Start Sześciolatki

SZEŚCIOLATKI

Cykl tematyczny:  Wiosna, ach to ty

PIATEK, 16 KWIETNIA

Temat:  Sadzimy i siejemy.

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu. Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

 

  • „Takie same, inne” – zabawa ruchowa rozwijająca percepcję słuchową. Dziecko spaceruje swobodnie po pokoju. Rodzic mówi pary słów. Gdy obydwa słowa zaczynają się taką samą głoską – dziecko zatrzymuje się. Gdy słowa zaczynają się innymi głoskami – spaceruje dalej. Np.: oko – ogórek, obraz – ucho, indyk – igła, Iwona – Ela.

 

  • „Posadzimy, posiejemy” – rozmowa z dzieckiem na podstawie wiersza.

Kaczki i kury

Maria Czerkawska

Dziś od rana kwaczą kaczki:

– Zasiejemy wam buraczki.

Dla nas to jest trud niewielki,

Mamy dzioby jak szufelki…

Praca pójdzie nam raz, dwa!

Kwa, kwa, kwa!

– Dziękujemy, dziękujemy!

Sami grządki zasiejemy.

I rzodkiewkę, i buraczki.

Sio z ogródka, miłe kaczki!

Sio nad wodę, sio!

Woła, gdacze chór kokoszek:

– Pomożemy sadzić groszek.

Dla nas praca to niewielka,

mamy dziobki jak szydełka.

Potrafimy siać i mak!

Kud-ku-dak!

– Dziękujemy, dziękujemy!

Sami wszystko posiejemy,

zasadzimy groch, ogórki.

A sio z grządek, miłe kurki!

Sio z ogródka, sio!

 

Prosimy postawić dziecku pytania do treści wiersza: W czym chciały pomagać kaczki i kury? Dlaczego gospodarze nie chcieli się zgodzić na ich pomoc? Co gospodarze chcieli zasiać, a co zasadzić? Czym się różni sianie od sadzenia? Jakie narzędzia trzeba mieć do siania, a jakie do sadzenia? Gdzie można coś siać lub sadzić? W jaki sposób należy dbać o to, co się posiało na polu, a jak o to, co się posiało w domu? Dzieci oglądają różne rodzaje doniczek (gliniane, torfowe, plastikowe) i pojemników do wysiewu i przygotowywania rozsad. Zwracamy uwagę, że aby rośliny wyrosły, muszą mieć dostęp do słońca i wody.

 

  • „Doniczki” – praca konstrukcyjna - doniczka, z której roślina sama będzie czerpała wodę. Dziecko przecina butelkę PET na pół, tak by powstały 2 naczynia. Spód butelki posłuży jako zbiornik na wodę. W korku prosimy aby rodzic zrobił dziurę, na tyle szeroką, by można było przewlec bawełniany gruby sznurek. Dziecko zakręca butelkę (część sznurka jest poza butelką, a część w niej). Część butelki z zakrętką odwraca do góry nogami, wsypuje na dno żwir (wystarczy garść) i uzupełnia całość ziemią. Stara się, by sznurek znalazł się także w części z ziemią. Do dolnej części wlewa wodę do połowy wysokości. Część z ziemią wstawia korkiem do dołu do części z wodą (sznurek pływa w wodzie). Do ziemi wkłada np. fragment skiełkowanego ziemniaka, fasolę, groch lub sadzonkę innej rośliny, np. żyworódki. Ostrożnie podlewa. Całość ozdabia papierem samoprzylepnym, markerami lub tasiemkami. Wykonuje etykietę do podpisania, co rośnie w doniczce.

 

  • Prace w ogródku. Siejemy z dzieckiem pietruszkę, sadzimy cebulę dymkę, oznaczamy grządki/doniczki etykietami. Doniczki można wykonać samodzielnie, według instrukcji znajdującej się powyżej.

 

  • „Stary Donald farmę miał” – zabawa ruchowa, ortofoniczna przy piosence (dostępna w podobnej wersji np. tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=KITSIpt5GzA&t=109s ). Dziecko słucha piosenki, wymienia występujące w niej zwierzęta, naśladuje je ruchem i głosem.

Stary Donald farmę miał

sł. i muz. Tradycyjne

Stary Donald farmę miał, ija, ija, oł!

Na tej farmie pieska miał, ija, ija, oł!

Słychać hau, hau tu,

Hau, hau tam,

Hau tu, hau tam,

Wszędzie hau, hau,

Stary Donald farmę miał, ija, ija, oł!

Stary Donald farmę miał, ija, ija, oł!

Na tej farmie krowy miał, ija, ija, oł!

Słychać mu, mu tu,

Mu, mu tam,

Mu tu, mu tam,

Wszędzie mu, mu,

Hau, hau tu,

Hau, hau tam,

Hau tu, hau tam,

Wszędzie hau, hau,

Stary Donald farmę miał, ija, ija, oł!

Stary Donald farmę miał, ija, ija, oł!

Na tej farmie kaczki miał, ija, ija, oł!

Słychać kwa, kwa tu,

Kwa, kwa tam,

Kwa tu, kwa tam,

Wszędzie kwa, kwa,

Mu, mu tu,

Mu, mu tam,

Mu tu, mu tam,

Wszędzie mu, mu,

Hau, hau tu,

Hau, hau tam,

Hau tu, hau tam,

Wszędzie hau, hau,

Stary Donald farmę miał, ija, ija oł!

 

  • Praca z KP3.47 – porządkujemy sekwencje czasowe: najpierw, potem, na końcu, wypowiadamy się na temat zdjęć, wycinamy.

 

  • Praca z L56 – ćwiczenia w rozwiązywaniu zadań tekstowych.

Dodatkowo, dla chętnych dzieci:

  1. „Kotki” – zabawa ruchowa naśladowcza. Rodzic opowiada historyjkę, zaś dziecko naśladuje kota, ilustrując ruchem treść opowiadania:

Po podwórku chodzą koty, dumnie i spokojnie. Nagle na podwórko wbiegł pies, kot zrobił koci grzbiet, przeciągnął się i wskoczył na płotek. Bardzo ostrożnie maszerował po szczebelkach, podnosząc wysoko łapki. Nagle zobaczył harcujące myszy. Po cichutku zeskoczył z płotka i, skradając się, podszedł do mysiej norki. Tam przyczaił się i zapolował na mysz. Ta jednak mu uciekła. Kot zniechęcony poszedł do swojego legowiska w starym koszu, zwinął się w kłębuszek i zasnął.

  1. „Kto pierwszy do domu?” – gra-ściganka. Rodzic wspólnie z dzieckiem przygotowują planszę - narysowaną trasę gry z podziałem na pola i pułapkami oraz pola-premiami, dwa pionki i dwie kostki do gry z zakrytymi ściankami z sześcioma kropkami. Jeden pionek dostaje rodzic, drugi należy do dziecka – oba ustawione na polu START. Grę rozpoczyna rodzic. Rzuca jednocześnie dwiema kostkami do gry. Następnie przelicza na głos liczbę oczek na dwu kostkach. Przesuwa swój pionek do przodu o tyle pól, ile wynosi suma oczek na obu kostkach. To samo robi dziecko. Wygrywa ten, kto pierwszy dojdzie do mety. Na trasie gry umieszczone są pola-pułapki i pola-premie np.: pole z kwiatkiem – gracz przesuwa się dwa pola do przodu; pole z klatką – gracz czeka jedną kolejkę; pole z kałużą – gracz musi ją przeskoczyć, więc czeka, aż wyrzuci siedem oczek na obu kostkach. Dziecko może dorysować również skróty. Zaznacza kilka pól kolorem zielonym. Gdy pionek stanie na tym polu, wówczas należy skrótem przesunąć się do przodu lub do tyłu.

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:

mgr B. Kozłowska i mgr S. Poniedziałek – Bydłosz na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek, materiałów własnych i strony internetowej https://www.youtube.com/watch?v=KITSIpt5GzA&t=109s

 

CZWARTEK, 15 KWIETNIA 2021

Temat: Wiosna w polu.

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu. Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

 

  • „Zabawy zwierząt” – zabawa ruchowa z elementem liczenia. Dziecko porusza się po pokoju w rytm dowolnej muzyki. Na przerwę w muzyce zatrzymuje się. Rodzic mówi, co robi określone zwierzę i ile razy, np. Koza skacze tyle razy (trzy klaśnięcia), tyle samo razy podskakuj w górę, Krowa kiwa głową tyle razy (pięć dźwięków) itd.

 

  • „W polu” – zabawa językowa. Rodzic układa zdanie z nazwą czynności, którą wykonuje rolnik. Dziecko liczy wyrazy w zdaniu.

 

  • „Wiosenny krajobraz” – wypowiedzi dziecka z wykorzystaniem KP3.45–46. Dziecko na podstawie ilustracji opowiada, co się dzieje wiosną w polu (orka, siew zbóż), wymienia kwiaty i rośliny (sasanka, krokus, leszczyna, wierzba). Dokonuje analizy słuchowej nazw roślin – wyodrębnia kolejne głoski. Prosimy zaprezentować dziecku zdjęcia (lub naturalne okazy) krokusa i kwitnącej leszczyny. Następnie dziecko rozcina obrazek i składa ponownie.

 

  • „Five little ducks” – zabawa ruchowa z piosenką w języku angielskim, dostępną wraz z tekstem na stronie internetowej: https://supersimple.com/song/five-little-ducks/ . Treść piosenki dziecko ilustruje ruchem, na przykładzie pierwszej zwrotki:

Five little ducks went out one day.

(dziecko pokazuje liczbę kaczek na palcach, po czym maszeruje w miejscu)

Over the hill and far away.

(dziecko przykłada rękę do czoła, jakby wypatrywało czegoś w oddali)

Mother duck said, “Quack, quack, quack, quack.”

(dziecko macha rękami jak kaczka)

But only four little ducks came back.

(dziecko pokazuje liczbę na palcach)

1, 2, 3, 4.

(dziecko odlicza na palcach)

 

  • „Nasiona i ptaki” – zabawa matematyczna. Przed dzieckiem leży hula-hop (zagonek na polu), a w niej co najmniej 8 klocków. Obok obręczy siedzi rodzic (ptak) z miską lub koszykiem. Dziecko odwraca się tyłem do obręczy i mówi: Dzieci nasiona w polu posiały, a ptaki im je zjadały. W tym czasie rodzic zabiera kilka klocków i chowa w koszyku. Dziecko odwraca się twarzą do obręczy i bez zaglądania do koszyka liczy (na liczmanach, na palcach, w pamięci), ile nasion zjadł ptak. Jeśli policzy poprawnie, zamienia się rolami z rodzicem. Jeśli nie, ptak pozostaje ten sam i zabawa toczy się od początku.

 

  • „Krokusy i przebiśniegi” – zabawa plastyczna. Dziecko dostaje płatki kosmetyczne. Każdy rozcina na pół. Z zielonego papieru wycina łodygę długości ok. 10 cm i wąskie długie liście. Całość przykleja do niebieskiej kartki. Z białej kartki oddziera pasek i nakleja go na dole niebieskiej kartki – to śnieg. Białe płatki kosmetyczne maluje żółtymi lub fioletowymi farbami. Następnie na kwadratowych karteczkach notesowych (nie mogą być samoprzylepne) przez środek z góry na dół rysuje zielony pasek szerokości ok. 2 cm – cała szerokość zamalowana. Kartkę składa w harmonijkę tak, by zielony pasek był na środku. Harmonijkę składa na pół i skleja. Lekko ją rozkłada i przykleja do kolorowej kartki. Z zielonego kartonu wycina wąskie listki oraz łodyżki i całość składa. Z białej kartki oddziera kawałek i nakleja na dolną część pracy, by stworzyć śnieg.

 

  • Praca z L55 – utrwalamy znak odejmowania, układamy zadania do obrazków, dopisujemy brakujące cyfry i znaki, kreślimy znak minus w kratkach.

Dodatkowo, dla chętnych dzieci:

  1. „Five little ducks” – nauka słów piosenki, dostępnej wraz z tekstem na stronie internetowej: https://supersimple.com/song/five-little-ducks/ .
  2. „Ile zwierząt w zagrodzie?” – zabawa ruchowa z elementem liczenia. Dziecko naśladuje sposób poruszania się zwierząt, np. rodzic mówi: Krowa –idzie z dłońmi po obu stronach głowy i wyciągniętym palcem wskazującym (pokazuje rogi). Na pytanie Ile zwierząt w zagrodzie? zatrzymuje się, a rodzic klaszcze w dłonie, np. 4 razy. Zadaniem dziecka jest podskoczyć tyle razy, ile usłyszało dźwięków. Gdy rodzic powie nazwę innego zwierzęcia, zabawa toczy się dalej.

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:

mgr B. Kozłowska i mgr S. Poniedziałek – Bydłosz na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek, materiałów własnych i strony internetowej https://supersimple.com/song/five-little-ducks/

 

ŚRODA, 14 KWIETNIA 2021

TEMAT: Dzień w gospodarstwie.

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu. Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

 

  • „Wstaje dzień” – zabawy ruchowe na dobry początek dnia:

-        „Walka kogutów” – ćwiczenie siłowe ramion i nóg. Dziecko i rodzic ustawiają się twarzą do siebie w przysiadzie. Podskakując lekko na palcach stóp, odpychają się jednocześnie dłońmi od siebie.

-         „Sadzimy ziemniaki” – ćwiczenie równowagi (można przygotować papierowe krążki, ale skakanka, czy sznurek też spełnią swoją rolę). Dziecko układa krążki jeden za drugim (dotykają do siebie) i idzie z wysokim unoszeniem kolan, wchodząc naprzemiennie stopami na kolejne krążki.

-        „Waga” – zabawa ruchowa z elementem skłonu bocznego. Dziecko jest wagą – trzyma ręce wyciągnięte na boki, na każdej wisi reklamówka. Rodzic wkłada do jednej z reklamówek dowolny przedmiot, a dziecko – waga przechyla się na tę stronę (waga zaczyna ważyć). Rodzic wkłada inny przedmiot do drugiej reklamówki. Dziecko – waga przechyla się na tę stronę, z której jego zdaniem jest cięższy przedmiot.

  • „Dzień w gospodarstwie” – rozmowa połączona z pracą plastyczną. Prosimy dziecko, by zastanowiło się i powiedziało, czym zajmuje się rolnik. Prosimy o zapisanie każdej czynności na osobnej karteczce. Jeśli dziecko ma trudności, można zasugerować, czym zajmuje się rolnik. Po rozmowie układamy przed dzieckiem trzy wyrazy do czytania globalnego: ranek, południe, wieczór. Dziecko układa karteczki z zapisanymi czynnościami pod odpowiednią porą dnia. Gdy stwierdzi, że to już wszystko, prosimy przeczytać opowiadanie:

Mysia jedzie na wieś

Maciejka Mazan

Mysia przyjechała w odwiedziny do kuzynów na wieś. Przez całe życie mieszkała w mieście, więc wszystko było tu dla niej dziwne. Pani Polna, mama jej kuzynów, powiedziała, że to nic nie szkodzi, bo jutro z samego rana oprowadzi ją po okolicy. Ale rano przywieźli ziarno i pani Polna musiała się nim zająć, więc przewodnikiem Mysi został jej kuzyn Mysiałek. Mysiałek trochę zazdrościł Mysi tego mieszkania w mieście i ze wszystkich sił starał się pokazać, że na wsi jest o wiele ciekawiej.

– Przede wszystkim mamy własnego gospodarza – oznajmił. – To taki pan, który stara się, żeby nam niczego nie brakowało.

– My też mamy własnego gospodarza – odparła Mysia. – Jesteśmy z niego bardzo zadowoleni, bo zostawia na podłodze dużo smacznych okruszków.

– Nie sądzę, żeby wasz gospodarz był lepszy od naszego – powiedział Mysiałek z urazą. – Zresztą zaraz zobaczysz. Tylko się pospiesz, bo się spóźnimy!

– Przecież jest dopiero piąta – zdziwiła się Mysia, która w domu nie wstawała o tej porze.

– Na wsi wszystko zaczyna się wcześniej – powiadomił ją Mysiałek z ważną miną i oboje pobiegli na podwórko. A tam właśnie gospodarz szedł do chlewu z wiaderkiem, a gospodyni rzucała ziarno kurom.

– Widzisz, jak o nas dbają? – powiedział Mysiałek z dumą. – Zostawiają dla nas jedzenie na podwórku i w chlewie, żebyśmy zawsze mieli jakąś przekąskę. Szkoda tylko, że te kury i świnki częstują się bez pozwolenia…

– A to nie jest jedzenie dla kur i świń? – zdziwiła się Mysia.

– Nie wiem, skąd ci to przyszło do głowy – prychnął Mysiałek i dodał: – A teraz biegiem!I oboje pobiegli do obory, gdzie stało bardzo dużo krów. Wszystkie były zniecierpliwione i mówiły, że najwyższy czas, żeby je wydojono. Mysia pomyślała, że dojenie tylu krów potrwa bardzo długo, ale gospodarz przyniósł dziwne urządzenie, przez które mleko popłynęło prosto z krowich dójek do zbiornika.

– Widzisz? – spytał zadowolony Mysiałek. – To dojarka. Gospodarz robi to dla nas. Bardzo lubię mleko i śmietanę. Będą na śniadaniu, więc chodź szybko!

I Mysia pobiegła za Mysiałkiem do domu. Rzeczywiście, na śniadanie podano świeże mleko i śmietanę oraz wiele innych smakołyków. Dlatego nie zdążyli zobaczyć, jak gospodarz wyrzuca z obory starą ściółkę i wymienia ją na nową, ale Mysiałek zapewnił, że to także dla niego, bo on bardzo lubi odwiedzać krowy i bawić się w czystej ściółce. No, a przy okazji krowy także się ucieszą, że mają w oborze przyjemnie. Po powrocie z obory gospodarz zaczął szukać kluczyków do traktora.

– Oho! – zawołał Mysiałek. – Wspaniale się składa, gospodarz zawiezie nas na pole!I oboje popędzili na podwórko, gdzie stał traktor z doczepioną do niego broną. Mysia i Mysiałek przycupnęli na niej i pojechali na wycieczkę na pole, gdzie gospodarz jeździł traktorem tam i z powrotem, a brona robiła w ziemi głębokie bruzdy.

– To też dla nas? – spytała Mysia.

– Oczywiście – odparł Mysiałek. – Ja bardzo lubię jeździć ciągnikiem.

– A po co są te bruzdy w ziemi?

– Hmm… – zamyślił się Mysiałek. – Może to korytarze dla mnie do biegania?

Więc oboje zeskoczyli z brony i zaczęli się bawić w wyścigi na polu. Tak się rozbawili, że nie zauważyli, jak gospodarz zawraca i jedzie do domu. Dopiero po jakimś czasie Mysiałek poczuł, że burczy mu w brzuszku.

– Ojej – zmartwił się. – Gospodarz nie zauważył, że nas nie ma!

– Co teraz będzie? – przestraszyła się Mysia. Mysiałek spojrzał na słońce.

– O tej porze gospodarz je obiad – powiedział ze smutkiem. – Na pewno bardzo smaczny…

– Wracamy do domu? – spytała Mysia. Ale zanim coś postanowili, usłyszeli warkot traktora.

– Gospodarz wraca! – ucieszył się Mysiałek. – Chyba się zorientował, że nas zgubił!

Tym razem za traktorem jechała dziwna maszyna, z której wypadały ziarenka, lądując dokładnie w bruzdach, które gospodarz niedawno wyorał w polu.

– Widzisz! Przywiózł nam obiad! – zawołał Mysiałek.

– To nie jest obiad – rozległ się głos za ich plecami. Oboje odwrócili się i zobaczyli mamę Mysiałka, która przyjechała na siewniku. – Obiad czeka na was w domu. A to są nasiona, z których wyrosną plony.

– A ja bardzo lubię jeść te plony, więc gospodarz robi to dla mnie – upierał się Mysiałek. I wszyscy wrócili do domu pieszo, bo pani Polna powiedziała, że nie można wszędzie jeździć traktorem. Trzeba się też trochę ruszać. Do końca dnia Mysia nie miała ani chwili, żeby się ponudzić. Bawiła się z kurami, kaczkami i gąskami, poszła razem z Mysiakiem porozmawiać ze świniami, a kiedy gospodarz wrócił wieczorem z pola i znowu przyniósł krowom paszę i je wydoił, Mysia stała obok i przyglądała się wszystkiemu z wielkim zainteresowaniem. A gdy wróciła do własnego domu, o wszystkim opowiedziała rodzicom.

– Mysiałek ma wielkie szczęście, bo jego gospodarz bardzo o niego dba! Robi mu korytarze do biegania po polu, rzuca ziarenka i specjalnie dla niego doi krowy!

Rodzice spojrzeli na siebie.

– To chyba nie tak, Mysiu – powiedziała mama. – Taki gospodarz musi codziennie dbać o pole i zwierzęta, bo na tym polega jego praca.

– No właśnie o tym mówię! – odparła Mysia. – Gospodarz bardzo dba o Mysiałka! Zbudował mu dom, chlew, oborę i kupił traktor, żeby wozić Mysiałka na pole! Musimy się przeprowadzić na wieś!

 

Po wysłuchaniu opowiadania wyjaśniamy niezrozumiałe słowa: dojarka, pług, brona, siewnik, poidła itp. oraz uzupełniamy nazwy zapisanych czynności o te, których wcześniej dziecko nie podało, a wystąpiły w opowiadaniu. Następnie dziecko wybiera sobie 3 czynności i na małych kartkach rysuje każdą z osobna. Na koniec dziecko

porządkuje rysunki według kolejności wykonywania czynności przez gospodarza. Na tej podstawie tworzy swoje opowiadanie o dniu rolnika. Może narysować więcej czynności i stworzyć książeczkę: Plan dnia rolnika.

 

  • „Owca do zagrody” – zabawa ruchowa na czworakach. Na środku pokoju leży obręcz (hula-hop lub koło ze sznurka), która jest zagrodą. Dziecko dostaje piłkę (im więcej piłek, tym lepsza zabawa) i poruszając się na czworakach, stara się prowadzić piłkę głową tak, by wtoczyć ją do obręczy.
  • „Kurze gniazda” – zabawa z liczeniem (należy przygotować wcześniej talerzyk, liczmany, cyfry, patyczki), wprowadzenie znaku odejmowania. Przed dzieckiem leży talerzyk (symbolizuje gniazdo), a na nim żołędzie lub fasolki (symbolizujące jajka), których za każdym razem jest o kilka więcej, niż świadczyłaby o tym napisana cyfra. Obok talerzyka leżą kartka papieru i komplet cyfr oraz znaki =, +. Dziecko liczy wszystkie jajka i odkłada na kartkę, by zostało tyle, ile wskazuje liczba. Następnie dziecko mówi, ile jajek było, ile zabrało, ile zostało. Prosimy dziecko, by wybrało z zestawu te cyfry i znaki, które będzie mu potrzebne do ułożenia działania. Gdy dziecko zorientuje się, że brakuje 1 znaku, prosimy, by opowiedziało, jak ten znak wygląda i poszukało w domu czegoś, co może go zastąpić. Dziecko zastępuje brakujący znak patyczkami, kredkami, ołówkami, paskami papieru – dobre jest wszystko, co przypomina minus.
  • „Rolnik w polu” – masażyk Beaty Gawrońskiej. Rodzic siedzi za dzieckiem, recytuje tekst i wykonuje ruchy, rysując wzory na plecach dziecka.

Rolnik rano rusza w pole, / kroczy palcami obu rąk po plecach dziecka z dołu do góry/

orać pługiem czarną rolę, /rysuje linie równoległe do linii kręgosłupa z góry do dołu/

sieje zboże i buraki, / stuka palcami po całych plecach/

z których później są przysmaki. / lekko puka dłońmi w plecy dziecka. /

 

  • Praca z KP3.44 – wprowadzenie znaku odejmowania; uzupełniamy działania, piszemy cyfry w kratce.
  • Praca z CziP56 – wskazujemy litery j, J w tekście, układamy wyrazy z sylab, czytamy tekst słowno-obrazkowy.

Dodatkowo, dla chętnych dzieci:

  1. „Papierowa kura” – zabawa konstrukcyjna. Dziecko z kartki A4 robi trójkąt przez przyłożenie krótszego boku do przyległego boku dłuższego i odcięcie po linii zagięcia. Dwa rogi ostre przykładamy do rogu z kątem prostym i zaginamy, robiąc mniejszy kwadrat. Sklejamy tak, by powstał stożek. Prosimy pokazać dziecku, jak narysować oczy z dziobem – dwa kółka ze źrenicami, a pod nimi trójkąt, który należy pokolorować na czerwono. Grzebyk powstaje z 3 czerwonych kawałków papieru w kształcie kropli. Łapki to 2 czerwone owale, a skrzydełka – 2 żółte półkola. Wszystkie części dziecko przykleja do kury.
  2. „Kury i jajka” – rozwiązywanie i układanie zadań (należy przygotować wcześniej talerzyk, liczmany, cyfry, patyczki). Dziecko siada przed talerzykiem. Prosimy układać dziecku zadania, np. Gospodyni przyniosła w koszyku 7 jajek. 4 jajka wybiła na patelnię. Ile jajek jej zostało? Instruujemy dziecko: Jeśli potrzebujesz, ułóż to sobie na żołędziach. Można też policzyć na palcach albo w głowie. Ułóż z cyfr i znaków działania. Dziecko może też od razu układać działania, odczytać je i ułożyć odpowiedź. Dzieci z trudnościami mogą tylko układać z liczmanów i mówić działanie, podpisując cyframi.

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:

mgr B. Kozłowska i mgr S. Poniedziałek – Bydłosz na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek i materiałów własnych

 

 

 

WTOREK, 13 KWIETNIA 2021

TEMAT: Jogurt – produkt zdrowy.

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu. Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

  • „Traktory i samochody” – zabawa ruchowa na dzień dobry. Dziecko biega w różnym tempie – na hasło: Traktor! wolnym truchtem, natomiast na hasło: Samochód! – szybko.
  • „Mleczna mapa” – działanie dzieci. Dziecko wycina z gazetek reklamowych z supermarketów zdjęcia produktów pochodzenia mlecznego. Nazywa poszczególne produkty, wskazuje te, które w swej nazwie mają głoskę j (określa, czy jest na początku, w środku, na końcu). Następnie tworzy mleczną mapę – grupuje produkty tego samego rodzaju, np. sery, śmietany, jogurty, masła (prosimy o przygotowanie wcześniej etykiet) i nakleja na karton. Rodzic zadaje pytania:

Dlaczego dorośli ciągle mówią, że dzieci muszą pić mleko i jeść nabiał? Jaki ważny składnik mają produkty

mleczne (wapń)? Wiecie, za co on odpowiada w naszym organizmie (układ kostny)? Czy mleko od krowy może szkodzić?

Prosimy o wyjaśnienie dziecku pojęcia alergii i nietolerancji pokarmowej.

  • „Łapiemy j – zabawa słuchowa z elementem ruchu. Dziecko w skupieniu chodzi po pokoju, jakby czegoś szukało. Prosimy  wypowiadać słowa z głoską j (na początku, w środku, na końcu) i bez tej głoski. Gdy dziecko usłyszy słowa z głoską j, klaszcze w dłonie, woła Mam! i się zatrzymuje. Słowo z j powinno pojawiać się co trzeci, czwarty raz.
  • „J jak jogurt” – wprowadzenie liter j, J. Rodzic przygotowuje ilustrację jogurtu oraz podpis jogurt, zadaniem dziecka jest:

-        wyklaskać i przeliczyć sylaby w słowie jogurt;

-        wypowiadać kolejno głoski i przeliczyć je;

-        określić pierwszą głoskę;

-        wyszukać innych słów zaczynających się na głoskę j.

Rodzic demonstruje małą i wielką literę j, J, dostępną np. na stronie internetowej https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-j/plansza-edukacyjna-litera-j-z-kierunkiem-pisania/, dziecko omawia kształt małej i dużej litery, zwracając uwagę na wyróżniające je cechy. Rysuje małą i dużą literę w powietrzu, na plecach rodzica, na tacce z mąką. Na koniec układa z liter (wyciętych z gazet) wyraz jogurt.

  • „Jogurtowe lody” – działanie dzieci. Dziecko ma do dyspozycji jogurt naturalny, dowolne mrożone owoce, brązowy cukier lub miód, galaretkę – najlepiej o smaku owoców, które będą używane. Prosimy rodziców o rozpuszczenie wcześniej galaretki w gorącej wodzie. Dziecko pod nadzorem rodzica blenduje jogurt z cukrem/miodem i owocami. Do masy dolewa galaretkę i wszystko wlewa do foremek do lodów. Zanosi do zamrażalnika. Po obiedzie zjada jako słodki deser.
  • Praca z KP42–43 – prezentacja liter wielkiej i małej, wskazywanie miejsca głoski j w wyrazach, układanie wyrazów z sylab, ćwiczenia w czytaniu, kreślenie linii w labiryncie, odszukiwanie liter j, J wśród innych.
  • Praca z CziP55 – graficzne odtwarzanie kształtów, pisanie liter j, J i równoważników zdań po śladzie.

Dodatkowo, dla chętnych dzieci:

  1. „Mleczne gwiazdy” – zabawa językowa. Dziecko siedzi na dywanie, ma przed sobą litery (mogą być wycięte z gazet). Prosimy odczytać dziecku zagadki:

 

Jest bardzo łakoma,

Nawet miotłę zje,

ma rogi i bródkę,

I wciąż mówi: – Mee… (koza)

 

Kiedy się w oborze

Do syta nie naje,

Wtedy głośno ryczy

i mleka nie daje. (krowa)

 

Z jej runa powstają

Sweterki wełniane,

A swojego męża

Nazywa baranem. (owca)

Dziecko układa rozwiązania z liter i kładzie przed sobą. Rodzic podaje nazwy zwierząt po angielsku (koza – goat, krowa – cow, owca – sheep). Dziecko porównuje zwierzęta, wyodrębniając istotne różnice i podobieństwa pomiędzy nimi. Dochodzi do wniosku, że mleko mamy od krowy, ale też kozy

i owcy.

  1. „Zakupy” – zabawa słuchowa z elementem liczenia. Dziecko siedzi odwrócone tyłem do rodzica. Ma zestaw cyfr 1–8, a rodzic kubek po jogurcie i klocki (lub inne liczmany). Rozpoczyna zabawę, recytując: Zosia w sklepie była, jogurt kupiła, tyle złotych zapłaciła… i wrzuca kilka liczmanów do kubka tak, by wpadając, wydały dźwięk. Dziecko liczy dźwięki i podnosi kartonik z cyfrą odpowiadającą liczbie wrzuconych liczmanów.

 

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:

mgr S. Poniedziałek – Bydłosz i mgr B. Kozłowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek, materiałów własnych oraz strony internetowej: https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-j/plansza-edukacyjna-litera-j-z-kierunkiem-pisania/

 

 

PONIEDZIAŁEK 12 KWIETNIA 2021

TEMAT: Ważna praca rolnika.

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu. Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

  • „Ptaki zbierają patyki” – poranna rozgrzewka. Dziecko chodzi pomiędzy maskotkami/klockami (dowolne elementy) z rękami na biodrach i wykonuje skłony w przód oraz wyprost – naśladuje podnoszenie dziobem patyków z ziemi.
  • „Ze wsi do miasta” – rozmowa z dzieckiem (wcześniej należy przygotować cyfry 1-8 oraz produkty takie jak: chleb, masło, jogurt, ser żółty, dowolne owoce i warzywa, makaron, puchowy jasiek, puchową kurtkę):. Dziecko ma przed sobą chleb, masło, jogurt, ser żółty, dowolne owoce i warzywa, makaron, puchowy jasiek, puchową kurtkę itp. (lub ich zdjęcia). Podaje nazwy zgromadzonych produktów, określa, skąd pochodzą, gdzie je można kupić, do czego służą. Prosimy zadać pytanie: Co wspólnego mają ze sobą te produkty? Dziecko podaje różne odpowiedzi i je uzasadnia. Określa pierwszą i ostatnią głoskę w nazwach. Układa szereg z cyfr 1–8. Dzieli na głoski nazwy poszczególnych produktów i układa pod odpowiednią cyfrą, w zależności od liczby głosek.
  • „Praca rolnika” – zabawa językowa. Rodzic prezentuje zdjęcie rolnika (np. na traktorze, w roboczym ubraniu). Dziecko mówi, kto to jest, i układa wyraz rolnik z liter (mogą być wycięte z gazet). Prosimy zadać dziecku pytania: Kim jest rolnik? Dlaczego rolnik może być dumny ze swojej pracy? Dziecko może zapisać odpowiedzi w formie rysunków na kartonie dookoła zdjęcia rolnika.
  • „Gimnastyka buzi i języka” – ćwiczenie narządów mowy:

-        „Mruczenie” – ćwiczenie rozluźniające, mruczymy na wydechu;

-        „Traktor w warsztacie” – ćwiczenia rozluźniające - masujemy sobie twarz, wydając dźwięki: opukiwanie nad górną wargą (www…), pod dolną wargą (zzz…), opukiwanie klatki piersiowej (żżż…);

-        „Wesołe krowy” – ćwiczenia oddechowe i warg – nabieramy powietrza i staramy się jak najdłużej wypowiadać sylabę mu na wydechu, możemy przy tym poruszać wargami w prawą i lewą stronę;

-        „Traktory” – ćwiczenia języka – czubkiem języka dotykamy górnego podniebienia, wprawiając je w drgania – naśladujemy odgłos wydawany przez traktor;

-        „Przy wodopoju – krowy piją wodę” – ćwiczenia języka - wysuwamy język szeroki i na przemian wąski; płaski lub zaostrzony, a następnie unosimy lekko brzegi języka do zębów.

  • „Jazda na wozie” – zabawa ruchowa siłowa. Dziecko wraz z rodzeństwem (lub rodzicem) tworzy parę. Dziecko siada na kocyku, a rodzic/drugie dziecko ciągnie kocyk po podłodze. Co jakiś czas następuje zmiana ról (w przypadku zabawy z rodzicem, może pomóc dziecku druga dorosła osoba).
  • „Dawniej i dziś” – rozmowa z dzieckiem na podstawie ilustracji oraz jego wiedzy (należy przygotować 4 ilustracje: traktora, kombajnu, traktora i pługa, siewnika oraz podpisy tych ilustracji, można skorzystać z ilustracji ze strony: http://przedszkolnepomysly.blogspot.com/2018/04/wies-plansze-dydaktyczne.html ). Dziecko próbuje ustalić, do czego może służyć maszyna z ilustracji i jak się nazywa. Jeśli mu się nie uda, można wspomagać się filmikiem: https://www.youtube.com/watch?v=vO5NvfQ92bc . Po ustaleniu nazw, dziecko wybiera etykiety do każdej ilustracji. Na koniec dziecko odpowiada na pytania:

W jakich czasach rolnikowi pracuje się łatwiej – dawniej czy dziś – i dlaczego?

Kiedy rolnik bierze urlop, czyli wolne od pracy?

Dziecko odpowiada i wyciąga wnioski.

  • Praca z KP3.41 – wskazujemy elementy niepasujące do obrazka, rysujemy szlaczek.

Dodatkowo, dla chętnych dzieci:

  1. „Nasz ogródek” – działanie dzieci. Dziecko przygotowuje grządki (lub ziemię w donicach) do wysiewu pierwszych nasion – przekopuje, grabi, sypie suszony obornik, podlewa.
  2. „Na wsi” – zabawa twórcza – konstruowanie gry do wspólnej rodzinnej zabawy. Dziecko rysuje na kartonie drogę, dzieli ją na pola, wyznacza linię mety i startu, wymyśla i oznacza premie i pułapki oraz zasady gry (rodzic pomaga je spisać).

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:

mgr S. Poniedziałek – Bydłosz i mgr B. Kozłowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek, materiałów własnych oraz strony internetowej: http://przedszkolnepomysly.blogspot.com/2018/04/wies-plansze-dydaktyczne.html

https://www.youtube.com/watch?v=vO5NvfQ92bc

 

 

Cykl tematyczny: Święta, święta, biją dzwony

PIĄTEK, 9 KWIETNIA 2021

Temat: Jajka, kółka i owale

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu. Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

 

  • „Przenieś jajko” – do tego zadania potrzebna jest para dla dziecka. Zadaniem pary jest przeniesienie styropianowego jajka, bez używania rąk, do wyznaczonego wcześniej miejsca.

 

  • „Łączka” – działanie dziecka. Prosimy przygotować skorupki po jajeczkach lub kubeczki po jogurcie i razem z dzieckiem napełnić je watą lub ziemią, obficie podlać i posiać ziarna owsa lub inne. Prowadzimy z dzieckiem codzienne obserwacje i zapisy w Notesie odkrywcy.

 

  • „Zwierzątka” – prosimy przygotować kontury: baranka (2 małe kółka),  zajączka (2 małe owale) i jeszcze (2 owale) – uszy, wykałaczki, bazie, klej, farby pędzle. Dziecko przykleja wykałaczkę na jednym z konturów, nakleja na to drugi i mocno ściska. Przy zajączku przyklejamy uszy przed sklejeniem. Następnie wyklejamy postać baranka baziami, a postać zajączka malujemy farbami. Na koniec obu zwierzakom dziecko dokleja szczegóły – oczy, wąsy itp. Gotowego zajączka i baranka wstawiamy na „łączkę”.

 

  • „Jajko w occie” – przygotowanie do eksperymentu. Prosimy, aby dziecko włożyło do szklanki jajko i zalało je octem tak, by całe było zakryte. Następnie odstawiamy do następnego dnia.  Na drugi dzień – dziecko wypowiada się na temat wyglądu i cech jajka z octu, oraz zwykłego, prześwietla oba jajka latarką. Zapisujemy to co dziecko obserwuje w Notesie odkrywcy.

 

The wheels on the bus go round and round,

Round and round,

Round and round.

The wheels on the bus go round and round,

Round and round.

(wykonujemy młynek rękami i rytmicznie kołyszemy się na boki)

 

The door on the bus go open and shut,

Open and shut,

Open and shut.

The door on the bus go open and shut,

Open and shut.

(rozkładamy ręce szeroko i składamy je z powrotem tak, aby dłonie stykały się ze sobą)

 

The wipers on the bus goes swish swish swish,

Swish swish swish,

Swish swish swish.

The wipers on the bus goes swish swish swish,

Swish swish swish.

(machamy rękami w prawo-lewo, naśladując wycieraczki samochodowe)

 

The horn on the bus goes beep, beep, beep,

Beep, beep, beep,

Beep, beep, beep.

The horn on the bus goes beep, beep, beep,

Beep, beep, beep.

(udajemy naciskanie klaksonu)

 

The people on the bus go up and down,

up and down,

up and down.

The people on the bus go up and down,

up and down.

(podnosimy ręce w górę stając na palcach i opuszczamy je w dół, uginając kolana)

 

The babies on the bus go "Wah, wah, wah!

Wah, wah, wah!

Wah, wah, wah!"

The babies on the bus go "Wah, wah, wah!"

"Wah, wah, wah!"

(naśladujemy pocieranie piąstkami oczu)

 

The mommy on the bus go “Shush, shush, shush,

Shush, shush, shush,

Shush, shush, shush."

The daddy on the bus go “Shush, shush, shush,

Shush, shush, shush."

(wykonujemy gest uciszania)

 

  • „Jajko do koszyczka” – zabawa matematyczna. Potrzebne będą zielone kartki (tyle ile działań), strzałki, koszyk, liczmany (mogą być zrobione wcześniej na owalnych kartkach jajka), kartki z zapisanymi działaniami, z których większość daje jeden wynik. Rodzic układa z działań trasę do przejścia dla jajka. Pozostałymi działaniami zapełnia miejsca tak, by powstał układ 3 kolumn o co najmniej 4 wierszach. Dziecko oblicza wyniki – jeśli jest poprawny to zamienia kartkę z działaniem na zieloną. Gdy wszystkie są policzone, dziecko strzałkami wyznacza którędy powinno iść jajko i na końcu tej trasy stawia koszyk. Następnie wykonuje zadanie – praca z L58 – odczytywanie rytmu, czytanie wyrazów, wycinanie.

 

  • Praca z KP3.52 – odczytujemy rytm, czytamy wyrazy, wycinamy.

 

Dodatkowo, dla chętnych dzieci:

  1. „Wędrujące jajko ” – zabawa. Prosimy rodziców o wspólną zabawę z dzieckiem. Wszyscy siedzą w kole, mają zdjęte papcie. Podają piłkę do sąsiada, utrzymując ją w górze stopami. Osoba podająca mówi: Proszę weź jajko, a odbierająca odpowiada: Dziękuję.
  2. „Jajko mądrzejsze od kury” – doświadczenia. Przypominam, że zapisujemy to co dziecko obserwuje w „notesie odkrywcy”.
  • „Jajko w butelce” –  obserwacja. Na szyjkach trzech szklanych butelek z otworem nieco mniejszym od najszerszego obwodu jajka stawiamy surowe jajko w twardej skorupce, jajko z octu i jajko ugotowane na twardo i obrane. Rodzic zadaje pytanie: Co się stanie, gdy do butelki wrzucimy zapalone zapałki? Dziecko stawia tezy. Rodzic wrzuca do kolejnych butelek zapalone zapałki, a dziecko stawia po kolei jajka na szyjkach butelek i obserwuje wynik. W butelce w wyniku spalania tlenu wytworzyło się podciśnienie, które wciąga jajko z octu. UWAGA! Surowe jajko może się rozbić.
  • „Uczymy jajko pływać” – potrzebne będą jajka o różnym stopniu świeżości. Dziecko ma przed sobą szklankę z wodą, napełnioną do ¾ wysokości. Wkłada do niej jajko i sprawdza, jak ono się zachowuje w wodzie. Jajko świeże zatonie – nie ma w nim powietrza; jako nieświeże będzie unosiło się tuż pod powierzchnią – w środku ma dużo powietrza.

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:

mgr S. Poniedziałek – Bydłosz i mgr B. Kozłowska

na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek, materiałów własnych oraz strony internetowej: https://www.youtube.com/watch?v=yWirdnSDsV4

 

 

CZWARTEK, 8 KWIETNIA 2021

TEMAT: Wesoły owal

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu. Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

  • „Gimnastyka figurowa” – zabawa ruchowa na przywitanie dnia. Rodzic wcześniej przygotowuje sobie
    4 figury geometryczne, wyjaśnia dziecku, że każda z nich oznacza inną aktywność ruchową, np.:

kwadrat – przysiady;

koło – pajacyki;

trójkąt – siad skrzyżny;

prostokąt – podskoki na jednej nodze.

Następnie dziecko wykonuje określone ćwiczenia gimnastyczne, w zależności od figury wskazanej przez rodzica.

  • „Figury” – rozwiązywanie zagadek. Rodzic rozkłada w różnych miejscach w pokoju figury geometryczne. Prosimy, aby dziecko wysłuchało zagadki, a gdy zna rozwiązanie, nie podaje go, tylko wyszukuje w pokoju odpowiednią figurę, wskazuje ją i rysuje na kartce lub układa z klocków.

 

Cztery kąty proste

i jeszcze do tego .

Cztery równe boki,

co to jest, kolego? (kwadrat)

 

By zbudować tę figurę,

weź patyczki trzy.

połącz je końcami z sobą

i jej nazwę powiedz w mig. (trójkąt)

 

Ma je auto, rower, motor,

Hulajnoga ma je też.

Jaka będzie to figura,

na pewno już wiesz. (koło)

 

Dwa są długie, a dwa krótkie,

w sumie cztery boki ma.

cztery kąty, wszystkie proste,

czy wiesz, jak się nazywa? (prostokąt)

 

  • „OWAL” – dziecko rozwiązuje zagadkę obrazkowo – słuchową. Prosimy przygotować obrazki (okno, woda, mapa, klucz), a pod każdym, umieścić cyfry, oznaczające, którą głoskę z wyrazu dziecko ma wybrać (okno – 4, woda – 1, mapa – 2, klucz – 2). Z wybranych głosek tworzy słowo. Następnie prosimy, aby dziecko spróbowało w domu znaleźć kilka owali – dziecko sprawdza palcem kształt, opowiada o nim. Określa, w czym jest podobny, a czym różni się od innych figur.
  • „Wesoły owal” – zabawa konstrukcyjna. Dziecko dostaje owal, z kartki wycina 3 paski, jeden przecina na pół i składa wszystkie w harmonijkę. Dłuższe dokleja jako nogi, krótsze jako ręce. Na pozostałej części kartki rysuje i wycina buty, dłonie i dokleja do nóg i rąk. Resztę ozdabia według własnego pomysłu.
  • „Piosenka o figurach” – dziecko słucha piosenki (dostępnej na stronie internetowej https://www.youtube.com/watch?v=Lv-1s65cgJM ).
  • Praca z KP3.51– rysujemy po śladzie i w odbiciu lustrzanym, czytamy, wskazujemy elementy związane z Wielkanocą.
  • Praca z  L57 –mierzymy umowną miarką, porównujemy wysokości, kreślimy cyfr.
  • Praca z CziP58 – analiza i synteza głoskowa wyrazów, wypełniamy diagram, kreślimy litery.

Dodatkowo, dla chętnych dzieci:

  1. „Piosenka o figurach” – dziecko uczy się słów 1-2 zwrotek piosenki (https://www.youtube.com/watch?v=Lv-1s65cgJM ):

„Piosenka o figurach” DrobNutki

  1. Trójkąt kąty ma trzy

I ma trzy boki, raz dwa trzy!

Ma trzy wierzchołki

W nich boki łączą się

Trójkąty są fajowe

Spróbuj znaleźć je

 

Trójkątny dach

Trójkątny drogowy znak

Trójkątny wieszak

I trójkątna serwetka

Trójkąt się chowa w literce A

A jeśli chcesz to na trójkącie

możesz także grać

 

Ref. Proste figury geometryczne

Kwadraty i trójkąty

Koła i prostokąty

Na pewno wszystkie dostrzegasz cały czas

Wkoło ich pełno, kształtują cały świat

Kwadraty i trójkąty

Koła i prostokąty

Tańczą jak szalone

Jeśli chcesz to zatańcz tak jak one

 

  1. Każdy prostokąt cztery kąty ma

I każdy kąt jest dokładnie taki sam

Kąty są proste więc postaw na nich kropkę

A teraz policz ile prostokąt boków ma

Raz, dwa, trzy, cztery, dwa są dłuższe, dwa są krótsze

Poszukajmy razem co ma prostokątny kształt

 

Prostokątne drzwi

Prostokątny znak drogowy

I prostokątne okno

Prostokątne lustro

W telewizorze prostokąt chowa się

W monitorze i w smartfonie i w gazecie też

 

Ref. Proste figury geometryczne…

 

  1. „Figurowe wzorki” – proszę przygotować dziecku lusterko, kartkę, ołówek, figury geometryczne wycięte z kartonu (trójkąt równoboczny, trójkąt z kątem prostym, równoległobok, kwadrat, prostokąt, trapez, półkole). Proszę, aby dziecko przed przyłożeniem lusterka do którejś ze ścian figury przedstawiało tezę, co zobaczy. Następnie przykłada do każdej z figur lusterko i stara się narysować to, co zobaczy.

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:

mgr S. Poniedziałek – Bydłosz i mgr B. Kozłowska

na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek, materiałów własnych oraz stron internetowych: https://www.youtube.com/watch?v=Lv-1s65cgJM

 

ŚRODA, 7 KWIETNIA 2021

TEMAT: Tradycje naszego regionu

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu. Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

 

  • „Taniec radości” – ruch twórczy na dzień dobry. Dziecko porusza się przy muzyce: tańczy, prezentuje swoje układy, ilustruje muzykę ruchem, gestem.

 

  • „Tu mieszkamy” – rozmowa z dzieckiem. Proszę przygotować mapę Polski w formie puzzli, podzielonymi na (6-8części) z głównymi regionami, np. Pomorze, Mazury, Kujawy, Mazowsze, Małopolska, Wielkopolska, Śląsk, Podlasie, nazwami miast: Kraków, Warszawa, Toruń, Gdańsk, Poznań, Zielona Góra. Proszę, aby dziecko samo spróbowało złożyć mapę w całość, przykleić na karton, odszukać swoją miejscowość i ustalić jak nazywa się region, w którym ona leży.

 

  • „Tradycyjne stroje” – zabawa wzrokowa (należy wcześniej wybrać 4 stroje regionalne i przygotować ich ilustracje oraz etykiety z podpisami). Przed dzieckiem leżą zdjęcia 4 par w strojach ludowych z dowolnych regionów. Dziecko porównuje ze sobą wszystkie stroje – wskazuje podobieństwa (każdy strój kobiecy ma spódnicę, bluzkę, buty, chustkę, kamizelkę, a mężczyzny – spodnie, buty, koszulę, marynarkę, kapelusz) i różnice. Z pomocą zdjęć lub prezentacji multimedialnych ze strony https://polalech.pl/stroje-polskie-prezentacje.htm (strój z podpisem) dziecko określa nazwę regionu, z którego pochodzi strój. Dzieci czytające odczytują napis na etykiecie, a pozostałe kładą etykiety na właściwych strojach. Przy zadaniu można wspomagać się materiałami dostępnymi na stronie internetowej  https://polalech.pl

 

  • Praca z KP3.50 – czytamy wyrazy, wycinamy, budujemy wypowiedzi na temat tradycji wielkanocnych regionalnych i ogólnopolskich.

 

  • Praca z CziP57- rysujemy po śladzie, kolorujemy, piszemy po śladzie.

 

Dodatkowo, dla chętnych dzieci:

  1. „Klaskany” – zabawa taneczna z lubuskiego, zapoznać się z nią można na stronie https://www.youtube.com/watch?v=KgT8qiTkYX0 (od 10:10 do 10:53).
  2. „Wycieczka do muzeum” - oglądanie filmików związanych z tradycjami ludowymi. Przykładowe filmiki:

-        lubuskie: https://www.youtube.com/watch?v=KgT8qiTkYX0

-        dolnośląskie: https://www.youtube.com/watch?v=ejT8_7K13qo

-        region żywiecki: https://www.youtube.com/watch?v=TUbi9AieQDs

-        region kujawski: https://www.youtube.com/watch?v=pAHF-nHMWZQ

-        region krakowski:  https://www.youtube.com/watch?v=3ZafmUkjcXQ

-        region łowicki: https://www.youtube.com/watch?v=Fu7Z0bPWjG0 .

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:

mgr S. Poniedziałek – Bydłosz i mgr B. Kozłowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek, materiałów własnych oraz stron internetowych:

https://polalech.pl

https://www.youtube.com/watch?v=KgT8qiTkYX0

https://www.youtube.com/watch?v=ejT8_7K13qo

https://www.youtube.com/watch?v=TUbi9AieQDs

https://www.youtube.com/watch?v=pAHF-nHMWZQ

https://www.youtube.com/watch?v=3ZafmUkjcXQ

https://www.youtube.com/watch?v=Fu7Z0bPWjG0

 

WTOREK,  6 KWIETNIA 2021

TEMAT: Co to jest tradycja? /Wielkanocne tradycje naszego regionu.

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu. Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność. Przypominamy, że są to nasze propozycje.

  • Świąteczne porządki” – poranna rozgrzewka. Dziecko naśladuje naprzemiennie: wycieranie kurzu na szafie – wspina się na palce i podnosi ręce jak najwyżej, mycie podłogi – kuca i rękoma rysuje z lewej i prawej strony koła. Zabawę powtarzamy kilka razy.
  • Nasze tradycje” – zabawa plastyczna. Dziecko wykonuje rysunek dotyczący tradycji, które pielęgnuje się w domu (nie tylko wielkanocne), nadaje swojej pracy tytuł, np. Wspólne czytanie książki (Rodzice pomagają w podpisaniu). Dzieci z liter wyciętych ze starych gazet układają i przyklejają do plakatu wyraz TRADYCJA.
  • Jestem muzykantem”tradycyjna zabawa naśladowcza, muzyka jest dostępna na stronie: https://www.youtube.com/watch?v=or-xxFjWMy0

Jestem muzykantem

sł. i muz. tradycyjne

 

Jestem muzykantem – konszabelantem,

/Pokazujemy na siebie./

my muzykanci – konszabelanci.

Rozkładamy szeroko ręce/.

Ja umiem grać, my umiemy grać.

/Pokazujemy na siebie, na otoczenie/.

– A na czym? – Na pianinie.

/Klaszczemy/.

A pianino, -ino, -ino, a pianino, -ino, -ino,

/Poruszanie palcami, naśladowanie gry na instrumencie/.

A pianino, -ino, -ino, a pianino gra!

/a na „gra” uderzenie dłońmi w kolana./

 

(Pozostałe zwrotki jw. )

 

Jestem muzykantem – konszabelantem,

my muzykanci – konszabelanci.

Ja umiem grać, my umiemy grać.

– A na czym? – Na flecie.

A na flecie fiju-, fiju-, fiju-, fiju-, fiju- ,fiju- ,

A na flecie fiju-, fiju-, fiju-, fiju- gram!

 

Jestem muzykantem – konszabelantem,

my muzykanci – konszabelanci.

Ja umiem grać, my umiemy grać.

– A na czym? – Na skrzypcach.

A na skrzypcach dylu-dylu, dylu-dylu, dylu-dylu,

A na skrzypcach dylu-dylu, dylu-dylu gram!

 

Jestem muzykantem – konszabelantem,

my muzykanci – konszabelanci.

Ja umiem grać, my umiemy grać.

– A na czym? – Na trąbce.

A na trąbce trutu-tutu, trutu-tutu, trutu-tutu,

A na trąbce trutu-tutu, trutu-tutu, gram!

 

Jestem muzykantem – konszabelantem,

my muzykanci – konszabelanci.

Ja umiem grać, my umiemy grać.

– A na czym? – Na bębnie.

A na bębnie bum-tarara, bum-tarara, bum-tarara,

A na bębnie bum-tarara, bum-tarara, gram!

 

Jestem muzykantem – konszabelantem,

my muzykanci – konszabelanci.

Ja umiem grać, my umiemy grać.

– A na czym? – Na wszystkim.

/Miarowo klaszczemy – do końca/

A pianino, -ino, -ino, a pianino -ino, -ino,

A na flecie fiju-, fiju-, fiju-, fiju-, fiju- ,fiju- ,

A na skrzypcach dylu-dylu, dylu-dylu, dylu-dylu,

A na trąbce trutu-tutu, trutu-tutu, trutu-tutu,

A na bębnie bum-tarara, bum-tarara, bum-tarara.

 

Po zabawie rozmawiamy z dzieckiem:

- Czym Twoim zdaniem jest tradycja?

- Podaj przykłady tradycji.

- Jakie tradycje pielęgnujecie w swoim domu?

- Jakie znacie tradycje związane z naszym regionem/miastem?

- Czy tradycje należy przekazywać dalej?

- Czy można tworzyć nowe tradycje i w jaki sposób?

  • Kolorowa tradycja” – proszę przygotować dziecku kolorowankę (stroju ludowego, jajeczka). Dziecko ma za zadanie pokolorować obrazek za pomocą patyczków do uszu maczanych w farbie.
  • Praca z KP3.48–49 – wypowiedzi na temat ilustracji, budowanie krótkiej wypowiedzi na podstawie swojej wiedzy, odszukiwanie elementów i kolorowanie według wzoru.

Dodatkowo, dla chętnych dzieci:

  1. Bawimy się tradycją” – zabawa. Prosimy Rodziców o przypomnienie sobie zabaw z dzieciństwa, w które bawili się jeszcze nawet dziadkowie… Jest to okazja do wspólnej rozmowy i przypomnienia sobie tych zabaw. Wspólnie oceńcie, czy jest to zabawa tradycyjna, np. „Do dziury, myszko”, „Chodzi lisek koło drogi”, „Berek”, „Ciuciubabka”, „Jawor, jawor”, „Stoi różyczka”, „Mało nas”. Proszę je omówić i wybrać te , w które można się wspólnie pobawić.
  2. Wielkanoc to…” – zabawa językowa. Dziecko kończy zdanie „Wielkanoc to…” tak, by miało co najmniej 4 wyrazy. Rodzice kontrolują liczbę wyrazów, licząc je. Jeśli jest mniej niż 4, mówią: „Mało, mało barankowi”, a dziecko musi uzupełnić zdanie.

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:

mgr S. Poniedziałek – Bydłosz i mgr B. Kozłowska

na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek, materiałów własnych oraz stron internetowych: https://www.youtube.com/watch?v=or-xxFjWMy0

 

 

Cykl tematyczny: WIELKANOC

PIĄTEK, 2 KWIETNIA 2021

Temat: Śmigus dyngus

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu. Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

 

  • „Zajączkowy tor przeszkód” – zabawa ruchowa na przywitanie dnia – w domu można ułożyć tor z poduszek, sznurka, hula-hop, krzeseł lub wyznaczyć trasę na podwórku. Dziecko pokonuje tor przeszkód skacząc jak zając.
  • „Nasz śmigus” – rozmowa z dzieckiem. Proszę, aby dziecko samo wyjaśniło, co oznacza śmigus-dyngus.

-        Rodzic uzupełnia wiedzę dziecka informacjami (można skorzystać też z krótkiego filmiku ze strony https://www.youtube.com/watch?v=MXr5pWMtKqc ):

Śmigus-dyngus to tak naprawdę dwa odrębne zwyczaje, które obchodzono tego samego dnia – w Poniedziałek Wielkanocny.    Śmigus to zwyczaj obchodzenia przez gospodarza na wsi swoich pól i polewania ich wodą w celu zapewnienia urodzajnych plonów. Natomiast dyngus to zwyczaj obdarowywania kiełbasą i jajkami osób, które przychodziły i składały życzenia.

-        Następnie proszę, zadając dziecku pytania, porozmawiać o tych zwyczajach (można posiłkować się zdjęciami np. ze skansenu w Ochli lub z innych regionów naszego kraju).

  • Jak teraz obchodzi się ten zwyczaj?
  • Co podoba się Tobie w Śmigusie-dyngusie?
  • Co Ci się nie podoba w tej tradycji?
  • Jak można w kulturalny sposób spędzać ten dzień?

 

  • „Zajączek wielkanocny” – zabawa: prosimy o ukrycie wcześniej, tak aby dziecko nie widziało, przedmiotów kojarzących się z Wielkanocą (jajka, kurczę, baranek, palma wielkanocna, bukszpan, bazie…).  Zadaniem dziecka jest znalezienie ukrytych przedmiotów.

 

  • „Czarowanie kolorami” – działanie dziecka, przygotowanie doświadczenia. PRZEPIS: pokrojone drobno lub poszatkowane liście czerwonej kapusty należy zalać zimna wodą i gotować na małym ogniu 5-10 min. Płyn, gdy ostygnie zlewamy do butelki trzymamy w lodówce. Może służyć do doświadczeń przez długi czas. Stosuje się go jako wskaźnik do badania reakcji chemicznych.

-        Proszę, aby dziecko pomagało podczas krojenia ( pojedyncze liście) lub obserwowało szatkowanie, przekładało pokrojoną kapustę do garnka, zalewało wodą. Po wystudzeniu pomagały zlać płyn do butelki za pomocą miarki do płynów i lejka.  (Można podczas krojenia rozmawiać na temat, tak aby dziecko wyciągało wnioski z tego co aktualnie robi, jaki kolor wyjdzie?).

 

  • Praca z L60 – kolorowanie według kodu, dekodowanie informacji.

 

  • „Tradycja” – proszę przygotować dziecku duży format jajeczka z kartonu oraz różne ozdoby (gotowe naklejki, kolorowy papier, wstążeczki itp.) i pisaki, aby dziecko ozdobiło – stworzyło własne jajeczko, chodzi o połączenie różnych materiałów i technik. Proszę, aby znalazły się na niej narysowane wzory (proste linie, paski, zawijasy, esy floresy do wyboru).

 

Dodatkowo, dla chętnych dzieci:

  1. „Nasz stół wielkanocny” – doświadczenie.

Dziecko napełnia do połowy 4 przezroczyste naczynia wywarem z kapusty przygotowanym wcześniej.  Każdy pojemnik oznacza liczbami 1-4. Do pierwszego dolewa ¼ szkl. wody, do drugiego ¼ szkl. octu, do trzeciego ¼ szkl. soku z cytryny lub rozpuszczonego kwasku cytrynowego, do czwartego sodę rozpuszczoną w ¼ szklanki wody.

Dziecko obserwuje wynik doświadczenia. Rodzic wyjaśnia, że kolory zmieniają się, dzięki reakcji chemicznej: cytryna i ocet to kwasy – ocet i sok z cytryny lekko szczypią, gdy polejemy nimi skórę, mają kwaśny ostry smak. ( Dziecko na paluszek może spróbować jeśli chce). Kwasy zmieniają kolor niebieskofioletowy w czerwony, a zasady (soda) w zielony. Dziecko notuje swoje obserwacje w Notesie Odkrywcy, proszę pomóc dziecku w odtworzeniu kolejnych etapów doświadczenia.

 

  1. „Wielkanocne ciekawostki” – poniżej jeszcze kilka ciekawostek do przeczytania. Można z dzieckiem porozmawiać o różnicach w obchodach tych świąt w innych krajach:
  • Czy wiecie, że pierwsi chrześcijanie po Wielkanocy świętowali aż trzy dni? Takich niespodzianek historia Kościoła kryje całe mnóstwo. Wiele obrzędów i zwyczajów Triduum Paschalnego i okresu Wielkiej Nocy przez wieki zmieniało się, a oto kilka ciekawostek sprzed kilkuset lat:
  • W średniowieczu komunię św. w Wielki Piątek przyjmował tylko kapłan. Wynikało to z bardzo małego uczestnictwa wiernych w sakramencie pokuty (pokuta była wtedy na ogół bardzo ciężka; często nie tylko modlitwa, ale również praca fizyczna na rzecz Kościoła.
  • Według jednego z podań greckich z X wieku zwyczaj malowania jajek na Wielkanoc zapoczątkowała Maria Magdalena. Polska legenda mówi, że kamienie, którymi ukamienowano świętego Szczepana, zamieniły się w czerwone jajka. Zarówno w greckiej klechdzie, jak i w naszych legendach występują jajka czerwone. Stanowią one zaczątek życia.
  • Niemcy, podobnie jak Polacy, do świąt wielkanocnych przywiązują dość dużą wagę. Elementem wspólnym dla obu narodów jest malowanie pisanek, jednak na tym podobieństwa się kończą. Bardzo popularnym zwyczajem jest przystrajanie ogródków przydomowych –zazwyczaj na krzakach wiesza się kolorowe pisanki, a wokół rozstawia się zajączki. Wielkanocne danie główne to pieczeń z barana, podawana na obiad w Niedzielę Wielkanocną.
  • Szwedzi mają bardzo ciekawą i barwną Wielkanoc. Najważniejszym chyba zwyczajem są odwiedziny małych czarownic w domach: dzieci przebierają się za czarownice i chodzą po domach rozdając kartki świąteczne i Listy Wielkanocne. W zamian dostają drobne datki i słodycze.

 

  1. Doświadczenie  „Droga do światła” – ciąg dalszy – pamiętamy o dalszym obserwowaniu zachodzących zmian, notowaniu ich na karcie obserwacji, dzieleniu się swoimi uwagami, wyciąganiu wniosków. Nadal notujemy nasze obserwacje (kto rozpoczął wcześniej doświadczenie).

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:

mgr S. Poniedziałek – Bydłosz i mgr B. Kozłowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek, pomysłów własnych oraz stron internetowych:

https://www.youtube.com/watch?v=MXr5pWMtKqc , https://mamotoja.pl/wielkanocna-krzyzowka,wielkanoc-artykul,8171,r1p1.html

 

 

CZWARTEK, 1 kwietnia 2021

Temat: Wielkanocne przysmaki.

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu. Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

 

  • „Tropem Zająca” – Rodzice chowają w domu/ogrodzie kilka czekoladowych jajek (lub innych dowolnych prezentów od Zajączka). Dla urozmaicenia mogą pomóc Państwo dziecku odgadywać, gdzie są schowane przygotowując słoik z zagadkami np. W tym miejscu jest zimno i na pewno znajdziesz tam mleko (lodówka). Takie podchody zawsze przyjmowane są z radością, można też pobawić się z dzieckiem w „Ciepło-zimno”.
  • „Po omacku” – przygotowujemy kilka jajek z papieru. Można poprosić dziecko żeby je ozdobiło, ale nie jest to konieczne. Rozkładamy jajka w pokoju lub ogrodzie. Dziecko będzie musiało przejść wyznaczoną wcześniej trasą z zamkniętymi oczami (oczy można zasłonić apaszką), ale nie może nadepnąć na żadne jajko.
  • „Potrawy na wielkanocny stół” – rozmowa pomagająca na przybliżeniu dziecku potraw świątecznych. Potrzebne będą zdjęcia lub też udział dziecka w wykonaniu jednej z nich.

 

W trakcie wykonywania zadania rodzic może wyjaśniać dziecku znaczenie tradycji rodzinnych, w przygotowywaniu właśnie tej potrawy. Można przybliżyć potrawy, jakie są charakterystyczne dla tych świąt:

- Święconka – co się w niej zawiera;

- Biała kiełbasa;

- Jajka gotowane, faszerowane;

- Sałatki jarzynowe;

- Pasztety;

- Kiełbasy, wędliny, szynki;

- Chleb

- Żurek lub zupa chrzanowa

oraz potrawy na słodko:

- Baby wielkanocne

- Mazurki

- Sernik

- Makowiec

- Pascha

 

  • „The Easter bunny” – zabawa w języku angielskim z pokazywaniem. Rodzic recytuje wierszyk w języku angielskim i ilustruje go ruchem. Dziecko naśladuje i włącza się do recytowania.

The Easter Bunny

Once I saw the Easter Bunny

Dzieci udają patrzenie przez lornetkę.

Come hop, hop, hop.

Podskakują 3 razy.

So I said: „Dear Bunny,

Robią z dłoni uszy zająca.

will you stop, stop, stop?”.

Klaszczą 3 razy rytmicznie.

I ran to the window

Robią kółko w miejscu truchtem.

to say: „How do you do?”.

Rozkładają ręce na boki.

But he shook his fluffy tail

Potrząsają biodrami.

and said: „Happy Easter to you”.

Zataczają półkole rękami nad głową.

Zamiast wierszyka można wspólnie pobawić się z piosenką: EASTER BUNNY POP

https://www.youtube.com/watch?v=LpkylclhRpU

  • „Mazurkowe wzorki” - zabawa grafomotoryczna. Proszę przygotować dziecku tacę z mąką, to jest mazurek. Dziecko ma za zadanie ozdobić go, wymyślając wzory – obwódkę wokół brzegów jako wzór rysowany bez odrywania ręki i dowolnie w środku. Następnie rodzic rysuje wzory na kartce, a dziecko odtwarza je na tacce.

•          Praca z KP3.56 – proszę przeczytać dziecku polecenia. Ćwiczymy czytanie, następstwo czasu, dobieranie podpisów do obrazka, pisanie cyfr w kratkach.

•          Praca z CziP60 – ćwiczymy czytanie, percepcję wzrokową i logiczne myślenie.

•          „Muffinki – zajączki”. Prosimy o przygotowanie babeczek wg poniższego przepisu lub własnego:

Przepis (dostępny na stronie https://www.youtube.com/watch?v=aZ2QSG398ig ):

Składniki suche:

1,5 szkl. mąki pszennej

2 łyżki brązowego cukru

2 łyżki kakao

2 łyżeczki proszku do pieczenia

szczypta soli

½ szkl. cukru pudru

½ tabl. gorzkiej czekolady

 

Składniki mokre:

1 jajko

150 ml oleju

1,5 szkl. jogurtu naturalnego (400 ml)

Do ozdobienia:

lukier lub polewa z białej czekolady

lentilki, spaghetti, pisaki cukrowe

 

Przygotowanie: łączymy ze sobą składniki suche – przesiewamy mąkę, dodajemy sól, kakao i proszek do pieczenia, cukier puder, brązowy cukier, startą czekoladę i wszystko mieszamy. Do osobnej miski wbijamy jajko. Do niego dolewamy olej i jogurt – miksujemy. Składniki mokre wlewamy do suchych i dokładnie mieszamy. Masę nakładamy do foremek, do 2/3 wysokości. Pieczemy 20–30 min w 170˚ w piekarniku z termoobiegiem.  Z porcji wychodzi 12 babeczek. Z kartonu lub z suszonych moreli wycinamy kształt zajęczych uszu. Muffiny polewamy lukrem, wkładamy uszy; z lentilek robimy oczy i nos, a z makaronu spaghetti wąsy. Wąsy można też namalować pisakami.

 

Dodatkowo dla chętnych dzieci:

  1. „Nasz stół wielkanocny” – działanie dzieci – prosimy o zaangażowanie dzieci do pomocy w nakrywaniu do stołu  oraz przygotowywaniu wybranych potraw.
  2. Doświadczenie  „Droga do światła” – ciąg dalszy – obserwowanie zachodzących zmian, notowanie na karcie obserwacji, dzielenie się swoimi uwagami, wyciąganie wniosków. Systematyczne notowanie obserwacji.
  3. „Pieczenie ciasta” zabawa logopedyczna:

Wkładamy do miski: jajka(wysuwamy i chowamy język), cukier(wysuwamy i chowamy język)Ucieramy (oblizujemy szeroko otwarte usta)Wkładamy masło (wysuwamy i cofamy język)Następnie dosypujemy mąkę (wysuwamy i cofamy język)Dodajemy jeszcze rodzynki(wysuwamy i cofamy język)Kosztujemy czy wszystko dodaliśmy (mlaskanie)I oblizujemy łyżkę (podnosimy język do nosa i opuszczamy na brodę)Przekładamy ciasto do tortownicy (wysuwamy i chowamy język)I wkładamy do pieca (szeroki język wysuwamy i chowamy)Ciasto w piecu rośnie (praca policzków na dymanie)Wyciągamy ciasto z pieca (wysuwamy i chowamy język)Ale ono jest bardzo gorące (dmuchamy)Kosztujemy (poruszamy buzią-żucie)Zostały nam okruszki na ustach (oblizujemy wargi)i w kącikach ust (język na boki),na ząbkach (oblizujemy ząbki). Bardzo nam smakowało to ciasto (cmokamy).

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:

mgr S. Poniedziałek – Bydłosz i mgr B. Kozłowska

na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek, pomysłów własnych oraz stron internetowych: https://www.youtube.com/watch?v=aZ2QSG398ig https://www.youtube.com/watch?v=LpkylclhRpU

 

 

ŚRODA, 31 marca 2021

TEMAT: Wielkanocny koszyk

 

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu. Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

Gra w zielone – zabawa orientacyjno-porządkowa na dobry początek dnia. Dziecko maszeruje, podskakuje bądź biega po pokoju w zależności od rytmu podawanego przez Rodzica (rytm można wyklaskiwać). Na przerwę w akompaniamencie podajemy nazwę ustalonego koloru, np. Zielony!, wówczas dziecko musi odszukać podany kolor w pokoju i dotknąć go. Zabawę powtarzamy kilka razy. Jeżeli Rodzic poda nazwę innego koloru wówczas dziecko staje prosto w bezruchu.

Wielkanocny koszyk – rozmowa pomagająca dziecku w doborze i rozumieniu symboliki. Potrzebne będą: udekorowany koszyk wielkanocny, jajka ugotowane na twardo, pisanki, sól, chrzan, chleb, kiełbasa, biały ser, baranek, masło, babka oraz etykiety tych produktów. Można też, zamiennie, skorzystać z gazetek reklamowych i dziecko na dużej kartce może nakleić wycięte elementy, spośród wcześniej wybranych produktów (zdjęć).  Zadaniem dziecka jest dopasowanie właściwych podpisów do tych produktów. Można je przygotować lub pomóc dziecku w prawidłowej pisowni.

Co to oznacza? – w trakcie wykonywania zadania z koszykiem wielkanocnym rodzic może wyjaśniać dziecku znaczenie symboliki poszczególnych elementów:

-        chleb – symbol ciała Chrystusa, to pokarm niezbędny do życia, symbolizuje dostatek;

-        jajko – symbol nowego życia, odrodzenia, zwycięstwa nad śmiercią; podzielenie się jajkiem miało umacniać więzi rodzinne;

-        baranek – symbol zmartwychwstałego Jezusa;

-        kiełbasa, wędlina – symbol obfitości i dostatku;

-        sól – to symbol gościnności (witanie chlebem i solą); kiedyś wierzono, że sól odstrasza zło;

-        ser lub masło – symbol przyjaźni człowieka z przyrodą;

-        chrzan – symbol zdrowia i siły fizycznej;

-        ciasto (babka) – symbol naszych umiejętności i talentów;

-        bukszpan – to symbol życia wiecznego, odrodzenia, krzew cały rok zielony symbolizuje nadzieję i wieczność.

Po skończeniu naklejania, spróbujcie państwo poprosić dziecko by wymieniło w nazwach naklejonych lub napisanych:

-        głoski z których składa się każde słowo;

-        słowa zaczynające się na te same litery;

-        słowa  mające najmniej głosek;

-        słowo  mające najwięcej głosek;

-        słowa, które kończą się ta samą głoską.

 

W wielkanocnym koszyku – zabawa matematyczna. Prosimy rodzica o przygotowanie: 2 miseczek z dwoma rodzajami jajeczek lub cukierków (po 10) i 2 kostki do gry; kartka, ołówek. Zadanie polega na wysłuchaniu zadania, które proponujecie dziecku:

Jurek włożył do koszyka tyle jajek (dziecko rzuca kostką), a Zosia dołożyła jeszcze tyle (dziecko rzuca kostką). Dziecko ma za zadanie, policzyć ile to jest razem i zapisać cyframi i znakami na kartce. Następnie dziecko uważnie słucha kolejnych zadań: Mama dołożyła jeszcze tyle (dziecko rzuca kostką) jajek. Ile było razem? Jurek wyjął z koszyka tyle jajek (dziecko rzuca kostką). Ile jajek zostało w koszyku?

Zabawę powtarzamy kilkakrotnie. Po każdej czynności dziecko zapisuje to co zrobiło. Proszę, aby dziecko raz dodawało, raz odejmowało. Kostki są dwie, ponieważ można rzucać na zmianę z dzieckiem.

Piosenka „Hopla, hopla” – nauka słów piosenki ze strony: https://www.youtube.com/watch?v=t-jVEPrPR9c , wraz z ilustracją ruchową:

 

Śpiewające brzdące „Hopla, hopla”

Ref: Hopla, hopla, raz i dwa

/2 podskoki, klaszczemy: ręc e - uda – ręce/

Skacze zając hopsasa! / x4

/obracamy się, podskakując naprzemiennie/

1. Wskoczył zając do kurnika,

/trzymamy dłonie nad głową, formując je na zajęcze uszy /

Zebrał jajka do koszyka.

/skłon w lewo (jak po jajko), skłon w prawo/

Z nich pisanki zrobił sam

/składamy dłonie na kształt jajka/

I w ogródku schował nam.

/skradamy się w miejscu, w małych podskokach/

Ref: Hopla, hopla, raz i dwa

/2 podskoki, klaszczemy: ręc e - uda – ręce/

Skacze zając hopsasa! / x2

/obracamy się, podskakując naprzemiennie/

2. Już pisanki znaleźliśmy,

/przykładamy dłoń do czoła (w geście poszukiwania)/

Były w trawie i wśród liści.

/przysiad, szerokie rozłożenie rąk/

Ozdobimy nimi dom,

/naprzemienne podskoki w dowolnym kierunku/

Bo pisanki po to są.

/składamy dłonie na kształt jajka/

Ref: Hopla, hopla, raz i dwa

/2 podskoki, klaszczemy: ręce - uda – ręce/

Skacze zając hopsasa! / x4

/obracamy się, podskakując naprzemiennie/

Praca z KP3.55 – proszę przeczytać dziecku polecenia i dać czas na wykonanie zadania. Proszę, aby tekst (do czytania), za każdym razem dziecko przeczytało samo po cichu przynajmniej trzy razy, a dopiero odczytało rodzicowi głośno.

Praca z L59 – proszę przeczytać treść zadań i jeśli jest potrzeba, to wykonać z dzieckiem kilka podobnych zadań na dowolnych liczmanach. Proszę sprawdzić poprawność wykonania zadań.

 

Dodatkowo dla chętnych dzieci:

  1. „Wielkanocny koszyczek” – zabawa językowa. Dziecko układa zagadki na temat produktów znajdujących się w koszyku.
  2. „Wyścigi zajęcy” – wyznaczamy miejsce do powrotu i start. Poruszamy się opierając dłonie na podłodze i ze złączonymi stopami.

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową: mgr S. Poniedziałek – Bydłosz i mgr B. Kozłowska  na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek, pomysłów własnych oraz stron internetowych : https://www.youtube.com/watch?v=t-jVEPrPR9c

 

WTOREK, 30 marca 2021

Temat: Robimy pisanki

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

  • „Wyścig z pisankami” – zabawa ruchowa na dzień dobry. Na łyżce dziecko ma jajko (trzeba uszykować np. kilka jajek dekoracyjnych lub małych piłeczek pingpongowych). Zadaniem dziecka jest dobiec jak najszybciej do wyznaczonego miejsca bez upuszczenia jajka i wrócić, wrzucając jajko do pojemnika/koszyczka.
  • „Rebus” - proszę narysować dziecku rebus: pi + rysunek sanki (można też pobrać gotową ilustrację z pakietu ze strony: https://panimonia.pl/2020/04/07/wielkanocna-megapaka-przedszkolaka/#jp-carousel-5737 ), żeby dziecko dowiedziało się co jest tematem dzisiejszego dnia. Można wspólnie z dzieckiem przygotować pisanki, kraszanki lub ich zdjęcia, bądź wykorzystać jajeczka dekoracyjne, którymi dysponujecie państwo
    w domu. Dziecko ma za zadanie oglądać, porównywać i określić podobieństwa i różnice.
  • „Pisanki, kraszanki” – proszę przygotować napisy (pisanki, kraszanki). Zadaniem dziecka jest odczytanie i przyporządkowanie napisu do właściwego zdjęcia lub jajeczka.   Następnie przypominamy wiadomości na temat zdobienia jaj:

 

Nazwy jaj wielkanocnych zależą od sposobu ich barwienia.

Kraszanki – jajka o czerwonej barwie, od staropolskiego słowa „krasić” – barwić, upiększać.

Malowanki – jajka jednobarwne o innych kolorach.

Skrobanki – na jednolitym tle kraszanki lub malowanki wyskrobuje się wzorek (np. szpilką).

Wyklejanki – jajka z naklejonym obrazkiem z listków, sitowia, włóczki itp.

Nalepianki – jajka ozdobione nalepionymi na skorupkę różnobarwnymi wycinkami z papieru.

Pisanki – przed zanurzeniem jajka w barwnym roztworze robi się na nim wzory woskiem. Tam, gdzie był wosk, zostawał biały, niepomalowany ślad na kolorowym tle. Dawniej po naniesieniu wzoru na skorupę jajka, farbowano je używając naturalnych barwników, które dawały piękne kolory. I tak kolor zielony uzyskiwano z listków młodego żyta, kolor czerwonawo-żółty z łusek cebuli, kolor ciemnobrązowy i czarny z kory śliwy lub olchy, kolor czerwony uzyskiwano dzięki burakom a kolor niebieski z płatków kwiatu bławatka. Po wykonaniu wzoru woskiem i zabarwieniu skorupy, z wysuszonego jajka ścierano wosk uzyskując zaplanowane, białe wzory, tworzące, piękną dwubarwną pisankę.

 

  • „Pisankowe przygody” – zabawa językowa. (W zabawie mogą wziąć udział wszyscy domownicy). Dziecko ma w ręku jajeczko – pisankę lub styropianowe jajko i zaczyna opowiadać historię, np. Było sobie jajko, które bardzo się nudziło. Przekazuje jajko następnej osobie, a ta powtarza zdanie i dokłada swoje. Zabawa toczy się, aż wszyscy powtórzą treść opowiadania i dołożą swoje zdania.
  • „Przygoda jajka” – zabawa plastyczna. Dziecko rysuje ilustracje do stworzonego opowiadania. Jeśli będzie chciało może stworzyć książeczkę.
  • Piosenka „Hopla, hopla” – osłuchanie z piosenką ze strony: https://www.youtube.com/watch?v=t-jVEPrPR9c , swobodny taniec dziecka przy muzyce.
  • Praca z KP3.54 – prosimy przeczytać dziecku polecenia i czuwać nad poprawnością w wykonaniu zadań w liczeniu, kolorowaniu według instrukcji i wysłuchać tekstu odczytanego samodzielnie przez dziecko.
  • Praca z CziP59 – proszę przeczytać dziecku treść zadania – rysowanie po śladzie, kreślenie ornamentów, pisanie wyrazów po śladzie. Podczas pisania proszę zwrócić uwagę, na to by dziecko kreśliło litery tak jak pokazują strzałki, linie proste i laski z góry na dół.
  • „Zajączek” – praca plastyczna według instrukcji obrazkowej z wykorzystaniem KP3.63. Wycinanie, składanie papieru, łączenie elementów.

 

Dodatkowo jeśli dysponujecie państwo wspólnym czasem spróbujcie:

  1. „Wydmuszka”-  wspólnie z dzieckiem proszę przygotować kilka wydmuszek i dowolnie je ozdobić lub zafarbować.
  2. „Pisanki” - Prosimy o przygotowanie dziecku jajka ugotowanego na twardo lub wydmuszki, dość gruby sznurek i słoik z barwnikiem. Dziecko ma za zadanie owinąć jajko sznurkiem i zafarbować.
  3. Doświadczenie  „Droga do światła” – ciąg dalszy –obserwowanie zachodzących zmian, notowanie na karcie obserwacji, dzielenie się swoimi uwagami, wyciąganie wniosków. Systematyczne notowanie obserwacji.

 

W dowolnym czasie można zapoznać dziecko z poniższymi ciekawostkami dotyczącymi jajek i pisanek:

Jajko – to znak wszelkiego początku, narodzin i zmartwychwstania. W ludowych wierzeniach jajko było lekarstwem na choroby, chroniło przed pożarem i złymi duchami, zapewniało urodzaj w polu i ogrodzie, a nawet powodzenie w miłości. Wierzono, że jajko ma znaczenie magiczne, dlatego używano go jako kamienia węgielnego przy budowie nowych domów.

Taczanie jaja po ciele chorego miało „wlewać” w niego nowe siły. Noworodka myło się w wodzie, do której wkładano, poza innymi przedmiotami mającymi zapewnić szczęście i bogactwo, również jajo. Wydmuszki pisanek wielkanocnych położone pod drzewami owocowymi miały chronić je przed szkodnikami. Wierzono, że wrzucone w płomienie ugaszą pożar. Święconym jajkiem dotykano zwierząt gospodarskich -co miało ochronić przed chorobami. Pisankę zakopywano pod progiem domu w celu zagrodzenia dostępu siłom nieczystym.

W mitologiach wielu ludów można znaleźć opowieść o jaju, z którego powstał świat. Jajko uważano również za symbol zmartwychwstania, ukrytego w zarodku nieustannie odradzającego się życia w przyrodzie, tajemniczej siły istnienia. Z jajka wykluwa się kurczak, który jest symbolem nowego życia.

SKĄD WZIĄŁ SIĘ ZWYCZAJ MALOWANIA JAJ? Podanie greckie z X wieku zapewnia, że zwyczaj malowania jaj na Wielkanoc zapoczątkowała Maria Magdalena, której przy grobie Chrystusa ukazał się anioł i powiedział: „Nie płacz, Maryjo! Chrystus zmartwychwstał”. Uradowana pobiegła do domu i ze zdziwieniem stwierdziła, że wszystkie jajka, jakie miała w misce, zabarwiły się na czerwono. Wyniosła je na drogę i podarowała przechodzącym właśnie apostołom. Oznajmiła przy tym nowinę o zmartwychwstaniu. Czerwone jajka zamieniły się w ptaki, które, ćwierkając, wyfrunęły z rąk apostołów i uniosły w niebo. Odczytano to jako znak, że po śmierci następuje zmartwychwstanie i nowe życie.

Pisanki dawano w podarunku jako dowód życzliwości i sympatii. Dostawali je członkowie rodziny, dzieci chrzestne, osoby zaprzyjaźnione.

Pisanki nosiło się nawet na cmentarze, gdzie kładziono je na groby bliskich. Pełniły one też rolę wykupu w obrzędach wielkanocnych, np. w czasie smagania, dyngusu, chodzenia z barankiem lub kurkiem.

Panna mogła dostać także słodkie jajo z czekolady i marcepanu -czasem znajdowała w nim pierścionek z brylantem, ofiarowany przez adoratora. Tak dawniej obdarowywano się w wytwornym towarzystwie. Najbardziej kosztowne są ze złota, przyozdobione szlachetnymi kamieniami. Francuski jubiler Faberge produkował takie ekskluzywne egzemplarze na zamówienie cara Rosji. Pierwsze „jajko” zostało zamówione przez cara Aleksandra III i stało się własnością carycy Elżbiety. Dla mniej wymagających są jaja z drewna, porcelany i gliny.

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową: mgr S. Poniedziałek – Bydłosz i mgr B. Kozłowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek, pomysłów własnych oraz stron internetowych https://panimonia.pl/2020/04/07/wielkanocna-megapaka-przedszkolaka/#jp-carousel-5737 https://www.youtube.com/watch?v=t-jVEPrPR9

 

PONIEDZIAŁEK, 29 marca 2021

Temat: Palmy wielkanocne

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

Prosimy o przeczytanie poniższego tekstu. Później prosimy przekazywać dziecku pojedynczo polecenia i dawać tyle czasu, aby dziecko swobodnie i wyczerpująco odpowiedziało bądź zakończyło aktywność.  Przypominamy, że są to nasze propozycje.

  • „Zajączek szuka norki” – zabawa ruchowa na dobry początek dnia: dziecko siedzi w siadzie podpartym w norce (może to być kocyk, poduszka, kartka, itp.). Takich norek może być więcej w pokoju. Na hasło rodzica: „Zajączek na spacer!” dziecko porusza się na czworakach, skokiem zajęczym pomiędzy norkami. Na hasło: „Zajączek do domu!” wraca do najbliższej norki.
  • „Święta Wielkanocne” – proszę krótko porozmawiać z dzieckiem, zadając pytania:

-        Czy znasz jakieś tradycje związane z Wielkanocą?

-        Jakie dni wchodzą w skład Świąt Wielkanocnych? Jak się nazywają?

-        Jak obchodzą je dzieci?

Można skorzystać z filmu dla dzieci:     https://www.youtube.com/watch?v=giRwxyKTXcg

 

  • „Bazie i palma” – prosimy o przeczytanie bajki  Urszuli Kamińskiej:

Bazie i palma

Nadeszła wiosna. W parku nad stawem rozkwitła wierzba. Jej cienkie gałązki były pełne puchatych bazi, nazywanych kotkami. Dzień był słoneczny i dosyć ciepły jak na połowę marca. Dlatego zaraz po śniadaniu przedszkolaki wybrały się na spacer do parku. Gdy szły drogą nad stawem, zauważyły kwitnącą wierzbę.

– Ojej, ile bazi – zawołał Krzyś.

– A jakie puchate i delikatne! Wyglądają jak małe kotki – dodała Ania, dotykając jednej z nich.

– Może ułamiemy sobie trochę do wazonu? – zaproponował Filip.

– W żadnym wypadku – powiedziała pani. – Pomyślcie, co by było, gdyby każdy, komu się podoba, rwał sobie z parku gałązki?

– Za miesiąc nie byłoby połowy drzewa! A ile powstałoby przy tym zniszczeń – przestrzegła Ala.

Kiedy jednak dzieci wróciły do przedszkola, czekała na nie wyjątkowa niespodzianka! W glinianym wazonie stały świeżutkie gałązki bazi. To pani kucharka przyniosła je z przydomowego ogródka. Rosła w nim bowiem stara wierzba, która jak co roku rozkwitła na wiosnę. Delikatnie, specjalnym sekatorem pani kucharka ucięła z niej trochę gałązek dla przedszkolaków.

– Jakie śliczne te nasze bazie! – ucieszył się Jasiek.

Ania delikatnie przytuliła policzek do wierzbowych kotków i stwierdziła z zadowoleniem:

– Teraz to już naprawdę wiosna zawitała do naszego przedszkola!

– Jeśli chodzi o nasze bazie, to mam pewien plan… – powiedziała pani.

– Jaki? – pytały zaciekawione dzieci.

– Dowiecie się tego jutro po śniadaniu – usłyszały.

 

Proszę porozmawiać z dzieckiem, zadając pytania (chodzi o to aby sprawdzić, czy dziecko uważnie słuchało i czy potrafi wypowiadać się swoimi słowami):

-        Dokąd poszły przedszkolaki na spacer?

-        Jakie kotki zobaczyły podczas spaceru?

-        Na jakim drzewie rosły bazie?

-        Dlaczego dzieci nie zerwały gałęzi?

-        Jaka niespodzianka czekała na dzieci w przedszkolu?

-        Co wydarzyło się w przedszkolu, gdy wszystkie dzieci poszły do domu?

-        Jak myślisz, jak czuły się bazie po rozmowie z palmą daktylową?

-        Co stało się następnego dnia?

-        Jak zachowały się bazie w stosunku do palmy daktylowej?

  • „Palmy” – rozmowa z dzieckiem. Proszę pokazać dziecku zdjęcia przedstawiające 3 palmy: daktylową, kokosową, wielkanocną. Zadaniem dziecka jest ustalenie: czym się różnią, co mają wspólnego, gdzie można je zobaczyć i do czego służą.
  • „Budujemy palmę” – prosimy o wspólną zabawę z dzieckiem: z dostępnych klocków należy zbudować wieże. Gdy budowla zaczyna się chwiać dziecko kończy budowanie i układa ją na podłodze, by łatwiej było ją zmierzyć. Następnie dziecko i rodzic mierzą długość budowli stopami i porównują wyniki (będą się różnić). Dziecko powinno znaleźć odpowiedzi na pytania:

-        Dlaczego ta sama budowla ma różną długość mierzoną stopami?

-        Czy to jest dokładna miara?

-        Czym można zmierzyć dokładnie?

Proszę dać dziecku miarkę metrową, żeby zmierzyło i porównało dokładnie.

  • Praca z KP3.53 – należy uzupełnić ilustracje i prosimy, aby dziecko wypowiedziało się na jej temat.
  • „Palmy wielkanocne” – ciekawostki. Prosimy o przekazanie dziecku poniższych wiadomości:

Niedziela Palmowa nazywana jest w Polsce „Kwietną” lub „Wierzbową”, bo w Polsce gałązki palmowe zastępowano gałązkami wierzby i przystrajano kwiatami, bukszpanem, wstążkami. Kwiaty najczęściej robiono z bibuły na długo przed świętami.

Niedziela Palmowa upamiętnia wjazd Jezusa do Jerozolimy. Tradycyjnie palmy robiono z tych roślin, które rosły nad rzeką – bo płynąca w nich woda dawała roślinom zieleń i życie, te rośliny odradzały się po zimie najszybciej. Była to m.in. wierzba i trawy oraz trzciny nadrzeczne. Uplecionymi i poświęconymi palemkami po mszy w Niedzielę Palmową lekko się okładano nawzajem, mówiąc: “Nie ja biję, palma bije, za tydzień wielki dzień, na 6 noc – Wielkanoc”. Miało to przypomnieć o zbliżających się wielkimi krokami świętach i przynieść szczęście. Palemkami klepano też zwierzęta, by były zdrowe przez cały rok. Palmy zatknięte w domu, np. za obraz, miały chronić dom przed gromami w czasie burzy, a wszystkich domowników – przed złymi mocami, chorobami i nieszczęściem (tradycyjnie trzyma się je w domu do następnego roku). Największe palmy w Polsce wykonuje się na Kurpiach we wsi Łyse. Mają kilka metrów wysokości. Najdłuższa wielkanocna palma ma 36,4 metra wysokości. Zjedzenie jednej z kulek wielkanocnych poświęconych bazi według tradycji gwarantuje zdrowie.

 

Dodatkowo jeśli dysponujecie państwo wspólnym czasem spróbujcie:

  1. „Palmy”- na kartce A4 narysować trzy palmy z zadania powyżej i polecić dziecku podpisanie ich : To jest palma wielkanocna. To jest palma kokosowa. To jest palma daktylowa.
  2. „Kartki dla rodziny” - Prosimy o wykonanie wspólnie z dostępnych materiałów kartki świątecznej i wysłanie jej za pośrednictwem telefonu lub maila.
  3. Doświadczenie – „Droga do światła”- obserwowanie zachodzących zmian, notowanie na karcie obserwacji, dzielenie się swoimi uwagami, wyciąganie wniosków. Potrzebne będą: pudełko po butach, doniczka, ziemniak z kiełkami, taśma, tektura, nożyczki. W jednej z węższych ścianek pudełka dzieci z pomocą rodzica robią otwór (kółko o średnicy ok.7cm). w środku pudełka przyklejają 2 przegródki tak, aby podzieliły pudełko na 3 części. Przegródki maja być o kilka cm węższe niż pudełko, należy je przykleić tylko od spodu i do jednej ze ścianek (jedno do lewej, drugie do prawej; powstanie labirynt). Do doniczki dziecko sypie ziemię sadzi w niej ziemniak i obficie podlewa. Wstawia doniczkę do pudełka leżącego na dłuższym boku, blisko ścianki bez otworu i zamyka pudełko. Odstawia i codziennie sprawdza efekty – jak wygląda i gdzie jest pęd ziemniaka. Dziecko przygotowuje dziennik obserwacji, np. kartkę, na której każdego dnia zaznacza datę i swoje obserwacje lub kartkę z kalendarza trójdzielnego, na której zaznacza długość pędu, liczbę listków itp.

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:mgr S. Poniedziałek -Bydłosz i mgr B. Kozłowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Planeta dzieci WSiP Sześciolatek

*******************************************************************************************

 

 

 

rok szkolny 2019/2020

Tematyka kompleksowa W KRAINIE MUZYKI

 

Wtorek 05.05.2020

 

Temat: Mała orkiestra

 

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

 

Zabawa ruchowa znana dziecku z przedszkola

https://www.youtube.com/watch?v=JDHJkZCCYg0

 

Głowa, ramiona

Marta Bogdanowicz

 

Gimnastyka, dobra sprawa,

Dla nas wszystkich to zabawa.

Ręce w górę, w przód i w bok,

Skłon do przodu, w górę skok.

Głowa, ramiona, kolana, pięty,

Kolana, pięty, kolana, pięty.

Głowa, ramiona, kolana, pięty, (2 razy)

Oczy, uszy, usta, nos.

 

Zabawa rytmiczno muzyczna

 

„Perkusja” – dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, plecy proste, ręce na kolanach. Rodzic włącza link z podkładem muzycznym. Dziecko wystukuje rytmy: klaszcze, uderza w kolana, uderza dłońmi o pod­łogę itp. Wykonuje te czynności po dwa razy, potem po cztery

https://www.youtube.com/watch?v=0RL7uTYbc1I

 

Proszę,  żeby dziecko osłuchało się z piosenką utrwalającą kolejność dni tygodnia. Proszę odtworzyć piosenkę kilka razy aby dziecko poprzez osłuchanie nauczyło się jaj na pamięć.

 

https://www.youtube.com/watch?v=KJiXPp1jSgQ

 

„Pląsy muzyczne” – zabawa relaksacyjna, masażyk. Dziecko siedzi przed rodzicem, który pierwszy wykonuje masarz na plecach, potem zamiana.

Idą słonie (na plecach kładziemy na przemian całe dłonie),

potem konie (piąstki),

panieneczki na szpileczkach (palce wskazujące)

z gryzącymi pieseczkami (szczypanie).

Świeci słonko (zataczamy dłońmi kółka),

płynie rzeczka (rysujemy linię),

pada deszczyk (naciskamy wszystkimi palcami).

Czujesz dreszczyk? (łaskoczemy).

 

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:  Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Plac zabaw WSiP Sześciolatek, zasobów internetu i pomysłów własnych.

 

 

Poniedziałek 04.05.2020

Temat: Instrumenty muzyczne

 

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

  • Prosimy przeczytać dziecku wiersz i poprosić żeby uważnie słuchało.

 

Przed przeczytaniem utworu prosi, aby dziecko zwróciło szczególną uwagę na to, w jakich sytuacjach może grać instrument, o któ­rym pisze autor.

Najlepszy instrument

Wojciech Próchniewicz

 

Jest taki instrument na świecie,

Dostępny nawet dla dzieci.

Wygrywa wszystkie melodie

Najładniej, najłagodniej.

Gdy nutki wpadną do ucha,

On ucha bardzo się słucha.

Bo najgrzeczniejszy jest przecież,

Słucha się w zimie i w lecie,

W upał i gdy deszcz leje,

On wtedy nawet się śmieje!

Chodzi wraz z tobą wszędzie

już tak zawsze będzie.

Nawet za złota trzos

Nie zniknie — bo to TWÓJ GŁOS.

Więc gdy jest ci nudno, nie ziewaj.

Pamiętaj o nim — zaśpiewaj!

On się natychmiast odezwie

I zagra czysto i pewnie.

Opowie ci zaraz radośnie

Na przykład o słonku lub wiośnie.

Bo lubi i dobrze zna cię,

Twój wierny, dźwięczny przyjaciel

  • Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dziecku pytania:

 

Co autor wiersza nazywa najlepszym instrumentem?

Czy każdy z nas ma taki instrument?

W jakich sytuacjach, według autora, możemy go używać?

Czym się różni od tradycyjnych instrumentów?

W czym jest podobny?

Jeśli dziecko ma trudność z odpowiedzią na któreś pytania, rodzic może przeczytać odpowiedni frag­ment wiersza jeszcze raz.

 

h jak harfa

 

h a r f a - dziecko przelicza głoski w wyrazie, podaje samogłoski i spółgłoski. Dziecko próbuje samodzielnie przegłosować wyraz.

 

  • Dziecko palcem na dywanie rysują literę H, h  zgodnie z kierunkiem

 

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-h/

 

  • Zabawa h jak.... – dziecko wymienia znane mu wyrazy rozpoczynające się głoską h
  • Proszę dać dziecku starą gazetę i czerwoną kredką niech wyszukuje i zamalowuje literę H ,h w tekście.

 

https://www.youtube.com/watch?v=pXFlpHzp-Us

 

Dziecko dzieli na sylaby następujące wyrazy:

 

harfa, harmonia, hulajnoga, hipopotam, hamak, helikopter, hak

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:  Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Plac zabaw WSiP Sześciolatek, zasobów internetu i pomysłów własnych.

 

 


 

 

TEMATYKA KOMPLEKSOWA: POLSKA TO MÓJ DOM

 

CZWARTEK: 30 kwietnia

Temat dnia: Unia Europejska.

Potrzebować będziemy: flaga Unii  Europejskiej i Polski, każda nakryta kartką pociętą na 9 części oraz  kostka do gry; Oda do radości; kartka A4 przedstawiająca flagę UE, kredki.

 

„Symbole Unii Europejskiej” – N. przygotowuje ilustracje przedstawiające flagę Polski i flagę UE. Każda ilustracja jest ukryta pod kartką podzieloną na 9 nierównych części. Na każdej części kartki na­pisane są liczby od 7 do 15. Zadaniem dzieci jest rzucanie dwiema kostkami, dodawanie wyrzuconych oczek i odkrywanie odpowiednich części kartki. Po każdym rzucie grupa może próbować zgadnąć, jaki symbol ukrywa się pod kartką. Kiedy zagadka zostanie rozwiązana, dzieci porównują wygląd obu flag. • ilustracje flagi Polski i UE, kartka podzielona na 9 części, kostka

 

„Czy Unia Europejska to…?” – zabawa językowo-ruchowa. Proszę  mówić określone zdania, a dziecko ocenia, czy zdanie jest prawdziwe, czy fałszywe. Jeśli prawdziwe – klaszcze, jeśli fałszywe –nie robi nic. Proponowa­ne zdania:
Unia Europejska to wspólnota wielu państw europejskich.
Polska jest członkiem Unii Europejskiej.
Polska nie jest członkiem Unii Europejskiej.
Unia Europejska ma własną flagę.
Flaga unijna jest czerwona, znajduje się na niej 15 gwiazdek.
Niektóre kraje Unii Europejskiej posługują się wspólnymi pieniędzmi – euro. Waluta obowiązująca w Polsce to euro.
Flaga unijna jest niebieska, znajduje się na niej 15 gwiazdek.
Waluta obowiązująca w Polsce to polski złoty, czasem mówimy, że płacimy „w złotówkach”.
Hymn Unii Europejskiej jest taki sam jak hymn Polski i jest to „Mazurek Dąbrowskiego”.

 

„Hymn Unii Europejskiej” – zapraszamy dziecko do wysłuchania utworu , ale wpierw  krótkie wprowadzenie:
Tak jak Polska ma swój hymn narodowy, tak też kraje członkowskie Unii Europejskiej mają wspólny hymn. W każdym kraju ma on jednak swój tekst, napisany w języku tego kraju. Posłuchamy dzisiaj hymnu Unii Europejskiej po polsku. Zastanówcie się, dlaczego ten utwór nazywa się Oda do radości. (link: https://www.youtube.com/watch?v=PuCznLq1QlA)

 

Na zakończenie możemy poprosić dziecko, aby pokolorowało lub samo narysowało  flagę UE. (kartka A4 przedstawiająca flagę UE, kredki).

 

Opracowanie zadań
Marzena Powałowska, Joanna Otwinowska
Na podstawie materiałów dydaktycznych cyklu wydawniczego Plac Zabaw, WSiP, sześciolatek, oraz obrazów i łączy z Internetu.

 

 

 

Środa 29 kwietnia

Temat dnia: Szlakiem Wisły.

Potrzebować będziemy: mapa Polski; gazeta i czerwona kredka: koperta z literami; nożyczki; link do literki: https://pl.pinterest.com/pin/668432769665242902/?nic_v1=1aDs4BeYPO%2BhOBqhFL%2FCk380ZwbLc0CUE2nMKZqHtfuTyLVq2ktL6i%2BSXtv7vdMpUV

 

„Zagadki znad Wisły” – Proszę przygotować mapę Polski. Dziecko wodzi palcem po Wiśle zaznaczonej na ilustracji. Z pomocą Rodzica odszukuje miejsce, skąd wypływa Wisła, odczytuje nazwy miast, przez które przepływa w drodze do morza. Teraz zapraszamy  dziecko do zabawy:
Przeczytam za chwilę zagadki dotyczące miast, które Wisła mija podczas swojej długiej drogi z gór do morza. Poproszę, żebyś spróbował/ła je odgadnąć. Każda odpowiedź rymuje się z treścią wiersza. Spróbujemy razem odszukać i wskazać te miasta na ma­pie.

Zagadki znad Wisły

Elżbieta Śnieżkowska-Bielak

Zagadka pierwsza

Popłyniemy Wisłą

Razem z rybitwami,

Zobaczymy miasta,

Co leżą przed nami.

Już zakręca rzeka

I czule oplata

Miasto, co pamięta

Dawne dni i lata.

Bogactwo i chwałę,

Mężnych królów wielu,

Którzy tu rządzili

Na polskim Wawelu.

Każde dziecko teraz

Na pewno odpowie,

Gdzie jest zamek Wawel?

No, proszę? W (Krakowie).

Zagadka druga

Na brzegu Syrenka,

Miasta swego broni.

Tarczą się osłania

I miecz trzyma w dłoni.

Dalej – Stare Miasto –

Barwne kamieniczki.

Zbiegają ku Wiśle

Wąziutkie uliczki
Zamek, a przed zamkiem

Na szczycie kolumny

Stoi sam król Zygmunt

Z miasta swego dumny.

Więc jakie to miasto,

Gdzie wciąż mieszka sława?

To stolica Polski,

A zwie się (Warszawa).

Zagadka trzecia

Teraz popłyniemy

Do miasta pierników,

Sporo się dowiemy

Tu o Koperniku.

Kiedy wyruszymy

Ulicami miasta,

Pomnik astronoma

Przed nami wyrasta. To jego nauka

Sprawiła, że może

Teraz kosmonauta

W gwiezdne mknąć przestworze.

Pierniki tu lepsze

Niż piecze babunia.

Gdzie dopłynęliśmy?

Do miasta (Torunia).

Zagadka czwarta

Płyńże, miła Wisło,

Płyń, Wisło szeroka!

Wtem, słońce zabłysło –

Przed nami zatoka!

Wisła z sinym morzem

Zostać zapragnęła

I o rannej zorzy

Do morza wpłynęła.
Patrzy na ich przyjaźń

Neptun i po pańsku

Informuje Wisłę,

Że jest wreszcie w (Gdańsku).

„Zrób to, co ja” – zabawa słuchowo-ruchowa. Zapraszamy dziecko do zabawy. Siadamy na dywanie i mówimy:
Dzisiaj zagramy na instrumentach, które zawsze nosimy ze sobą. Będziemy wydobywać dźwięki z naszych dłoni, stóp, kolan, łokci i innych części ciała. Ja zagram kilka dźwięków w taki sposób. Patrz i słuchaj uważnie, bo poproszę o powtórzenie tego rytmu.

Prezentujemy rytm: klaśnięcie, tupnięcie dwiema nogami, klaśnięcie – dziecko powtarza. Przykłady kolejnych rytmów:

• tupnięcie, uderzenie dłońmi o podłogę, tupnięcie;

• uderzenie dłońmi o podłogę, tupnięcie, tupnięcie, uderzenie dłońmi o podłogę;

• tupnięcie, tupnięcie, klaśnięcie, tupnięcie.

Dostosowujemy poziom trudności do możliwości dziecka. Później  może ono  proponować własny wymyślony rytm.

 

„Jak się czujesz, gdy…” – zabawa dramowa. Proszę wyjaśnić zasady zabawy: Za chwilę przeniesiemy się w naszej zabawie do smoczej jamy, takiej samej jak pod Wawelem. Smoka tam już nie ma od dawna, bo – jak wiesz – znamy go tylko z legendy. Ale będziemy poruszać się po pieczarze i wyobrażać sobie, jak moglibyśmy się poczuć, gdyby wydarzyło się coś, o czym opowiem. Postaraj się to pokazać mimiką twarzy, gestem, słowem.
A zatem snuje opowieść, w której razem z dzieckiem zwiedzamy smoczą jamę. Wędrujemy przez jaskinię. Rozglądamy się. Pokaż, jak się czujesz, gdy niespodziewanie spotkasz nietoperza, gdy zobaczysz światełko w kącie jaskini, gdy spotkasz innych ludzi, gdy znajdziesz smoczy kieł, gdy znajdziesz wyjście itp. Kończąc zabawę, Rodzic powinien powiedzieć:
Teraz kończymy naszą wyprawę, wychodzimy z jamy, znowu jesteś przedszkolakiem.

 

„J jak jama” .

ja - ma -  prosimy dziecko o wyklaskanie słowa zgodnie z modelem sylabowym: ja-ma.

jama  - dzieci przeliczają głoski w wyrazie, podają samogłoski i spółgłoski. Dzieci próbują samodzielnie przegłosować wyraz.

  • Dziecko palcem na dywanie rysują literę Z zgodnie z kierunkiem.
  • Zabawa J jak.... – dziecko wymieniają znane im wyrazy rozpoczynające się głoską J.
  • Proszę dać dziecku starą gazetę i czerwoną kredką niech wyszukuje i zamalowuje literę „J, j” w tekście.
  • Teraz proszę zapre­zentować sposób pisania liter J i j korzystając z linku: https://pl.pinterest.com/pin/668432769665242902/?nic_v1=1aDs4BeYPO%2BhOBqhFL%2FCk380ZwbLc0CUE2nMKZqHtfuTyLVq2ktL6i%2BSXtv7vdMpUV Zwracamy uwagę dziecka na kierunek pisania litery oraz na jej miejsce w liniaturze (zachęcamy dziecko do samodzielnego pisania literki w zeszycie).
  • Do koperty wędrują wycięte literki „ J,j” duże i małe.

 

Opracowanie zadań
Marzena Powałowska, Joanna Otwinowska
Na podstawie materiałów dydaktycznych cyklu wydawniczego Plac Zabaw, WSiP, sześciolatek, oraz obrazów i łączy z Internetu.

 

 

 

WTOREK: 28 kwietnia

Temat dnia: Warszawa – stolica Polski.

Potrzebować będziemy: mapa Polski; album o Warszawie lub zdjęcia przedstawiające: Zamek Królewski w Warszawie (https://www.youtube.com/watch?v=_clyWPD3uAc), Łazienki Królewskie (https://www.youtube.com/watch?v=0QnPuZ3AfPc), wieżowce (https://pl.wikipedia.org/wiki/Lista_najwy%C5%BCszych_budynk%C3%B3w_w_Warszawie#/
media/Plik:FB_Warszawa_panorama.jpg
), Stare Miasto (https://podroze.onet.pl/polska/mazowieckie/stare-miasto-w-warszawie-polska-unesco-zabytki-informacje-mazowieckie/23p6w4s), Wisła (https://warszawa.wikia.org/wiki/Wis%C5%82a?file=Most_Poniatowskiego.jpg), napisy do globalnego czytania: : ZAMEK KRÓLEWSKI, ŁAZIENKI, DOMY, STARE MIASTO, WARSZAWA, WISŁA; rysunek konturowy syrenki warszawskiej (https://www.google.com/search?q=rysunek+konturowy+syrenki+warszawskiej&rlz=1C1PNBB_enPL897PL897&sxsrf
=ALeKk035dMLmrHfboKLrw0icrfMYwhnkbA:1587899775698&tbm=isch&source=
iu&ictx=1&fir=rrzusvKpeY_KKM%253A%252C84nIbE-OsDHFWM%252C_&vet=1&usg=AI4_-kTB_bcWeVSDbgBvgfBAOzXr1JYgaw&sa=X&ved=2ahUKEwj72sbQ-4XpAhVw2aYKHeWdBjQQ9QEwAHoECAoQBQ#imgrc=rrzusvKpeY_KKM
)

 

 

„Znajdź rymy” – zabawa ruchowo-słuchowa. Proszę wypowiadać  tekst rymowanki, a zadaniem dziecka będzie  powtórzenie ostatniego słowa i wyszukanie rymu do niego pasującego. Np. niesie – lesie, lasu- czasu.
Podczas wypowiadania rymowanki dziecko przeskakuje obunóż w lewo stronę, następnie znowu do środka i na prawo. Proponowane rymowanki:

Zosia koszyk grzybów niesie,

Bo od rana była w (lesie).

 

Wojtek chciałby pójść do lasu,

Ale nie ma na to (czasu).

 

Tutaj rosły dwa maślaki,

Ale zjadły je (ślimaki).

Julek na łące był dzisiaj z rana,

Widział tam żaby oraz (bociana).

 

Stasio na łące spotkał ropuchę,

Co polowała właśnie na (muchę).

 

„Gdzie mieszka moja rodzina?” – rozmowa kierowana.
Zapraszamy  dziecko do rozmowy:
Przypo­mnij mi, proszę, nazwę miejscowości, w której znajduje się nasze przedszkole. Czy to jest miasto, czy wieś?
Czy wiesz, gdzie mieszkają nasi dziadkowie i jak nazywają się te miejscowości??
Czy to jest w górach / nad morzem / nad jeziorem?

A czy znasz takie miasto, które nazywa się Warszawa?

Co to jest za miasto (stolica Polski )i gdzie ono znajduje się na mapie?

 

Warszawska Syrenka – niestety piosenki nie ma na you tube , dlatego proszę przeczytać dziecku tekst piosenki 2 razy i  poprosić, aby zwróciło  szczególną uwagę na to, jakie miejsca charakterystyczne dla Warszawy pojawiają się w treści piosenki.

 

Nasza Warszawska Syrenka

sł. Zofia Holska-Albekier, muz. Edward Pałłasz

Nasza warszawska Syrenka

co noc urządza wyprawę.

Nocy się ciemnej nie lęka,

gdy pragnie zwiedzić Warszawę.

Ref.: Warszawski Zamek, pałac w Łazienkach

nad cichym stawem,
dzielnice nowe i Stare Miasto

w naszej Warszawie.

 

Nasza warszawska Syrenka

Wisłą powraca nad ranem.

Z nią jest wiślana piosenka

i miasto w słońcu skąpane.

Ref.: Warszawski Zamek…

Prosimy dziecko, by wymieniło miejsca, które pojawiają się w piosence następnie pokazujemy zdjęcia lub filmik i prosimy by spróbowało je nazwać, dopasować.
Pokazujemy dziecku napisy do globalnego czytania: ZAMEK KRÓLEWSKI, ŁAZIENKI, DOMY, STARE MIASTO, WARSZAWA, WISŁA - dziecko próbuje je odczytać. .
• zdjęcia przedstawiające: Zamek Królewski w Warszawie (https://www.youtube.com/watch?v=_clyWPD3uAc), Łazienki Królewskie (https://www.youtube.com/
watch?v=0QnPuZ3AfPc
), wieżowce (https://pl.wikipedia.org/wiki/Lista_najwy%C5%BCszych_budynk%C3%B3w_w_Warszawie#/media/
Plik:FB_Warszawa_panorama.jpg
), Stare Miasto (https://podroze.onet.pl/polska/mazowieckie/
stare-miasto-w-warszawie-polska-unesco-zabytki-informacje-mazowieckie/23p6w4s
), Wisłę (https://warszawa.wikia.org/wiki/Wis%C5%82a?file=Most_Poniatowskiego.jpg), napisy do globalnego czytania.

 

„Warszawska syrenka” - rysowanie po śladzie pomnika warszawskiej Syrenki, pisanie wyrazu syrenka po śladzie. • rysunek konturowy syrenki warszawskiej (https://www.google.com/search?q=rysunek+konturowy+syrenki+warszawskiej&rlz=1C1PNBB_enPL897PL897&sxsrf=
ALeKk035dMLmrHfboKLrw0icrfMYwhnkbA:1587899775698&tbm=
isch&source=iu&ictx=
1&fir=rrzusvKpeY_KKM%253A%252C84nIbE-OsDHFWM%252C_&vet=1&usg=AI4_-kTB_bcWeVSDbgBvgfBAOzXr1JYgaw&sa=X&ved=2ahUKEwj72sbQ-4XpAhVw2aYKHeWdBjQQ9QEwAHoECAoQBQ#imgrc=rrzusvKpeY_KKM
), ołówek.

 

Opracowanie zadań
Marzena Powałowska, Joanna Otwinowska
Na podstawie materiałów dydaktycznych cyklu wydawniczego Plac Zabaw, WSiP, sześciolatek, oraz obrazów i łączy z Internetu.

 

 

 

 

 

Poniedziałek: 27 kwietnia

Temat dnia: Polskie symbole narodowe.

Potrzebować będziemy: mapa Europy, flaga i godło Polski; nagranie hymnu narodowego Polski https://www.youtube.com/watch?v=_5VZNXrywoo; czerwona kartka z bloku A4 z zaznaczonym konturem godła Polski, biała farba, złoty papier, klej, nożyczki.

Polska – proszę przygotować sobie z atlasu  mapę Europy z zaznaczonym konturem Polski, wyraźnym kształtem Bałtyku oraz flagę Polski i godło Polski. Zadaniem dziecka będzie wskazywanie symboli pojawiających się w treści wiersza.

Polska (fragment)

Małgorzata Strzałkowska

Polska leży w Europie.

Polska to jest kraj nad Wisłą.

Polska leży nad Bałtykiem.

I to wszystko? Nie! Nie wszystko!

Polska naszą jest ojczyzną –

Tu żyjemy, tu mieszkamy.

Tu uczymy się, bawimy,

I marzymy, i kochamy.

Herb, czasami zwany godłem,

To jest wspólny znak rodaków.

Orzeł na czerwonej tarczy

To odwieczny herb Polaków.

Flaga jest symbolem państwa.

Tak wygląda polska flaga –

Biały kolor to szlachetność,

Czerwień – męstwo i odwaga.

Polskim Hymnem Narodowym

Jest „Mazurek Dąbrowskiego”.

„Jeszcze Polska nie zginęła” –

Któż z Polaków nie zna tego?

 

„Gdzie jest j?” – zabawa słuchowa. Ponownie czytamy tekst wier­sza Polska. Zadaniem dziecka będzie przykucnięcie, gdy usłyszy słowo zawierające głoskę j na początku, na końcu lub w środku słowa. Wiersz czytamy bardzo wyraźnie i powoli.

„Mazurek Dąbrowskiego” – wprowadzamy dziecko do właściwego słuchania hymnu narodowego:
W jakich okolicznościach słyszycie hymn Polski?

Dlaczego Mazurek Dąbrowskiego jest odgrywany, gdy Polacy zwyciężą w ważnym turnieju?
W jaki sposób powinniśmy słuchać hymnu?
Powtarzamy z dzieckiem tekst hymnu (dwie zwrotki). Następnie odtwarzamy nagranie hym­nu i wspólnie (https://www.youtube.com/watch?v=_5VZNXrywoo),
z zachowaniem właściwych zasad, śpiewamy go.

Mazurek Dąbrowskiego

sł. Józef Wybicki, muz. autor nieznany

Jeszcze Polska nie zginęła,

Kiedy my żyjemy.

Co nam obca przemoc wzięła,

Szablą odbierzemy.

Ref.: Marsz, marsz, Dąbrowski,
Z ziemi włoskiej do Polski,
Za twoim przewodem
Złączym się z narodem.

Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę,

Będziem Polakami.

Dał nam przykład Bonaparte,

Jak zwyciężać mamy.

Ref.: Marsz, marsz…
Jak Czarniecki do Poznania

Po szwedzkim zaborze,

Dla ojczyzny ratowania

Wrócim się przez morze.

Ref.: Marsz, marsz…

Już tam ojciec do swej Basi

Mówi zapłakany –

Słuchaj jeno, pono nasi

Biją w tarabany.

Ref.: Marsz, marsz…

„Godło Polski” – teraz prezentujemy  dziecku jeszcze raz  godło Polski i prosimy o wymienienie charakterystycznych cech. Następnie dziecko maluje na czerwonej kartce z bloku godło Polski palcami zanurzonymi w bia­łej farbie. Doklejają koronę. Do przygotowania: godło Polski, czerwona kartka A4 z szablonem godła, biała farba plakatowa, złoty papier, klej, nożyczki.

Opracowanie zadań

Marzena Powałowska, Joanna Otwinowska
Na podstawie materiałów dydaktycznych cyklu wydawniczego Plac Zabaw, WSiP, sześciolatek, oraz obrazów i łączy z Internetu.

 

 


 

 

Piątek 24.04.2020

Temat Jak powstaje książka. W księgarni

 

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

 

  • Prosimy przeczytać dziecku opowiadanie i poprosić żeby uważnie słuchało.

Jak powstaje książka

Maciej Bennewicz

Pan drukarz zaczerpnął białą maź i wylał ją na kwadratowe sito.

– To jest pulpa – powiedział uroczystym tonem. – Dawniej robiło się ją ze starych szmat – rozdrobnionych i rozpuszczonych, a teraz robi się ją z drewna. Te białe włókna to celuloza. Nadmiar wody ocieka i po wyschnięciu tworzy się papier.

Dzieci z niecierpliwością przyglądały się ruchom pana drukarza. Drewniany kołowrót po­dobny do dziadka do orzechów, tylko większy, zgrzytnął i dwie grube deski ścisnęły sitko, na które przed chwilą wylała się papierowa pulpa.

– Oto wyschnięta pojedyncza kartka. – Pan Borys, pracownik muzeum, podał dzieciom dwie grube kartki. – Właśnie z powodu sposobu, w jaki powstawał dawniej papier, nazwano go papierem czerpanym. Był bardzo drogi. Dlatego także książki były bardzo drogie. Wszystko wykonywano ręcznie. Z kotła zaczerpywano pulpę, a następnie na sicie, przygnieciona prasą, czyli ciężkimi deskami, ociekała z wody. Po wyschnięciu powstawała kartka, jak ta.

Najpierw Ada, a potem Adam zaczerpnęli białą maź z beczki, a potem po kolei kręcili wiel­kim kołowrotem prasy, aby wycisnąć z sita nadmiar wody. Po chwili ich kartki schły na sznurku.

A taki sposób powstawały pierwsze książki. Pan drukarz usiadł przy wielkim biurku, za­ostrzył gęsie pióro, umoczył w atramencie w specjalnym zbiorniczku zwanym kałamarzem i napisał imiona: Ada i Adam.

– A teraz wasza kolej – powiedział i dodał: – Każde pióro służyło do innego rodzaju atra­mentu. Kolory atramentów wytwarzano ze sproszkowanych roślin i minerałów. Najdroższy był niebieski. Najdroższy, gdyż najtrudniej było zdobyć odpowiednie minerały.

Dzieci napisały gęsim piórem swoje imiona. Adam narysował również uśmiechniętą buźkę, Ada zaś pyszczek kota. Wujek Alfred złożył zamaszysty podpis z piękną literką A, którą ozdobił gałązką i kwiatkiem.

– Prawdziwa rewolucja w drukarstwie nastąpiła jednak znacznie później, w XV wieku, kiedy to Johann Gutenberg wymyślił specjalną maszynę, a właściwie sposób układania literek. – Pra­cownik muzeum wskazał wielkie drewniane urządzenie z kołowrotem, z czymś w rodzaju stołu i ogromną drewnianą ramą. Urządzenie przypominało Adamowi samochód wojskowy, Ada natomiast miała wrażenie, że patrzy na wielkiego smoka, który rozdziawia paszczę.

– Od czasów wynalazku pana Gutenberga literki układało się w specjalnych ramkach w od­biciu lustrzanym, literka po literce, słowo po słowie, zdanie po zdaniu. Była to żmudna praca, ale dzięki niej można było drukować wiele egzemplarzy książki. Przy ręcznym pisaniu pisarczyk, czyli skryba, często przez wiele lat pisał jedną książkę. Gęsim piórem, literka po literce. Dlatego książki były tak rzadkie i drogie.

– A dlaczego trzeba drukować w odbiciu lustrzanym? – spytał Adam.

Pan Borys pokazał odciśniętą stronę i powiedział:

– Prasa Gutenberga działa jak pieczątka. Widzicie czasem na ulicach karetki pogotowia albo straży pożarnej. Mają odwrócone napisy, prawda?

– Żeby można było je odczytać w lusterku samochodowym – ucieszył się Adam.

– No właśnie, tę samą zasadę odkrył prawie sześćset lat temu Gutenberg i w ten sposób zre­wolucjonizował drukarstwo. Odbicie lustrzane; pieczątka jak napis na karetce; prasa, która do­ciska literki do papieru czerpanego i jest książka – podsumował drukarz.

Adam z pomocą wujka przekręcił długą dźwignię prasy, pociągnął specjalną wajchę i strona była gotowa. Po chwili swoją pierwszą stronę do książki wydrukowała również Ada. Zebrani nagrodzili ją oklaskami, gdyż dzielnie sama wprawiła w ruch prasę drukarską Gutenberga.

Ada odczytała fragment z wydrukowanej przez siebie strony:

Czcionce pięknie tej podziękuj.

Atramentu zręczny taniec

Złożył z liter długie zdanie.

– A teraz – oznajmił wujek – cofamy się do samego początku. Książka powstawała na papie­rze, papier musiał być zadrukowany. Potem introligator ją zszywał tak jak krawiec tkaninę. Dziś robi to maszyna. Wcześniej wszystko wykonywano ręcznie i stopniowo ulepszano. Współcze­śnie książkę pisze się na komputerze i można ją wydrukować w domu. Literki można zmieniać, wklejać obrazki, rysować na pulpicie.

– Można robić, co się chce – stwierdził Adam. – Wystarczy myszka albo rysik.

– Albo nawet sam palec – dodała Ada. – Palec to najlepszy rysik.

– Zgadza się – stwierdził Alfred – ale każdą książkę trzeba najpierw wymyślić. A kto wymy­śla, a potem pisze książki?

– Skryba? – zaproponował Adam.

– Drukarz? – zastanawiała się Ada. I po chwili dodała z entuzjazmem: – Już wiem, autor!

– Tak jest, autor, czyli pisarz. W takim razie cofamy się do samego początku, czyli do chwili, gdy książka powstaje w głowie autora. A zatem…

– A zatem… – powtórzyła Ada.

– A zatem, drodzy Ado i Adamie, również wy zostaniecie autorami i napiszecie swoją pierw­szą prawdziwą książkę.

– Ale jak to zrobimy? – Zastanowił się Adam, połykają pyszne ciasto drożdżowe, które poda­wano w barze obok muzeum.

– Już wam mówię. Trzeba zacząć od pomysłu. A pomysł to coś…

– Coś, coś… – zastanawiała się Ada.

– Coś, o czym chce się opowiedzieć innym ludziom, jakaś bardzo ciekawa historia – stwier­dził Adam.

– Znakomicie. W takim razie zastanówcie się, o jakiej pasjonującej, superciekawej historii chcielibyście opowiedzieć innym ludziom, na przykład dzieciom ze swojej klasy, rodzicom, pani nauczycielce, mamie, tacie albo babci. Potem zamiast gęsiego pióra i papieru czerpanego użyje­my telefonu i dyktafonu. A na koniec wszystko spiszemy i wydrukujemy, a właściwie zrobi to za nas program, który zmieni wasz głos w gotowy tekst. Potem go tylko poprawimy i już. Widzi­cie, jaką drogę przeszła książka. Od białej pulpy do dyktafonu, który zmienia słowa w zapisany tekst. Do roboty!

– Super! – ucieszyły się dzieci.

– Moja historia jest następująca – zaczęła Ada. – Wcześnie rano przyjechał po nas wujek Alfred i jak zwykle miał tajemniczą minę. Spodziewałam się, że wymyślił coś fajnego. I nie my­liłam się. Pojechaliśmy na wycieczkę. W starym klasztorze, czyli w miejscu, w którym dawno, dawno temu mieszkali zakonnicy, panowie o długich brodach, którzy spędzali czas na modli­twie i pracy, mieści się muzeum sztuki drukarstwa i książki. Pan drukarz wygląda, jakby sam był zakonnikiem z dawnych czasów. Ma brodę i długie ubranie z fartuchem.

– A ja mam taką historię – zaczął Adam:

Czcionce pięknie tej podziękuj.

Atramentu zręczny taniec

Złożył z liter długie zdanie.

Dawniej papier był czerpany,

Dziś dyktafon w ręku mamy.

Rodzic zadaje pytania:

W jaki sposób Ada i Adam pomagali robić papier?

W jaki sposób tworzono książki przed pojawieniem się nowoczesnych drukarni?

Proszę puścić dziecku film

Jak powstaje książka?

https://www.youtube.com/watch?v=icdV3QZb10Q

 

Wprowadzenie znaków matematycznych <  =  > (mniejszy, większy, równy)

https://www.youtube.com/watch?v=NBAiuJ6O6Hk

https://www.youtube.com/watch?v=M6Efzu2slaI

 

Propozycja dla chętnych

http://nowowydane.pl/cen/1890-znaki-mniejszosci-wiekszosci-i-rownosci-cwiczenia-do-druku-dla-dzieci

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:  Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Plac zabaw WSiP Sześciolatek, zasobów internetu i pomysłów własnych.

 

 

Czwartek  23.04.2020

Temat Jak powstaje papier? Lubię czytać - biblioteka

 

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

 

Jak powstaje papier?

https://www.youtube.com/watch?v=xdfpRSZVgFI

 

Zabawa matematyczna

 

„Opowiadanie o papierze” – proszę przygotować dziecku kartkę i ołówek. Opowiada o po­wstawaniu papieru w taki sposób, by wpleść działania matematyczne do wykonania przez dziecko.

 

Dziecko może zapisywać liczbę drzew cyframi, symbolami, np. kropkami, lub rysunkami. W swoich zapisach używają znaki + i -, =

Np.  4-1=3 lub  J J J J - L = J J J

 

  • W pewnym lesie stały obok siebie cztery drzewa – wysokie i stare. Pewnego dnia drwale ścięli jedno z nich. Ile drzew zostało?,

  • Ciężarówka wiozła do tartaku osiem ściętych drzew. Po drodze zatrzymała się w miej­scu wycinki i pracownicy zapakowali na ciężarówkę jeszcze jedno drzewo. Ile drzew było razem na przyczepie ciężarówki?

 

Jeżeli dziecku sprawiają trudności powyższe zadania, mają trudność ze zrozumieniem znaków, proszę puścić film z poprzednich zajęć dla przypomnienia

https://www.youtube.com/watch?v=xu8zcsTCimg

 

„Podajemy sylaby” – zabawa językowa w parach (rodzic –dziecko). W każdej z par jedna osoba wypowiada dowolną sylabę, np. baj-. Druga osoba dodaje sylabę tak, by stwo­rzyć słowo. Rodzic może ukierunkować zabawę w taki sposób, by dziecko wymyślało jedynie tytuły baśni, imiona bohaterów itp.

 

„Zagadki – rymowanki” –  Rodzic mówi dziecku :Za chwilę powiem kilka zagadek. Odpowiedź na nie powinna rymować się z zagadką. Wszystkie zagadki dotyczą baśni, bajek i legend, które znasz.

 

W Krakowie mieszka wawelski smok,

co zieje ogniem przez cały… (rok)

Krasnoludek jest malutki,

tak jak wszystkie… (krasnoludki).

Kto z krasnalami w tym domku mieszka?

To jest na pewno Królewna (Śnieżka).

Kto był dobry dla Kopciuszka?

Chrzestna matka, czyli (wróżka).

Czerwony Kapturek do babci wędrował,

Lecz wilk się zaczaił, za drzewem się (schował).

Groźna Baba Jaga domek ma z piernika.

Kto ją spotka w lesie, niechaj prędko (zmyka).

Gdy kot buty dostał,

Janek księciem (został).

Rzecz to znana, całkiem pewna,

Że Pinokio powstał z (drewna).

 

Zabawa ruchowa do piosenki. Dziecko pokazuje gestem słowa piosenki

https://www.youtube.com/watch?v=T5UoFi8JszM

 

 

Jeżeli ci wesoło

Marta Bogdanowicz

Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się

Uśmiechnij się do wszystkich i zaklaszcz w ręce swe.

Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się

To podnieś brwi do góry i dotknij czoło swe.

Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się

To otwórz teraz usta i zamknij oczy swe.

Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się

To pokaż najpierw język, a potem zęby swe.

Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się

Nabierz w usta powietrza i klep policzki swe.

Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się

Uśmiechnij się do wszystkich i zaklaszcz w ręce swe.

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:  Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Plac zabaw WSiP Sześciolatek, zasobów internetu i pomysłów własnych.

 

 

Środa  22.04.2020

Tematyka kompleksowa TAJEMNICE KSIĄŻEK

 

Temat : Moje ulubione książki

 

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

f jak  fotel

- dziecko przelicza głoski w wyrazie, podaje samogłoski i spółgłoski. Dziecko próbuje samodzielnie przegłosować wyraz, dzieli na sylaby i podaje ile jest sylab

 

Proszę pokazać dziecku obraz graficzny litery

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-f/

 

następnie:

  • Dziecko palcem na dywanie rysuje literę f zgodnie z kierunkiem
  • Zabawa f jak.... – dziecko wymienia znane mu wyrazy rozpoczynające się głoską f
  • Proszę dać dziecku starą gazetę i czerwoną kredką niech wyszukuje i zamalowuje literę F,f  w tekście.

 

„Gdzie jest f?” –  rodzic daje dziecku kartkę papieru formatu A4, ok. 10 monet i 2 guzików. Podaje dziecku następującą informację  Za chwilę będę wymieniać słowa, które zawierają głoskę f – na początku, w środku lub na końcu. Twoim zadaniem jest ułożenie na kartce tylu monet, ile głosek mają te słowa. Poproszę, abyś w miejsce głoski f zamiast monety ułożył/ ła  guzik. Poniżej znajdują się  modele analizy głoskowej słów – kropki w miejsce głosek i litera f na właściwym miejscu. Podczas sprawdzania  rodzic  pokazuje schemat na  ekranie komputera i prosi dziecko, aby porównało swoją odpowiedź z rysunkiem. Proponowane słowa: fotel, farba, flaga, foka, kufer, lufa, telefon, kartofel, żyrafa, elf, fotograf, klif, gryf

 

 

 

fotel      f . . . .

 

farba     f. . . .

 

flaga     f . . . .

 

foka      f . . .

 

 

kufer             . . f . .

 

lufa               . . f .

 

telefon          . . . . f . .

 

kartofel        . . . . . f . .

 

żyrafa          . . . . f .

 

elf,               . . f

 

fotograf       f . . . . . . f

 

klif              . . . f

 

gryf             . . . f

 

„Ulubiona książka” –  rodzic prosi dziecko by opowiedziało, jaka jest jego ulubiona książka, kto jest jej głównym bohaterem i jaką historię w niej przedstawiono.

 

Rodzic prosi, by dziecko powiedziało , z czego są zrobione książki. Następnie podaje informację, że książki mogą być też elektroniczne – do czytania lub do słu­chania

Są różne rodzaje książek: albumy, atlasy, książki obrazkowe, komiksy, książki elektroniczne – e-booki i audiobooki.

 

Piosenka

Przeboje Kulfona i Moniki - Mole książkowe

https://www.youtube.com/watch?v=Ep2bb4M7llc

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:  Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Plac zabaw WSiP Sześciolatek, zasobów internetu i pomysłów własnych.

 

 

Wtorek 21.04.2020

Temat Wiem, jak chronić moją planetę

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

 

Proszę przeczytać dziecku wiersz i poprosić je  żeby uważnie słuchało.

 

Co to jest ekologia?

D. Klimkiewicz, W. Drabik

Ekologia – mądre słowo,

a co znaczy – powiedz, sowo?

Sowa chwilę pomyślała

i odpowiedź taką dała:

„To nauka o zwierzakach,

lasach, rzekach, ludziach, ptakach.

Mówiąc krótko, w paru zdaniach,

o wzajemnych powiązaniach

między nami, bo to wszystko

to jest nasze środowisko.

Masz je chronić i szanować”

– powiedziała mądra sowa….

 

Rodzic zadaje dziecku pytania:

Co to jest ekologia?

Czego dotyczy ta nauka?

Co oznacza słowo „szanować”?

Aby utrwalić definicję pojęcia „ekologia”, proponuję zabawę rytmiczną, np. dziecko może wyklaskiwać, wytupywać fragment wiersza zgodnie z analizą sylabową:

To na-u-ka o zwie-rza-kach,

la-sach, rze-kach, lu-dziach, pta-kach.

Mó-wiąc krót-ko, w pa-ru zda-niach,

o wza-jem-nych po-wią-za-niach

mię-dzy na-mi, bo to wszyst-ko

to jest na-sze śro-do-wis-ko.

 

Posłuchajcie , co przedszkolaki wiedzą o ekologii

https://www.youtube.com/watch?v=flc3R-iNZro

 

Proszę puścić dziecku bajkę -  ekologiczny dom

https://www.youtube.com/watch?v=PYd88-RyaLs

 

Proszę puścić dziecku film dotyczący działań matematycznych (wprowadzenie znaków  :   + i  -)

 

https://www.youtube.com/watch?v=xu8zcsTCimg

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:  Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Plac zabaw WSiP Sześciolatek, zasobów internetu i pomysłów własnych.

 

 

 

Poniedziałek 20.04.2020

Temat: Skąd się bierze prąd?

 

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

 

  • Prosimy przeczytać dziecku opowiadanie i poprosić żeby uważnie słuchało.

 

Pstryk

Grzegorz Kasdepke

Na elektryczne urządzenia lepiej uważać…

– Uważaj, teraz będzie się działo – mruknął Dominik, włączając elektryczny czajnik. Zanim Junior zdążył podkulić ogon, w całym domu błysnęło, huknęło – a potem zapadła ciemność. I cisza. Przestało grać radio, przestały pracować lodówka i pralka, przestał działać komputer i nawet Junior przestał sapać, choć nie był przecież na prąd. Widać wszystko to zrobiło na nim spore wrażenie. Pierwsza odezwała się babcia Marysia.

– Dominik! – zawołała z dużego pokoju. – To twoja sprawka?!

– Prowadzę wykład – odkrzyknął dyplomatycznie Dominik.

– O czym?! – głos babci dochodził już z korytarza. – Nie mów, że o elektryczności!

– Mogę nie mówić… – mruknął Dominik.

– Hau! – dodał mu otuchy Junior.

Zza drzwi dobiegł ich szelest, trzask, odgłosy majstrowania przy elektrycznych korkach – i naraz z głośnika radia popłynęła muzyka, a lodówka wzdrygnęła się jak po przebudzeniu z krótkiej drzemki i znowu zaczęła pracować. Dominik i Junior zmrużyli oczy.

– Przecież tata ci mówił – zasapała babcia, wchodząc do kuchni – żebyś nie włączał tego czaj­nika, gdy pracuje pralka, tak?! Jutro przyjdą elektrycy i wszystko naprawią! A na razie trzeba uwa­żać! Bo przewody elektryczne w tym mieszkaniu są za słabe, i to dlatego! Chcesz wywołać pożar?!

– Hau! – uspokoił ją Junior.

Ale babcia Marysia nie była uspokojona; zakazała Dominikowi zabaw w kuchni, przez co dalsza część wykładu musiała się odbyć w łazience.

– Tak, z elektrycznością nie ma żartów – westchnął Dominik.

– Na przykład najgłupsze, co można zrobić, to suszyć sobie włosy w wannie. Bo jakby suszar­ka wpadła do wanny, to…

Junior zawył rozpaczliwie, dając do zrozumienia, że wie, co by się stało, gdyby suszarka wpa­dła do wanny.

– Tak samo głupie – kontynuował Dominik – jest wtykanie różnych przedmiotów do dziu­rek od kontaktu! Albo przecinanie przewodów elektrycznych! Jeżeli zobaczę kiedyś, że to robisz, to koniec, zakaz wychodzenia na spacery!

Junior, gdyby to było możliwe, podwinąłby nie tylko ogon, ale i uszy, nos oraz całego siebie.

– Niemądrze jest także – ciągnął zadowolony z siebie Dominik – ciągnąć za kabel jakiegoś urządzenia, żeby je wyłączyć, bo łatwo taki kabel przerwać! Ani podłączać zbyt wielu urządzeń do jednego gniazdka! I, i… słuchasz mnie?

– Hau… – odszczeknął zrezygnowany Junior.

– No tak, może to za dużo jak na jeden raz – zgodził się Dominik. – Najważniejsze jest jedno: nie wolno bawić się elektrycznością! Zrozumiałeś?

– Hau! – zapewnił Junior. Po czym podskoczył wysoko, pstryknął nosem wyłącznik światła – i wykład został zakończony.

O elektryczności można mówić jeszcze długo. Czas, start!

 

  • Po przeczytaniu bajki rodzic zadaje dziecku pytania:

 

Jak nazywali się bohaterowie opowiadania?

Kim byli?

Dlacze­go po włączeniu czajnika zgasło światło w całym mieszkaniu?

Jakie ważne informacje dotyczące bezpiecznego postępowania z urządzeniami elektrycznymi chłopiec przekazał Juniorowi?

Jak my­ślisz, czy dzieci mogą samodzielnie posługiwać się urządzeniami elektrycznymi?

 

Proszę puścić dziecku film o prądzie i bezpieczeństwie korzystania z urządzeń elektrycznych

https://www.youtube.com/watch?v=LmpLrMs44VQ

 

Zabawa badawcza – jak uzyskać prąd z ziemniaka?

https://www.youtube.com/watch?v=WWRJRbuYzGE

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:  Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Plac zabaw WSiP Sześciolatek, zasobów internetu i pomysłów własnych.

 

 

PIĄTEK: 17 KWIETNIA

 

Temat dnia: Ziemia to nasz dom.

Potrzebować będziemy: napis WODA, koperta z literkami, szklanka, flamaster; 9 kartoników: 3 x „woda”, 3 x „ekologia”, 3 x „planeta”, kartka podzielona na 9 kwadratowych pól, jak do sudoku; nieużytki np. makulatura, kartony, plastiki, klej; link: https://krakow.wyborcza.pl/krakow/7,44425,24576925,segregacja-odpadow-po-nowemu-co-sie-zmienia-od-1-kwietnia.html

 

„Ile wody nam ucieka?” – proszę zadać zagadkę: Co mam na myśli? To substancja, bez której nikt z nas nie mógłby żyć. Jest potrzebna nie tylko ludziom, lecz także zwierzętom i roślinom. Występuje na całej kuli ziemskiej, ale tylko niewielka część nadaje się do spożycia przez ludzi. Poprzez proces parowania i skraplania jej część do nas wraca.
Po rozwiązaniu zagadki  prezentujemy dziecku napis WODA i prosimy , aby ułożyło taki napis z różnych liter zgromadzonych w kopercie.

Następnie  zapraszamy dziecko do łazienki, odkręcamy kran w taki sposób, by woda kapała po kropelce do podstawionego naczynia - szklanki. Prosimy , by dziecko oszacowało, ile wody może w ten sposób wylać się z kranu do naczynia podczas trwania zajęć. Swoje szacunki i zaznacza flamastrem. Rodzic na­stawia zegarek, by wiedzieć, ile czasu minęło od odkręcenia kranu, i wracamy do zajęć.

 

„Ekologiczne sudoku” – zabawa rozwijająca spostrzegawczość i logiczne myślenie. Proszę o  przygotowanie 9 kartoników – 3 z na­pisem „woda”, 3 z napisem „ekologia”, 3 z napisem „planeta” oraz kartkę podzielona na 9 kwadratowych pól, jak do sudoku.
Zadaniem będzie wspólne z dzieckiem przeczytanie wyrazów i ułożenie ich w taki sposób, by nie powtarzały się w rzędzie i kolumnie.

 

„Akcja – segregacja” – proszę  o  rozmowę na temat tego, w jaki sposób segregujemy  śmieci w domu w oparciu o doświadczenia własne dzieci i informacje z linku: https://krakow.wyborcza.pl/krakow/7,44425,24576925,segregacja-odpadow-po-nowemu-co-sie-zmienia-od-1-kwietnia.html

 

„Śmieciaczek – Cudaczek” – zapraszam Państwa i dzieci do zabawy. Zadaniem będzie wykonanie pracy plastycznej płaskiej lub przestrzennej z nieużytków, sfotografowanie jej i wysłanie zdjęć do Pani Kasi na facebooka.

 

„Ile wody nam ucieka?” – kontynuacja zabawy badawczej. Po zakończonej pracy wspólnie z dzieckiem sprawdzamy, ile wody nakapało do szklanki.

Opracowanie zadań

Marzena Powałowska, Joanna Otwinowska
Na podstawie materiałów dydaktycznych cyklu wydawniczego Plac Zabaw, WSiP, sześciolatek, oraz obrazów i łączy z Internetu.

 

CZWARTEK: 16 KWIETNIA

Temat dnia : Ekoprzyjaciele.

Będziemy potrzebować: globus lub ilustracja kuli ziemskiej + zegar; zeszyt w linie + ołówek; link: https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-z/

 

Nowa moda – słuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści. Proszę uwrażliwić dziecko, aby uważ­nie wysłuchało utworu, wcześniej sygnalizując, na jakie informacje powinno zwrócić szczególną uwagę (wiersz jest długi, dlatego można przeczytać go dwa razy):
- Pod­czas słuchania wiersza postaraj się zapamiętać, którzy członkowie rodziny wzięli udział w wy­cieczce.
- Policz, proszę, o ilu środkach transportu rozmawiali.

Nowa moda

Małgorzata Strzałkowska

W domu Oli oraz Ali

wszyscy razem się zebrali,

aby wspólnie pogawędzić,

jak sobotę miło spędzić.

Uradzili, jedząc ciasto,

że pojadą gdzieś za miasto,

lecz z powodu tej wycieczki

do solidnej doszło sprzeczki.

– Autem! – mówi wujek Tadek.

– Na motorach! – woła dziadek.

Na to babcia: – Autobusem!

Mama: – Lepiej minibusem!

Ala z Olą grzmią donośnie,

że taksówką jest najprościej.

Tylko tata głową kiwa,

po czym nagle się odzywa:
– Samochody, autobusy,

motocykle, minibusy –

każdy z nich okropnie smrodzi,

a to naszej Ziemi szkodzi.

Po co spalin jej dokładać?

Lecz jest na to dobra rada –

pojedziemy rowerami,

bo nie trują spalinami.

Poprzez lasy, łąki, pola

pędzi Ala, za nią Ola,

mama, tata, babcia, dziadek,

a na końcu wujek Tadek.

Nowa moda jest w rodzinie

i rodzina z tego słynie,

że w sobotę się wybiera

na wycieczkę na rowerach.

Ziemia też oddychać musi,
bo inaczej się udusi.

Prosi dziecko o odpowiedź na pytania:
Jakie plany miała rodzina występująca w wierszu?
Ilu było członków tej rodziny?
Czy potraficie ich wymienić?

Jakimi środkami transportu chcieli pojechać na wycieczkę?
Ile środków transportu wymienili członko­wie rodziny?
Dlaczego wybrali rowery?
Co znaczy słowo „moda”?
Co oznacza słowo „ekologicz­ny”?
Kierujemy rozmowę w taki sposób, by  stworzyć definicję słowa „ekologiczny” nie tylko jako czegoś zgodnego z naturą, chroniącego środowisko itp., lecz także jako powiązania pomiędzy środowi­skiem i wszystkimi organizmami, które w nim funkcjonują.

 

„Czas dla Ziemi” – zabawa ruchowa. Prosimy, aby dziecko stanęło na środku pokoju. Na przeciwległej ścianie, stole lub szafce przyczepiamy duży symbol kuli ziemskiej i zegar lub planszę z ilustracją zegara. Zapraszamy do zabawy mówiąc:
Jeśli nie dbamy o naszą planetę, jej czas się kurczy. Aby była w dobrej kondycji, a dzięki niej również wszyscy ludzie na świecie, musimy pamiętać o ekologicznych nawykach. Za chwilę Ty też, w zabawie, będziesz mogł/ła wydłużyć czas naszej symbolicznej Ziemi. Jeśli, Twoim zdaniem, powiem zdanie prawdziwe – zrób jeden skok do tyłu. Jeśli zdanie będzie fałszywe – rob dwa skoki do przodu.
Oto propozycje zdań o tematyce ekologicznej do wypowiedzenia przez Państwa w za­bawie:

Czyste powietrze jest potrzebne nie tylko ludziom, lecz także zwierzętom.

Rower nie produkuje spalin.

Torebki foliowe szybko się rozkładają i nie szkodzą przyrodzie.

Woda w oceanie może być brudna – to nikomu nie szkodzi.

Autobus jest bardziej ekologicznym środkiem transportu niż samochód, którym jedzie tylko jed­na osoba.

Filtry na kominach nie pomagają w oczyszczaniu dymu, który z nich leci.

Wylewanie ścieków z fabryk do rzeki szkodzi rybom.

Ludzie mogą się zatruć, jedząc ryby pływające w ściekach.

Zabawa kończy się w momencie, gdy dziecko  dotrzeć do sylwety Ziemi zawieszonej na ścianie. Jeśli podczas zabawy pojawią się rozbieżne zdania, wspólnie staramy się o rozwiązanie sporu.

„Jakie to słowo?” – zabawa językowa. Rodzic wypowiada słowa zawierające głoskę z, posługując się logotomami (nie sylabami!) i prosi dziecko, by określiło, jakie to słowo i na którym miejscu słyszy w nim głoskę z (na początku czy w środku). Przykłady słów: z-egar, zło-m, ga-zda, zebr-a, nazw-a, groz-a.

 

Z jak zegar.

ze - gar -  prosimy dziecko o wyklaskanie słowa zgodnie z modelem sylabowym: ze-gar,

zegar  - dzieci przeliczają głoski w wyrazie, podają samogłoski i spółgłoski. Dzieci próbują samodzielnie przegłosować wyraz.

  • Dziecko palcem na dywanie rysują literę Z zgodnie z kierunkiem.
  • Zabawa Z jak.... – dziecko wymieniają znane im wyrazy rozpoczynające się głoską Z.
  • Proszę dać dziecku starą gazetę i czerwoną kredką niech wyszukuje i zamalowuje literę „Z, z” w tekście.
  • Teraz proszę zapre­zentować sposób pisania liter Z i z korzystając z linku: https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-z/ Zwracamy uwagę dziecka na kierunek pisania litery oraz na jej miejsce w liniaturze (zachęcamy dziecko do samodzielnego pisania literki w zeszycie).

 

Opracowanie zadań:
Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska
Na podstawie materiałów dydaktycznych cyklu wydawniczego Plac Zabaw, WSiP, sześciolatek, oraz obrazów i łączy z internetu.

 

 

TEMATYKA KOMPLEKSOWA: PRACA ROLNIKA


 

ŚRODA: 15 KWIETNIA

Temat dnia (2): Cztery pory roku w gospodarstwie.


Będziemy potrzebować: obrazki: , np.: bocian z młodymi w gnieździe, bazie na wierzbie, przebiśniegi, wiosenny ogródek, truskawki, arbuz, maliny, porzeczki, borówki, czereśnie, jabłka, gruszki, śliwki, dynie, sople, bałwan, choinka itp. – z książek, gazet atlasów przyrodniczych itp.; linki (5):

 

Od wiosny do wiosny – zachęcamy dziecko do wysłuchania wiersza: Proszę, żebyś zamknął oczy i spróbował sobie wyobrazić, co takiego dzieje się na świecie opisanym w wierszu. Podczas słuchania postaraj się zapamiętać, jakie pory roku są w nim przedstawione.

Od wiosny do wiosny

Hanna Zdzitowiecka

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

Z lodu uwalnia się rzeka

i ze snu budzą się drzewa,

ptaki wracają z daleka,

będą wić gniazda i śpiewać.

Sady zabielą się kwieciem…

To wiosna! Wiosna na świecie!

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

Dni coraz dłuższe, gorętsze

pod lipą ciche pszczół brzęki,

woń siana płynie powietrzem,

z pól żniwne słychać piosenki,

zakwitły malwy przed chatą…

Lato na świecie! Już lato!

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

W sadzie już jabłko dojrzewa

niebem sznur ptaków mknie długi.

Liście się złocą na drzewach

idą jesienne szarugi

wiatr nagle drzewa gnie w lesie…

Jesień na świecie! Już jesień!

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

Długie i ciemne są noce

śniegową włożył świerk czapę

śnieg w słońcu tęczą migoce

i sople lśnią pod okapem,

rzekę pod lodem mróz trzyma…

Zima na świecie! Już zima!

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

Ze snu się budzi leszczyna

i nową wiosnę zaczyna!

Po przeczytaniu wiersza (możemy przeczytać go 2 razy, ponieważ jest dość długi) pytamy:
Czy udało się zapamiętać, które pory roku są przedstawione wierszu?
Co oznacza sformułowanie „płyną miesiące”?
Jakie prace gospodarskie wykonuje się w ogrodzie lub w polu wiosną, latem, jesienią a jakie zimą?

 

Rok w domu i w przyrodzie – zabawa w klasyfikowanie. Prezentujemy dziecku obrazki, np.: bocian z młodymi w gnieździe, bazie na wierzbie, przebiśniegi, wiosenny ogródek, truskawki, arbuz, maliny, porzeczki, borówki, czereśnie, jabłka, gruszki, śliwki, dynie, sople, bałwan, choinka itp. Jego zadaniem będzie określenie, z którą porą roku kojarz mu się  każdy obrazek i dlaczego.

 

Dlaczego rośliny rosną? – burza mózgów (bazujemy na wiedzy dzieci; rola ziemi, słońca, wody, pracy człowieka, narzędzi ogrodniczych i rolniczych) .
Oglądamy wspólnie obrazek przedstawiający kolejne etapy wzrostu fasoli.
(https://slideplayer.pl/slide/15205078/)

 

 

Co to jest farma?rozmawiamy z dzieckiem:
Co to jest farma? (https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/zwierzeta/122403-farma-na-wsi)
Czym zajmuje się rolnik?

Jakie znaczenie ma praca rolnika dla osób mieszkających w mieście?
Jak dba o uprawy rolnicze i jakich maszyn używa?(
http://oceanbasni.pl/wp-content/uploads/2018/01/20170503_152306_00.jpg)
Jakie obowiązki ma hodowca zwierząt, jak się nimi opiekuje?
Co robi rolnik rano, w południe, a co wieczorem?
Co jedzą zwie­rzęta hodowane w gospodarstwie?

 

Maszyny rolnicze −  pokazujemy dziecku zdjęcia przedstawiające różne maszyny i narzędzia rolnicze, wykorzystywane w gospodarstwie: kombajn, traktor, prasę, bronę, motykę, grabie, łopa­tę, widły, kosę. Dziecko dzieli ich nazwy na sylaby, następnie na głoski, oznaczają pierwszą i ostatnią głoskę w wyrazie. Następnie  pytamy:
Jakich maszyn potrzebuje rolnik podczas swojej pracy?
Do jakich czynności wykorzystuje te maszyny i narzędzia? (
https://redro.pl/obraz-starozytne-narzedzia-rolnicze,2223658)
Gdzie rolnik zwozi zboże? (
https://www.agrofoto.pl/forum/gallery/image/650503-silosy-i-zmijka-pionowa-do-zboza/)

Różne zboża – zapraszam do linku: https://blizejprzedszkola.pl/plakat-rodzaje-zboz,2,3426.html (gdzie wspólnie z dzieckiem oglądamy ilustracje przedstawiające różne zboża), a dziecko zastanawia się, co jest na nich przedstawione. Na podstawie ilustracji dzieci opowiadają, czym różnią się od siebie różne zboża i jakie mają cechy podobne. Wspólnie zastana­wiamy się, do czego wykorzystuje się zboża.

 

 

Opracowanie zadań
Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska
Na podstawie materiałów dydaktycznych cyklu wydawniczego Plac Zabaw, WSiP, sześciolatek, oraz obrazów i łączy z internetu

 

 

WTOREK: 14 KWIETNIA

Temat dnia (1): Dzień w gospodarstwie.


Będziemy potrzebować: nagranie odgłosów z wiejskiej zagrody (https://www.youtube.com/watch?v=3oE8dF4HPAE); jakakolwiek piosenka lub tylko muzyczka z płyty dostępnej w domu; produkty pochodzenia zwierzęcego dostępne w domu; koperta z literkami; kartka w kratkę i ołówek.

 

Wiejskie odgłosy (https://www.youtube.com/watch?v=3oE8dF4HPAE)– dzieci odsłuchują przygotowane  nagrania z odgłosami z wiejskiej zagrody. Prosi, by dziecko zastanowiło się, skąd mogą pochodzić podobne dźwięki:
Jak myślisz, skąd po­chodziły odgłosy?
Co słyszałeś/łaś?
Po czym poznałeś/łaś skąd pochodzą odgłosy?

Następnie roz­mawiamy z dzieckiem na temat doświadczeń związanych z przebywaniem na wsi:
Czy byłeś/łaś kiedyś na wsi?
Co możesz o niej opowiedzieć?
Co widziałeś/łaś?
Co zapamiętałeś/łaś?
Co ci się podobało?
Czego jeszcze chciałbyś/chciałabyś się dowiedzieć o życiu na wsi?


Rozmowy zwierząt
–  zachęcamy dziecko do uważnego słuchania recytacji wiersza i wykonania ćwiczenia logo­pedyczne – naśladowania odgłosów zwierząt.

Rozmowy zwierząt

Barbara Kosowska

Mu, Mu, Mu, tak krowa muczy

Kto Cię krowo tak nauczył?

Nikt nie uczył mnie muczenia

Mówię Mu od urodzenia,

A ponadto daję słowo.

Jestem bardzo mleczną krową
Baran do owcy mówi: beee

Czego baran od niej chce?

Powiedz owco ma kochana

Ile mleka dałaś z rana?

Dałam dzisiaj dużo mleka

Teraz na mnie fryzjer czeka.
Kukuryku, kukuryku

Co się dzieje w tym kurniku?

Kura jaja wysiaduje,

Kogut z dumą spaceruje,

Bo za chwilę już na świecie

Ma pojawić się ich dziecię.

Źrebię w stajni mamy szuka

Rży, kopytkiem w ziemię stuka

Gdzie ta mama się podziała?

Pewnie z tatą w świat pognała

Klacz i ogier wnet wrócili,

Na wyścigach konnych byli.

Tak zwierzęta rozmawiają

One też swój język mają.

To jest język zagrodowy

Kury, owcy czy też krowy.

Rozmawiamy z dzieckiem na temat wiersza:
Jakie zwierzęta występowały w wierszu?
O czym rozma­wiały zwierzęta?
Czy zwierzęta rzeczywiście mogą ze sobą rozmawiać?
Do czego służą wyda­wane przez nie odgłosy?
Następnie prosimy, aby dziecko spróbowało naśladować odgłosy zwierząt, np. Spróbujcie wydać odgłos jagnięcia, które zobaczyło wilka, bardzo się boi i przywołuje owcę. Spróbujcie przedstawić krowę, która jest bardzo głodna i przywołuje gospodarza.

Bal w zagrodzie – zabawa ruchowa. Prosimy dziecko, by wybrały dowolne zwierzę gospodar­skie, którego ruchy będzie naśladować podczas zabawy. Dziecko może tańczyć np.: jak kury (w przysia­dzie, na dwóch nogach, machając skrzydełkami), jak psy (na czworakach), jak konie (podpierając się na wyprostowanych rękach i nogach) podczas balu na wiejskim podwórku do dowolnej piosenki (dowolna piosenka lub tylko muzyczka z płyty dostępnej w domu);

Co można z nich zrobić? - prosimy o przygotowanie różnych produktów pochodzenia zwierzęcego,

np. jajko, mleko w kartonie, miód w słoiku, ser, masło. Teraz pytamy o nazwy i pochodzenie, a może dzieci wiedziałyby, jak się robi np. masło czy miód?

Po rozmowie dziecko podaje propozycje, do czego można wykorzystać te produkty ,np.
jajka: kanapki, sałatka, jajka w majonezie, ciasto; mleko: kakao, ser, budyń;
miód: kanapki, ciasto;
wełna: sweter, czapka, rękawiczki;
pióro: poduszka, pierzyna.
Zapisujemy słowa podane przez dziecko na kartce. Następnie prosimy o ułożenie wybranego wyrazu z liter zgromadzonych w kopercie i żeby podskoczyło tyle razy na jednej nodze, ile ten wyraz ma liter.

Ćwiczenie grafomotoryczne i matematyczne: zapisywanie i rozwiązywanie działań arytmetycznych, dodawanie w zakresie 10.
Podajemy dziecku ustnie zadanie, a zadaniem dziecka jest cyfrowy zapis zadanie (proszę abyście Państwo zwracali uwagę na prawidłowy zapis liczb i na trzymanie się w kratkach) np. : Jedna kwoka ma 6 kurczaczków, a druga ma 4 kurczaczki. Ile razem jest kurczaczków?
W chlewiku były 3 świnki. Po chwili przyszło jeszcze  7 świnek. Ile świnek jest teraz w chlewiku?
Na łące pasły się 2 krowy. Marysia przyprowadziła jeszcze 5, a po chwili z Jasiem przyszły 3. Ile krów pasie się razem na łące?
itd.

DZIĘKUJEMY ZA WSPÓLNĄ ZABAWĘ.

 

 


 

Piątek, 10.04.2020r

Temat NA ŚWIĄTECZNYM STOLE. PISANKI, KRASZANKI, MALOWANE JAJA

 

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

 

Wielkanocny stół – rodzic prosi dziecko, aby opowiedziało, jak w ich domu wygląda nakrycie wiel­kanocnego stołu, jakie potrawy na nim stoją, jakie zna tradycje rodzinne związane ze świątecznym śniadaniem.

 

 

  • Prosimy przeczytać dziecku wiersz i poprosić żeby uważnie słuchało.

 

Wielkanocny stół

Ewa Skarżyńska

Nasz stół wielkanocny

haftowany w kwiaty.

W borówkowej zieleni

listeczków skrzydlatych

lukrowana baba

rozpycha się na nim,

a przy babie –

mazurek w owoce przybrany.

Palmy – pachną jak łąka

w samym środku lata.

Siada mama przy stole,

a przy mamie tata.

I my.

Wiosna na nas

zza firanek zerka,

a pstrokate pisanki

chcą tańczyć oberka.

Wpuścimy wiosnę.

Niech słońcem

zabłyśnie nad stołem

w wielkanocne świętowanie

jak wiosna wesołe.

 

  • Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dziecku pytania:

Jakie elementy dekoracyjne znajdują się na stole?

Kto usiądzie przy stole?

Czego brakuje na stole, a powinno się znaleźć zgodnie z tradycją wielkanocną?

Następnie rodzic wspólnie z dzieckiem przypomina symbolikę niektórych produktów znajdujących się na stole.

 

Pisanka – symbol życia.

Baranek – symbol zmartwychwstania Chrystusa.

Chorągiewka – znak zwycięstwa.

Palmy – nawiązują do wjazdu Chrystusa do Jerozolimy i powitania go przez mieszkańców miasta. Świąteczne palmy miały zapewnić dobre plony, chronić przed pożarami i chorobami.

Bazie – spożywano, gdyż wierzono, że chroni to przed bólem i dodaje sił. Są symbolem budzącej się wiosny.

 

Film o symbolach do obejrzenia

https://www.youtube.com/watch?v=feWmihyw5eM

 

„Wielkanocne obliczenia” – zabawa matematyczna. Dziecko oblicza przy pomocy liczmanów np.: nakrętki, guziki itp.

 

W pewnym domu do świątecznego śniadania zasiadły następujące osoby: mama, tata, ciocia Basia z wujkiem Piotrem i dwiema córeczkami, babcia Frania i mały Michaś. Ile osób siadło do świą­tecznego śniadania?

 

Kasia ozdabiała świąteczny mazurek. Przygotowała 10 migdałów. Po chwili przyszedł Maciek i zjadł 2 migdały. Ile migdałów zostało Kasi do ozdobienia mazurka?

 

Na stole leżało osiem jajek. Mama zjadła jedno, a tata dwa. Ile jajek zostało na stole?

 

Zuzia robiła wielkanocną palmę. Przyczepiła na niej 3 czerwone kwiaty, 2 żółte kwiaty i 4 fioletowe. Niestety, klej był zbyt słaby i 2 kwiaty się odczepiły. Ile kwiatów zostało na palmie?

Proszę przeczytać dziecku bajkę

Bajka o pisankach

Agnieszka Galica

Zniosła Kura cztery Jajka. – Ko-ko-ko – zagdakała zadowolona – leżcie tu cichutko, to nikt was nie znajdzie – i poszła szukać ziarenek na podwórku.

Ale Jajka, jak to Jajka, myślały, że są mądrzejsze od kury, i zamiast leżeć cichutko, turlały się i postukiwały skorupkami, aż usłyszał je Kot.

− Miau – powiedział, przyglądając się Jajkom – cztery świeżutkie Jajka, będzie z was pyszna jajecznica, miau!

− Nie, nie, nie! – trzęsły się ze strachu Jajka – nie chcemy skończyć na patelni.

− Ale co robić, co robić? – postukiwały się skorupkami.

− Ja uciekam – zawołało pierwsze Jajko i poturlało się przed siebie – nie dam się usmażyć!

A po chwili wróciło, wesoło podśpiewując: Jestem czerwone w czarne kropeczki, nikt nie zrobi jajecznicy z takiej biedroneczki.

− Co się stało, co się stało? – dopytywały się pozostałe Jajka.

− Pomalował mnie pędzelek kolorową farbą i teraz nie jestem już zwyczajnym Jajkiem, tylko wielkanocną pisanką.

− Drugie Jajko nie zastanawiało się długo, poturlało się tak szybko, jak umiało, by po chwili wrócić i zaśpiewać grubym głosem: To nie jajko tylko tygrys, nie rusz mnie, bo będę gryzł. I rzeczywiście, Jajko wyglądało jak pisankowy tygrys w żółto-czarne paski.

I ja też i ja też – wołało trzecie Jajko, turlając się wesoło.

− Ciekawe, co ono wymyśli? – zastanawiały się Jajko – Biedronka, Jajko – Tygrys i Jajko – Jako? I wtedy właśnie wróciło trzecie, całe zieloniutkie, śmiejąc się i popiskując. Jestem żabka, każdy to wie, czy ktoś zieloną żabkę zje? – Nie!

− Jajko – Biedronka, Jajko – Tygrys i Jajko – Żabka były z siebie bardzo zadowolone. Tylko czwarte leżało i trzęsło się ze strachu.

− Pośpiesz się – mówiły kolorowe Pisanki do czwartego Jajka – bo będzie za późno. I właśnie wtedy nadszedł Kot.

− Czy ja dobrze widzę? Zostało tylko jedno Jajko? – mruczał niezadowolony – trudno, zrobię jajecznicę tylko z jednego Jajka – i pomaszerował do kuchni po patelnię.

Czwarte Jajko trzęsło się ze strachu tak bardzo, że aż zaczęła pękać na nim skorupka.

− Ojej, ojej, ratunku! – wołały przestraszone Pisanki – teraz już na pewno zrobi z ciebie jajecznicę.

− Trach, trach, trach – pękała skorupka na czwartym Jajku, aż pękła na drobne kawałki i… wyszedł z niej malutki, puszysty, żółty kurczaczek.

Otrzepał piórka, pokręcił główką i wytrzeszczył czarne oczka, przyglądając się kolorowym pisankom. Po chwili podreptał w kierunku cukrowego Baranka, popiskując cichutko:

Wielkanocna bajka – wyklułem się z jajka.

Już cukrowy Baranek czeka na mnie od rana.

A w świątecznym koszyku jest pisanek bez liku.

 

Rozmowa na temat opowiadania: Ile jajek zniosła kura? Dlaczego jajka uciekły? Co się przydarzyło każdemu jajku?

 

Propozycja pracy plastycznej, Ryżowa pisanka

https://www.youtube.com/watch?v=86d5_mk6PXs

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:  Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Plac zabaw WSiP Sześciolatek, zasobów internetu i pomysłów własnych.

 

 

Czwartek 09.04.2020r

Temat Przygotowania do świąt. Wielkanocne tradycje. Wielkanocny koszyczek.

 

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

  • Prosimy przeczytać dziecku opowiadanie i poprosić żeby uważnie słuchało.

Bajeczka wielkanocna

Agnieszka Galica

Wiosenne słońce tak długo łaskotało promykami gałązki wierzby, aż zaspane wierzbowe Kotki zaczęły wychylać się z pączków.

− Jeszcze chwilkę – mruczały wierzbowe Kotki – daj nam jeszcze pospać, dlaczego musimy wstawać?

A słońce suszyło im futerka, czesało grzywki i mówiło:

− Tak to już jest, że wy musicie być pierwsze, bo za parę dni Wielkanoc, a ja mam jeszcze tyle roboty.

Gdy na gałęziach siedziało już całe stadko puszystych Kotków, Słońce powędrowało dalej. Postukało złotym palcem w skorupkę jajka – puk-puk i przygrzewało mocno.

− Stuk-stuk – zastukało coś w środku jajka i po chwili z pękniętej skorupki wygramolił się malutki, żółty Kurczaczek.

Słońce wysuszyło mu piórka, na głowie uczesało mały czubek i przewiązało czerwoną kokardką.

− Najwyższy czas – powiedziało – to dopiero byłoby wstyd, gdyby Kurczątko nie zdążyło na Wielkanoc.

Teraz Słońce zaczęło rozglądać się dookoła po łące, przeczesywało promykami świeżą trawę, aż w bruździe pod lasem znalazło śpiącego Zajączka. Złapało go za uszy i wyciągnęło na łąkę.

− Już czas, Wielkanoc za pasem – odpowiedziało Słońce – a co to by były za święta bez wielkanocnego Zajączka? Popilnuj Kurczaczka, jest jeszcze bardzo malutki, a ja pójdę obudzić jeszcze kogoś.

− Kogo? Kogo? – dopytywał się Zajączek, kicając po łące.

− Kogo? Kogo? – popiskiwało Kurczątko, starając się nie zgubić w trawie.

− Kogo? Kogo? – szumiały rozbudzone wierzbowe Kotki.

A Słońce wędrowało po niebie i rozglądało się dokoła, aż zanurzyło złote ręce w stogu siana i zaczęło z kimś rozmawiać.

− Wstawaj śpioszku – mówiło – baś, baś, już czas, baś, baś.

A to „coś” odpowiedziało mu głosem dzwoneczka : dzeń-dzeń, dzeń-dzeń.

Zajączek z Kurczątkiem wyciągali z ciekawości szyje, a wierzbowe Kotki pierwsze zobaczyły, że to „coś” ma śliczny biały kożuszek i jest bardzo małe.

Co to? Co to? – pytał Zajączek.

− Dlaczego tak dzwoni? – piszczał Kurczaczek.

I wtedy Słońce przyprowadziło do nich małego Baranka ze złotym dzwonkiem na szyi.

− To już święta, święta, święta – szumiały wierzbowe Kotki, a Słońce głaskało wszystkich

promykami, nucąc taką piosenkę:

 

W Wielkanocny poranek

Dzwoni dzwonkiem Baranek,

A Kurczątko z Zającem

Podskakują na łące.

Wielkanocne Kotki,

Robiąc miny słodkie,

Już wyjrzały z pączka,

Siedzą na gałązkach.

Kiedy będzie Wielkanoc

Wierzbę pytają.

 

 

 

Rodzic zadaje dziecku pytania.

 

Kogo naj­pierw obudziło słońce?

Kto był drugi?

Kto – trzeci?

Dlaczego słońce budziło bazie, kurczaczka, zajączka i baranka?

Jakie święta zbliżają się do nas wielkimi krokami?

Jak przygotowujemy się do świąt Wielkanocnych?

Jakie znasz tradycje świąt Wielkanocnych?

Proszę puścić dziecku film o Wielkanocy

https://www.youtube.com/watch?v=bKTM6B04vDY

 

 

Praca plastyczna „  WIELKANOCNY KOSZYCZEK” Dziecko rysuje wg własnego pomysłu.

 

A dla tych  ,którym za mało J

https://www.youtube.com/watch?v=EPBzlxubiDI

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:  Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Plac zabaw WSiP Sześciolatek, zasobów internetu i pomysłów własnych.

 

 

Środa 08.04.2020r

Temat Skąd się bierze ser?

 

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

 

Proszę przeczytać dziecku wiersz

 

Przetwory z mleka – będziemy rozmawiać o produktach, które otrzymujemy z mleka. Posłuchaj wiersza. Postaraj się zapamiętać jak najwięcej nazw mlecznych produktów.

Przetwory z mleka

Bożena Forma

Na zakupy wyruszamy,

dużą torbę zabieramy.

Trzeba kupić serek biały

i ser żółty w dziury cały.

Smaczny jogurt waniliowy,

naturalny, truskawkowy.

I koniecznie też maślankę,

ser topiony i śmietenkę.

Różne są przetwory z mleka,

zatem niechaj nikt nie zwleka.

Dnia każdego – to zasada

coś z nabiału niechaj zjada.

 

Po przeczytaniu tekstu rodzic prosi dziecko, żeby powiedziały, jakie zwierzęta dają mleko, które wyko­rzystują ludzie. Jeśli jest taka konieczność, podpowiada, że nie tylko krowa, ale także np. owca, koza. Prosi dzieci, by na podstawie wysłuchanego wiersza i własnej wiedzy powiedziały, jakie pro­dukty są zrobione z mleka. Dzieci podają nazwy produktów, dzielą je na sylaby, podają pierwszą i ostatnią głoskę. Rodzic po każdym przykładzie dopytuje dziecko, czy lubi dany produkt.

 

Proszę puścić dziecku film o przetworach mlecznych

https://www.youtube.com/watch?v=Veacl9J-yrQ

 

„Wszystko z mleka” – praca plastyczna. Dziecko przegląd gazetki reklamowe z różnych sklepów, wycina produkty, które są zrobione z mleka, nakleja je na kartkę.

„Krowa” – Rodzic daje dziecku lateksową rękawiczkę.  Dziecko stara się ją nadmuchać. Nadmu­chaną rękawiczkę rodzic związuje tak, by powstał z niej balon. Na okrągłej części rękawiczki dziecko flamastrami rysuje krowę tak, aby nadmuchane palce rękawiczki były wymionami krowy. • lateksowe rękawiczki, flamastry, sznurek

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:  Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Plac zabaw WSiP Sześciolatek, zasobów internetu i pomysłów własnych.

 

Wtorek 07.04.2020r

Temat Odgłosy wiejskiego podwórka, Ale jaja!

 

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

 

„Matematyka w zagrodzie” – Rodzic przygotowuje  dla dziecka liczmany, np. nakrętki po napojach. Dziecko układa je zgodnie z treścią zadań i przelicza, np.:

 

W gospodarstwie pani Marysi są: 2 krowy, 3 kozy i 1 koń. Ile pani Marysia ma zwierząt?

Na słońcu wygrzewają się 2 koty i 3 pieski. Ile zwierząt wygrzewa się na słońcu?

Po podwórku chodzi 1 krowa, 2 konie, 4 pieski i 1 kot. Ile zwierząt jest na podwórku?

W gospodarstwie były 4 kury i 5 kaczek. Ile ptaków było w gospodarstwie?

Kura wysiadywała jajka. Najpierw wykluły się 2 pisklęta, chwilę później – 4 pisklęta, a po kolejnej chwili – jeszcze 1. Ile piskląt się wykluło?

Na łące pasły się 2 duże krowy i 1 mały cielak. Ile krów było na łące?

W stajni stały snopki siana: 1 pod drzwiami, 2 przy prawej ścianie, 4 przy lewej ścianie. Ile snopków siana stało w stajni?

 

Odgłosy zwierząt w gospodarstwie

https://www.youtube.com/watch?v=hO2a3KUBuzE

 

„Łap piłkę” – zabawa na orientację. Dziecko siada na dywanie. Rodzic rzuca piłkę do dziecka, podając przy tym nazwę zwierzęcia. Dziecko łapie piłkę i naśladuje głos wskazanego zwierzęcia. Następnie rzuca piłkę do rodzica, również podaje nazwę zwierzęcia. Rodzic narzuca coraz szybsze tempo zabawy.

 

  • Prosimy przeczytać dziecku opowiadanie i poprosić żeby uważnie słuchało.

 

 

Najpiękniejsze…

Grzegorz Kasdepke

„Jak wiadomo, każda mama pragnie, aby jej dziecko było naj, naj, najwspanialsze!…

Prawda?

Tak samo rzecz się miała z pewnymi dobrze mi znanymi kurami. Któregoś ranka wszystkie trzy zniosły jajka. Cóż to była za radość! Gdakały wniebogłosy ze szczęścia! Spoglądały z miło­ścią na swe jajeczka. Otulały je delikatnie. Nasłuchiwały czy zza kruchej skorupki nie dobiegnie ich czasem jakiś dźwięk. Jednym słowem jak wszystkie mamy, robiły sporo zamieszania.

– Z mojego jajeczka – gdakała pierwsza kura – wyrośnie najsilniejszy kogucik na całym podwórku!

– A z mojego – gdakała druga – najpiękniejsza nioska w całej wsi!

Zaś trzecia kura była tak szczęśliwa, że nie wiedziała nawet, czy wolałaby chłopca, czy dziew­czynkę. Wszystkie jednak chciały, aby ich dzieci były najpiękniejsze.

Postanowiły więc pomalować skorupki jajek najwspanialej, jak tylko potrafiły.

– Mój kogucik – gdakała pierwsza kura – będzie czerwony w niebieskie paski.

– A moja nioska – gdakała druga – będzie różowa w zielone groszki.

Zaś trzecia kura nie mogła się zdecydować, czy pomalować jajo na pomarańczowo w brązowe kwadraciki, czy na brązowo w pomarańczowe trójkąciki.

Wszystkie były przekonane, że z tak kolorowych jajek wyklują się najpiękniejsze kurczaki na świecie.

I rzeczywiście.

Którejś nocy usłyszały jakieś ciche trzaski, jakieś popiskiwania… – zanim się obejrzały, z popękanych, kolorowych skorupek wyskoczyły ich dzieci.

– Jaka śliczniutka!… – wygdakała pierwsza kura.

– Mój ty kochany!… – rozczuliła się druga.

– Chlip, chlip!… – płakała ze szczęścia trzecia kura.

A małe kurczaczki, wszystkie żółciutkie, jak gdyby pomalowało je samo słońce, rozejrzały się dookoła i krzyknęły radośnie:

– Mamo! Już jestem!

 

  • Po przeczytaniu bajki rodzic zadaje dziecku pytania:

 

O jakich kurczakach marzyły kury?

Co kury zrobiły z jaj­kami?

Jakiego koloru były małe kurczaczki?

Jakie zwierzęta wykluwają się z jaj? Dziecko szuka od­powiedzi w dostępnych książkach i czasopismach, korzysta z własnej wiedzy. Podaje przykłady zwierząt, które wykluwają się z jaj. Rodzic może pomóc nazwać kategorie tych zwierząt: owady, ryby, gady, płazy. Wśród ssaków zaledwie dwa gatunki – dziobak i kolczatka.

Jak z jajka powstaje kura

https://wklasie.uniwersytetdzieci.pl/scenariusz/jak-z-jajka-powstaje-kura

 

zabawa z jajkiem – można dziecku zrobić tor przeszkód przez które będzie biegać, chodzić z łyżką a w nim jajko (piłeczka)

 

Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:  Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Plac zabaw WSiP Sześciolatek, zasobów internetu i pomysłów własnych.

 

 

Poniedziałek  06.04.2020r

Temat: W gospodarstwie, Domy zwierząt

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

 

„Czego brakuje” – zabawa dydaktyczna. Dzieci siedzą w kole. Na środku rodzic układa kilka dowol­nych zabawek. Dziecko podaje ich nazwy. Następnie odwraca się, a rodzic zabiera jedną zabawkę. Dziecko powtórnie się odwracają, próbuję odgadnąć, której zabawki brakuje. W kolejnych rundach rodzic  zwiększa liczbę zabawek, które leżą w kole, a także tych, które zabiera.

 

Proszę pokazać dzieciom literę Ł, ł i powiedzieć żeby zwróciły uwagę na prawidłową pisownię

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-l1/

 

ł – jak  łapa - dzieci przeliczają głoski w wyrazie, podają samogłoski i spółgłoski. Dzieci próbują samodzielnie przegłosować wyraz, dzielą wyraz na sylaby i przeliczają ile jest sylab.

 

  • Dzieci palcem na dywanie rysują literę ł zgodnie z kierunkiem
  • Można również wysypać na tackę lub talerz kaszę manną i dziecko pisze na niej literę
  • Zabawa ł jak.... – dzieci wymieniają znane im wyrazy rozpoczynające się głoską ł
  • Dzieci odszukują rzeczy w domu rozpoczynające się na Ł
  • Proszę dać dzieciom starą gazetę i czerwoną kredką niech wyszukują i zamalowują literę ł, Ł w tekście.

 

„Tyle kroków” – zabawa słuchowo-ruchowa. Rodzic wypowiada nazwy zwierząt: krowa, kot, kura, indyk, koń, owca a dziecko dzieli je na głoski i wykonuje tyle kroków do przodu, ile głosek jest w da­nym słowie.

 

  • Aby przybliżyć dziecku tematykę zwierząt wiejskich, prosimy o włączenie dziecku filmiku korzystając z linku:

https://www.youtube.com/watch?v=5cT69xkHVh8

 

W domu najlepiej – Prosimy przeczytać dziecku wiersz i poprosić je  żeby uważnie słuchało.

 

Dorsz Dionizy, jak bociany,

chciał mieć gniazdo pod chmurami,

lecz, gdy znalazł się na dachu,

zaraz drapnął w dół ze strachu.

 

Ślimak Dyzio chciał się ukryć,

hen, na drzewie, w dudka dziupli,

a ów dudek z marnym skutkiem

wtykał czubek w kundla budkę…

 

Pies się do muszelki wciskał,

ale zmieścił tam ćwierć pyska.

Dzik w pośpiechu siadł na grzędzie

– spadał z niej dwa razy prędzej.

Pomyśleli… podumali…

I do domów się udali.

 

  • Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dziecku pytania:

 

Czy wiersz Cię rozbawił? Dlaczego? Które zwierzę Cię najbardziej rozbawiło?  O jakich zwierzętach jest mowa w wierszu? Gdzie zwykle mieszkają te zwierzęta? Dlaczego właśnie tam? Gdzie chciało zamieszkać każde z tych zwierząt? Jak się skończyły ich próby zamieszkania w in­nych niż zwykle miejscach? Czy to były odpowiednie dla nich domy? Dlaczego? Co by było, gdyby człowiek chciał zamieszkać w tych miejscach, które wybrały zwierzęta? Po co zwierzęciu potrzeb­ny jest dom? Jak się nazywają domy znanych nam zwierząt: kury, świni, konia, krowy?


Opracowanie zadań zgodnie z Podstawą Programową:  Joanna Otwinowska, Marzena Powałowska na podstawie materiałów dydaktycznych z cyklu Plac zabaw WSiP Sześciolatek, zasobów internetu i pomysłów własnych.

 

 


 

Tematyka kompleksowa: WITAJ WIOSNO!

Termin realizacji: 30.03 – 3.04

 

PIĄTEK 03. 04. 2020

Temat dnia (5): ŻEGNAMY MARZANNĘ.

 

Będziemy potrzebować: plastikowa butelka z grochem, plastikowa butelka z piaskiem, dwie puste butelki; przygotowujemy  materiały, z których  będziemy robić wspólną marzannę, a czym dysponujemy: krepina, kolorowy papier, ścinki materiałów, taśma klejąca, tasiemki, włóczki, nożyczki, klej itp.  A także obrazki przedstawiające marzannę; piosenka Marzanna zła panna .

 

„Pożegnanie zimy” – rozmawiamy z dzieckiem o pożegnaniu zimy i powitaniu wiosny. Wspólnie omawiamy zwiastuny wiosny: topnienie śniegu, pojawienie się listków na drzewach, powrót ptaków z ciepłych krajów.
Pytamy dziecka, czy zna sposób na pożegnanie zimy i przywitanie wiosny.
Dziecko podają swoje propozycje, nie ma złych odpowiedzi.
Jeśli pojawi się temat topienia marzanny, prosimy o doprecyzowanie.

Następnie  opowiadamy o starym ludowym zwyczaju – topieniu marzanny:
Od dawna w różnych regionach Polski znane są obrzędy związane z topieniem marzanny. Marzanna to kukła wykonana najczęściej ze słomy, ubrana w biały strój. Była sym­bolem zła, choroby i srogiej zimy, przez którą cała przyroda zasnęła pod grubą warstwą śniegu. Ludzie czekając na nadejście wiosny i chcąc zniszczyć wszelkie zło, palili lub wrzucali marzannę do wody. Uważano, że utopienie marzanny spowoduje nadejście wiosny. Marzannę wynoszono ze wsi całą gromadą. Robiono to po zabawie albo w jej trakcie. Niesiono ją, trzymając wysoko a na­stępnie topiono. Wierzono, że oddanie marzanny władcom wód spowoduje urodzaj na polach.

Proszę pokazać dziecku zdjęcia marzanny.

 

Marzanna –  zapraszamy dziecko do wysłuchania wiersza, prosimy, by  zapamiętało, z czego jest zrobiona marzanna i dokąd jest niesiona.

 

Marzanna

Jadwiga Jałowiec

Weźmiemy snopek słomy i barwną chusteczkę,

ustroimy kukłę pannę marzaneczkę.

Poniesiemy ją wysoko nad łąką,

nie zaszkodzisz marzaneczko skowronkom.

Poniesiemy ją daleko przez pole,

aby w zbożu nie rządziły kąkole.

Poniesiemy ją ze śpiewem ku wodzie,

taki zwyczaj kiedy zima odchodzi.

 

Rozmawiamy na temat wiersza i oglądamy ilustracje przedstawiające marzannę.

 

„Nasze marzanny” – praca plastyczna. Przygotowujemy  materiały, z których  będziemy robić wspólną marzannę: krepina, kolorowy papier, ścinki materiałów, taśma klejąca, tasiemki, włóczki, nożyczki, klej itp.

 

CZWARTEK 02. 04. 2020

Temat dnia (4): WIOSNA W SZTUCE.

Będziemy potrzebować: do wyboru: malowanie farbami, rysowanie kredkami, wydzieranka, stemplowanie, przyklejanie ziarenek zbóż i słonecznika; koperty z literkami wyciętymi z gazety.  A także obrazy Józefa Chełmońskiego: Żurawie o poranku; Bociany; Kaczeńce. Utwory: KukułkaGalop z suity Komedianci. Piosenka Kaczeńce.

 

Kukułka – Pytamy dziecko:
Czy muzyka jest lub może być o czymś?
A czy muzyka instrumentalna taka, którą grają tylko instrumenty może być o czymś?
Czy muzyka może opowiadać o zjawi­skach w przyrodzie, o porach roku, zwierzętach, kwiatach?

Jeżeli dzieci nie są przekonane, wyja­śniamy: „ Istnieje pewien rodzaj muzyki instrumentalnej, która jest o czymś. Jest to taka muzyka, która miała coś opisywać, o czymś opowiadać. Kompozytor często podpowiadał, o czym będzie utwór w tytule kompozycji. Taka muzyka czasami jest tak napisana, żebyśmy mogli odgadnąć, co chciał nam przekazać kompozytor, nawet gdy jej nie znamy. Dzieje się tak wtedy, gdy kompozytor stara się różnymi środkami muzycznymi naśladować jakieś zjawiska pozamuzyczne”.

Proponujemy dzie­ciom zabawę w rozpoznawanie utworów:
Wysłuchamy teraz dwóch fragmentów utworów. Po każ­dym z nich opowiecie, co słyszeliście i z czym kojarzyła się wam muzyka.

Proszę  odtworzyć następujące fragmenty:
1) Kukułka;
2) Galop z suity Komedianci.

Po wysłuchaniu dziecko dzieli się spostrzeżenia­mi. Zachęcamy do interpretacji utworu ruchem:
Czy potrafiłbyś/łabyś  przedstawić ruchem te utwory?
Odtwarzamy jeszcze raz muzykę i zachęcamy dziecko do zabawy.

 

„Kaczeńce” – zaprasza dziecko do obejrzenia kilku reprodukcji obrazów.
Nie mówimy, jakie są ich tytuły i co przedstawiają.
Prosimy , by, tak jak zgadywało, o czym były utwory muzyczne, spró­bowało odgadnąć, co przedstawiają obrazy Józefa Chełmońskiego: Żurawie o poranku, Bociany, Kaczeńce.
Dziecko stara się rozpoznać kształty i barwy występujące na reprodukcjach.
Następnie  zachęcamy: Posłuchajcie proszę wiersza, który może być podpowiedzią do ostatniego obrazu.

Kaczeńce

Janina Halagarda

Usiadły kaczeńce kępami

i patrzą złotymi oczkami:

na żabki zielone, skaczące,

motylki fruwające.

Przysiadły motyle – na chwile,

rosę z kwiatków strząsały,

i znów się wzbiły do nieba

i poleciały…

 

A szary pajączek widział,

co robi motyl i żabka.

Chociaż cichutko siedział

pod małym listkiem kwiatka.

Namaluj wiosnę farbami:

kaczeńce, żabki, motyla,

biedronkę i pająka:

Spójrz! Jaka piękna łąka!

 

Po przeczytaniu wiersza pokazujemy zdjęcia kaczeńcy. Dziecko opisuje ich wygląd, porównuje z obrazem.

 

„Barwne kwiaty” – proponujemy  dziecku wykonanie pracy plastycznej. Może to być malowanie farbami, rysowanie kredkami, wydzieranka, stemplowanie, przyklejanie ziarenek zbóż i słonecznika – w zależności od tego czym Państwo dysponujecie.

 

„Domino wyrazowe” – zabawa językowa z wykorzystaniem  literek wyciętych z gazety.
Dziecko układa wyraz  z literek, a rodzic układa wyraz  rozpoczynający się taką literą, jak ostatnia litera w wyrazie ułożonym przez dziecko. Teraz dziecko układa wyraz  rozpoczynający się taką literą, jak ostatnia litera w wyrazie ułożonym przez rodzica itd.
Dziecko odczytują kolejne wyrazy w ciągach, dzieli je na sylaby, wyklaskuje je lub wytupuje.

 

 

DZIĘKUJEMY ZA WSPÓLNĄ ZABAWĘ.

 

 

ŚRODA 01. 04. 2020

Temat dnia (3): ZDROWIE NA WIOSNĘ.

Będziemy potrzebować: litery z gazety, koperta; kolorowe gazety, duży arkusz papieru, nożyczki, klej.

Bardzo proszę przeczytać dziecku ten wiersz i poprosić, by uważnie słuchało i wykonywało gesty, które ilustrują usłyszane fragmenty.

Na zdrowie

Barbara Lewandowska

Doktor rybka niech nam powie
Jak należy dbać o zdrowie!
Kto chce prosty być, jak trzcina,
Gimnastyką dzień zaczyna!
Całe ciało myje, co dzień
Pod prysznicem, w czystej wodzie.
Wie, że zęby białe, czyste
Lubią szczotkę i dentystę!
Pije mleko, wie, że zdrowo
Chrupać marchew na surowo.
Kiedy kicha, czysta chustka
Dobrze mu zasłania usta.
Chcesz, to zobacz, jak jeść jabłka
Na obrazku bez zarazków.
Rób tak samo, bo chcesz chyba
Tak zdrowy być, jak ryba.

 

Teraz rozmawiamy z dzieckiem na temat wiersza:
Co trzeba robić, żeby być zdrowym?
Dlaczego wiosna za­chęca nas do dbania o zdrowie?
Dzieci udzielają odpowiedzi na podstawie wiersza i własnej wiedzy.

 

Następnie zachęcam do wspólnej zabawy z wykorzystaniem metody Weroniki Sherbornne:

1. Powitanie częściami ciała: – witamy się brzuszkami, plecami, pośladkami, biodrami, barkami, łokciami, kolanami.

2. „Przepychanka” – siedzimy tyłem do siebie i opieramy się plecami o siebie. Na sygnał odpy­chamy się nogami próbując przepchnąć.

3. „Paczka” – dziecko siedzi skulone na podłodze, rękami obejmuje kolana. Rodzic usiłuje

„rozwiązać paczkę” – ciągnie za ręce, nogi. A później zamiana.

 

„Części ciała” – tworzenie wyrazów z wykorzystaniem liter wyciętych z gazety. Układamy wyrazy będące nazwami części ciała człowieka. Po ułożeniu wyrazów dzieci je odczytują, dzielą na sylaby, na głoski. Uwaga: proszę schować literki do koperty, ponieważ będą jeszcze potrzebne.


„Nasze zdrowie” – praca plastyczna. Przygotowujemy kolorowe gazety, duży arkusz papieru, nożyczki, klej. Dziecko przygotowuje plakat promujący zdrowy tryb życia z wykorzystaniem ilustracji wyciętych z gazet. Na koniec  prezentuje swoje prace, opowiadają, co jest przedsta­wione, i dlaczego.

 

DZIĘKUJEMY ZA WSPÓLNĄ ZABAWĘ.

 

WTOREK 31. 03. 2020

Temat dnia (2): WITAMY POWRACAJĄCE PTAKI.

 

Będziemy potrzebować: stare gazety, czerwona kredka. A także ilustracje przedstawiające: skowronki, szpaki, bociany, pliszki, jaskółki i kukułki; oraz  literę „G, g” pisaną w linijkach.

 

Prosimy pokazać dzieciom  ilustracje przed­stawiające ptaki, które przylatują wiosną do Polski. Mówimy dzieciom o tym, że ptaki, które odleciały od nas jesienią wracają z ciepłych krajów wiosną. Najwcześniej przylatują skowronki, szpaki, bociany i pliszki.

Miesiąc później, w kwietniu pojawiają się jaskółki i kukułki.

Następnie tłumaczymy dzieciom, jak zbudowane są ptaki i pokazujemy  schematyczne ilustracje i ptasie pió­ra. Dzieci pytają o interesujące je szczegóły. Na koniec rozmowy  prosimy, żeby  dzieci jeszcze raz przypomniały, jakie ptaki przylatują do nas na wiosnę. Dzieci dzielą nazwy ptaków na sylaby.

 

Zapraszamy dzieci do wysłuchania opowiadania, prosząc: zwróćcie uwagę na to, jakie ptaki przyleciały na wesele szpaków i co mówiły o sobie nawzajem.

 

Szpacze wesele i ptasie trele

Stanisław Kraszewski

Ej, piękne to było wesele! Kiedy szpak Szpakowski żenił się z piękną szpaczanką zza rzeki, cały las huczał od plotek. Sroka przygadywała, że szpaczanka ma krzywe piórka w ogonie i jed­ną nóżkę bardziej. A pan młody dziób złamał w bójce o szpaczankę i teraz krzywo się uśmiecha, ale wiadomo – sroka to stara plotkarka i nikt jej nie uwierzy, dopóki nie zobaczy na własne oczy. Przez te jej plotki Szpakowie nie zaprosili sroki na wesele. Bo i po co? Prezentu państwu młodym nie przyniesie, a jeśli nawet, to kradziony. Bo sroka – nie dość, że plotkarka, to jeszcze złodziejka.

Lista gości była długa i szeroka. Spisana na piasku rzecznym ptasimi pazurkami, zacierana przez wiatr i fale rzeki. A kiedy stary bóbr przeciągnął po piasku pęk gałązek wierzbowych, to już nikt nie wiedział, kto był zaproszony a kto nie. Ale najważniejsze, że jacyś goście przyszli, a raczej przylecieli na skrzydłach.

Wielki zlot gości weselnych rozpoczął się od samego rana, od słowików i skowronków. Wcze­śnie zawitał gość honorowy i kuzyn Szpakowskiego, szpak Mądrak. Bociany i jaskółki odsypia­ły długą i męczącą podróż z Afryki.

− Moim słońcem jest księżyc, dniem noc – powiedziała sowa.

Sowa mądra głowa, ale światła nie lubi. Kukułka spóźniła się na wesele, przyleciała zdysza­na i wszystkim wmawiała, że szukała miejsca na gniazdo. Czy kto widział kiedyś kukułcze gniazdo?

Kiedy państwo młodzi zaświergotali do siebie radośnie i zaczęli wić wspólne gniazdko, rozpoczęły się ptasie trele.

Pierwszy – szpak, zaczął tak:

− Weselisko miały szpaki, zaprosiły różne ptaki! Oj, tak, tak!

A potem jaskółki:

− Gdy jaskółki się zjawiły, piękną wiosnę wywróżyły! Wit, wit, wit!

Po jaskółkach bociany:

− Przyleciały też bociany, na weselu dalej w tany! Kle, kle, kle!

− Tańczy bocian z bocianową, podskakują sobie zdrowo!

− Nie podskakuj, kiedyś słaby, zbieraj siły swe na żaby!

− Nie na żaby, lecz na dziatki, bo czekają na nie matki!

A gdy kukułka przyleciała spóźniona, ptaki jej przygadywały:

− A kukułka się spóźniała, do gniazd jajka podrzucała!

A na to kukułka:

− Miałabym kukułcze stadko, lecz nie jestem dobrą matką! Ku, ku!

A na to ptaki:

− Ani w gnieździe, ni przy garze, bo najlepiej jest w zegarze!

I znowu kukułka:

− Lepsza matka, gdy przybrana, oj da dana, aż do rana!

I ptaki:

− Dobre chęci, marne skutki, gdy kukułcze są podrzutki!

I kukułka:

− Na wesele się spóźniłam, bo kukułcze gniazdo wiłam!

I ptaki:

− Tyle złego, co dobrego, nie ma gniazda kukułczego!

I kukułka:

− Moje życie to nie bajka, nie ma gniazda, lecz są jajka!

A gdy pojawiła się sowa, ptaki zaśpiewały:

− Przyleciała z dziupli sowa i pod skrzydło głowę chowa!

A na to sowa:

− Oj, tańcować nie jest łatwo, kiedy w oczy razi światło!

A potem ptasi muzykanci podeszli do młodej pary i zaśpiewali:

− Ej, nieraz bywało muzykantów wielu, lecz najwięcej grało na szpaczym weselu!

− Ej, trawy narwały, piórek naznosiły, dla siebie i szpacząt gniazdko będą wiły!

− Szczebiotały szpaki nie tylko od święta, będą miały w gniazdku wesołe szpaczęta!

Ptasie trele i tańce trwały Aż do świtu. A potem było następne wesele i kolejne ptasie gody, aż wszystkie ptaki w lesie uwiły swoje gniazdka. I ja tam byłem, ptasie mleko piłem, o niebie­skich migdałach całą noc marzyłem!

Prowadzimy rozmowę dotyczącą treści opowiadania:

Jakie ptaki zostały zaproszone na wesele?

Jakie ptaki przyleciały?

Kogo szpaki nie zaprosiły i dlaczego?

Co mówiły o sobie ptaki?

Co mówiła o sobie kukułka?

Za co ptaki nie lubią kukułek?

 

G jak globus.

globus  - dzieci przeliczają głoski w wyrazie, podają samogłoski i spółgłoski. Dzieci próbują samodzielnie przegłosować wyraz.

  • Dzieci palcem na dywanie rysują literę „G, g” zgodnie z kierunkiem.
  • Zabawa G jak.... – dzieci wymieniają znane im wyrazy rozpoczynające się głoską G.
  • Proszę dać dzieciom starą gazetę i czerwoną kredką niech wyszukują i zamalowują literę „G, g” w tekście.
  • Proszę pokazać dziecku, jak wygląda literka „G, g” pisana i omówić jej budowę.

 

DZIĘKUJEMY ZA WSPÓLNĄ ZABAWĘ.

 

 

Poniedziałek, 30. 03. 2020

Temat dnia (1): WIOSENNE PĄCZKI.

Będziemy potrzebować: klamerki, papierowe tacki lub kartoniki; kartka w kratkę i ołówek; kolorowanka z kwiatkiem, kredki. A także ilustracje przedstawiające: czaplę, skowronka, trznadla, magnolię. Piosenka Idzie wiosna

 

Tajemniczy lot

Maciej Bennewicz

− Czy to już wiosna? – Ada każdego dnia od kilku tygodni nieodmiennie zadawała to py­tanie i słyszała odpowiedź, to od mamy, to od babci, to znów od wujka Alfreda: – Jeszcze nie, kochanie, jak wiosna przyjdzie, to pierwsza się o tym dowiesz.

Wreszcie pewnego dnia Alfred stwierdził, że czas najwyższy uspokoić Adę i wyruszyć na poszu­kiwanie wiosny. Po prostu należy wyjść jej naprzeciw. W tym celu należało przygotować się jak na prawdziwą wyprawę. Do ekipy dołączyła babcia, pies Dragon i oczywiście Adam. Przygotowano prowiant, termosy z ciepłym piciem, plecaki, nieprzemakalne peleryny, ciepłe buty, czapki i wia­troszczelne kurtki. Dzieci sądziły, że będzie to najzwyczajniejsza wycieczka do parku, jakich odby­ły już wiele. Wpatrywanie się w gałęzie drzew w poszukiwaniu pierwszych pąków, przyglądanie się młodej trawie i takie tam, zwyczajne poszukiwanie zieleni, kwiatów oraz liści. Tymczasem jeszcze przed świtem pod blok, w którym mieszkali, w zupełnej ciemności podjechał wielki samochód terenowy i to z przyczepą. Własność kolegi wujka Alfreda, pana Jarka. Nikt niczego nie mówił, nikt nic nie zdradził. Jechali bardzo długo, aż Dragon zasnął, oparłszy głowę na kolanach babci.

O świcie, kiedy czerwona tarcza słońca wychyliła się zza horyzontu, znaleźli się na oszronionej łące. Na środku stała grupka ludzi wokół czegoś, co Adzie wydało się wielkim smokiem. Smocze cielsko poruszało się, falowało, jakby pęczniało, z pyska co jakiś czas buchał płomień. Ludzie ciągnęli liny jakby starali się ujarzmić bestię, pochwycić w gigantyczną sieć i nagle, zanim Ada zdążyła cokolwiek powiedzieć, smok wstał. Był ogromny, wyprężył grzbiet i zakołysał się cały.

− Oto nasz pojazd, którym będzie podróżowali w poszukiwaniu wiosny – oznajmił wujek Alfred.

− Latający smok? – spytała niepewnym głosem Ada.

− Balon! – Zakrzyknął Adam – będziemy lecieli balonem! Hurra!

− Owszem balon – potwierdził Alfred – a to jest nasz pilot, pan Marceli – dodał przedstawiając wysokiego pana z długą, rudą brodą.

Po krótkiej naradzie zdecydowano, że Dragon, choć pies spokojny i stateczny, pozostanie na ziemi z panem Jarkiem. W czasie lotu balonem psisko mogłoby się zdenerwować i próbować wyskoczyć – Dragon przecież nigdy jeszcze nie oderwał się od ziemi.

Reszta ekipy weszła do obszernego, wiklinowego kosza, który był podwieszony pod balonem. Na środku pod otwartą czaszą balonu wisiał zbiornik z paliwem i coś w rodzaju palnika, który od czasu do czasu buchał ogniem, co Ada wzięła za smocze płomienie. Dzięki podgrzewaniu po­wietrze w balonie robiło się coraz lżejsze i dzięki temu balon zaczął się unosić. Pomocnicy pana Marcelego puścili liny. Dragon wesoło zaszczekał, a pan Jarek pomachał czapką na pożegnanie.

Wzbijali się wyżej i wyżej. Po chwili z balonu widać było czubki drzew, a ludzie na polanie wyglądali jak małe figurki. Niebo najpierw zrobiło się bladoróżowe, a potem rozświetlił je fiolet i czerwień. Po chwili stało się błękitno-złote.

− Niebo wygląda jak suknia księżniczki – powiedziała Ada.

– A słońce jak wielki kapelusz – dodał Adam.

W ślad za balonem, na ziemi, łąkami ruszył pan Jarek w swoim samochodzie terenowym. Z góry wyglądał jak mała zabawka Adasia na zielonobrązowym dywanie. Po chwili usłyszeli głos w krótkofalówce. Pan Marceli, pilot balonu wydawał krótkie komendy i co chwila powta­rzał: odbiór. Odwiesił krótkofalówkę i wyjaśnił, że pan Jarek z ziemi będzie śledził ich lot, żeby potem, już po lądowaniu, odebrać pasażerów i pomóc zwinąć ogromną płachtę balonu.

− Lecimy o świcie, gdyż wtedy są słabe prądy powietrza. Nie ma porywistych wiatrów i balon może spokojnie sunąć po niebie na poszukiwanie wiosny – wytłumaczył wujek Alfred i dodał wzruszonym głosem najwyraźniej zachwycony oszałamiającym widokiem, podobnie jak pozo­stali pasażerowie. – Słyszycie jaka cisza?

Wiatr lekko muskał ich policzki, było rześko, delikatny mróz szczypał w buzie. W dole mijali ogromne połacie zieleniejących łąk. W wielu miejscach leżał jeszcze śnieg. W oddali widać było kominy wiejskich domów, z których unosił się dym. Ludzie w środku przygotowywali śniada­nia, palili w piecach, przygotowywali się do pracy, dzieci szykowały się do przedszkoli i szkół. Balon sunął po niebie w zupełnej ciszy. Niekiedy tylko buchał nad nimi płomień i trzeszczała krótkofalówka. Pilot Marceli co jakiś czas odzywał się do pana Jarka: że idą obranym kursem, że wszystko w porządku, że humory dopisują. Pytał czy balon jest widoczny z ziemi, czy pan Jarek nie traci go z oczu oraz, na prośbę babci, jak się ma Dragon. Domy, ulice, samochody i pola wyglądały jak pokój z zabawkami.

I wtedy zobaczyli wiosnę. Od strony wschodzącego słońca w ich stronę ciągnął klucz wiel­kich ptaków. Wujek podał dzieciom lornetkę, lecz z każdą chwilą ptaki były coraz bliżej i bliżej, więc w końcu widać je było gołym okiem. Klucz okrążył czaszę balonu i przeleciały tak blisko, że niemal słychać było szum ich ogromnych skrzydeł.

− Już wiosna – oznajmił pan Marceli. – Kiedy z południa na Mazury lecą czaple, za nimi podąża wiosna. Zawsze tak jest w połowie marca. Najdalej za tydzień, góra dwa w lasach i na łąkach wszystko się zazieleni. Pierwsze są jednak skowronki, one przylatują najwcześniej, nawet kiedy jeszcze są mrozy. Skowronki to malutkie szaro-brązowe ptaszki, wielkości wróbelka, pięk­nie śpiewają. Samce skowronków, czyli panowie, przylatują do Polski czasem już w lutym, żeby założyć gniazda, a dopiero w marcu przybywają ich żony. Wtedy składają jajka, żeby wychować młode ptaszki.

− A czaple? – spytał Adam – też były szare.

− Tak jest, to były czaple siwe – potwierdził pan Marceli. – W czasie lotu rozpoznaje się czaple po wygiętej w kształt litery „S” szyi oraz długich, wystających poza ogon, nogach. Czaple są drugie.

− Trzecie w kolejności przylatują jaskółki, dopiero w kwietniu. Mówi się, że wraz z jaskół­kami przychodzi prawdziwa, zielona, bujna wiosna. Od ich przylotu wystarczą dwa, trzy dni dobrej pogody i zieleń wybucha jak oszalała.

− Co to znaczy, że wiosna wybucha? – spytała Ada.

− To znaczy, że czasem w ciągu jednej nocy pączki na drzewach i krzewach zmieniają się w liście, a drobne listki w bujne korony drzew. Zaczynają kwitnąć żarnowce. Są piękne, ciem­nożółte. Wraz z nimi kwitną magnolie o wielkich mięsistych kwiatach. Bywają magnolie białe, czerwone, różowe i fioletowe. To wspaniałe rośliny, bardzo je lubię – stwierdził pan Marceli – dlatego mojej córeczce daliśmy na imię Magnolia.

− Lecz wcześniej są przebiśniegi i pierwiosnki – dodała babcia. – Łatwo zapamiętać, gdyż ich nazwy oznaczają początek wiosny. Przebijają się przez resztki śniegu, są pierwsze na wiosnę. W ślad za nimi rozkwitną krokusy, a sosny zaczną otwierać swoje szyszki. W domu pokażę wam w albumie magnolie, przebiśniegi i pierwiosnki.

− I krokusy – dodała Ada.

− I krokusy. – zgodziła się babcia. – A magnolię będziemy podziwiali przed naszym domem. Pokażę wam, gdy zakwitnie. Co roku ma piękne bladoróżowe kwiaty.

− A te małe ptaszki, widzicie? – pan Marceli wychylił się z kosza, wskazując palcem na zbli­żające się ptaki – to trznadle. Są większe od skowronka i mają żółte łebki i brzuszki. Skowronki i trznadle to nasze polskie ptaki. Rzadziej się o nich mówi, bo najbardziej popularny jest bocian, ale występują na polach i łąkach bardzo licznie. Te przed nami pewnie wracają z zimniejszych okolic do cieplejszej Polski. Jak są trznadle to znaczy, że wiosna jest tuż tuż.

Wujek podał dzieciom lornetkę, dzięki której mogły dokładnie przyjrzeć się przelatującym ptaszkom.

Po chwili balon zaczął się obniżać. Z krótkofalówki dochodził głos pana Jarka oraz poszcze­kiwania Dragona. Pierwszy głos nakierowywał pilota na właściwe miejsce lądowania, a ten drugi – psi – oznaczał podniecenie z powodu zbliżającej się ogromnej kuli, która zniżała się ku polanie, błyskając ogniem.

Wylądowali. Kosz delikatnie stuknął o ziemię, podskoczył do góry, a następnie pilot precy­zyjnie posadził go na samochodowej przyczepie jakby stawiał filiżankę na spodku.

Jakież było następnego dnia zdziwienie w zerówce, gdy dzieci, na prośbę pani, namalowały far­bami wiosnę, a na obrazkach Ady i Adama widniały balony, czaple siwe i magnolie. Ada i Adam opowiedzieli o swojej przygodzie i spotkaniu klucza czapli, które ciągnęły za sobą wiosnę. Adam pokazał album z ptakami i trzy zwiastuny nadchodzącej wiosny: skowronki, czaple i jaskółki. Ada natomiast w swoim albumie zaprezentowała przebiśniegi, pierwiosnki i magnolie oraz oczywiście krokusy.

Panie skowronku skąd pan leci?

Z daleka lecę, a za mną czaple.

Czaplo, czaplo w słońcu się świecisz.

Za mną jaskółki lecą i trznadle.

A kim są trznadle? To ptaszki małe,

Z którymi wiosna do nas przybywa.

Wybuchnie zaraz tak okazale,

Że resztki zimy wnet powyrywa.

Następnie pytamy dzieci:
Czy udało wam się zapamiętać nazwy ptaków, które przelaty­wały obok balonu?
W jakiej kolejności przylatują ptaki na wiosnę?
Czy zapamiętaliście jak wy­gląda czapla, skowronek i trznadel?
(ilustracja przedstawiająca ptaki: czapla, skowronek, trznadel)
Co to znaczy, że wiosna „wybucha”?
Czy pamiętacie, które kwiaty są oznaką wiosny?
Jaki kwiat rośnie przed domem babci?
(ilustracja przedstawiająca magnolię)
Jeśli dzieci mają trudność z od­powiedzią na niektóre pytania, można odczytać odpowiedni fragment powtórnie, akcentując wybrane treści.

Prosimy wyszukać na you tube piosenkę pt.: „Idzie wiosna”.

Idzie wiosna

sł. Jan Babicz, muz. Zbigniew Ciechan

Strojna w zieleń

poprzez ziemię

idzie wiosna.

Cała w kwiatach

w śpiewie ptaków,

w blasku słońca.

Jasną chmurę

ma nad czołem,

uśmiechnięta.

Wiatrem miękkim

pełnym ciepła

owinięta.

Idzie ziemią,

idzie wodą,

jak to wiosna.

Aż do lata

dojdzie strojna,

by tam zostać.

Następnie prowadzimy krótką rozmowę z dziećmi na temat tekstu piosenki:
O czym jest piosenka?
Jak wyglą­dała Wiosna?
W co była ubrana?
Czy piosenka jest wesoła czy smutna. Po czym to poznajemy?


Proszę o przygotowanie klamerek, papierowej tacki lub kartonika. Zadaniem dziecka będzie uważne wysłuchanie zagadek matematycznych w formie wiersza „na dodawanie” i przyczepienie tylu klamerek do tacki, ile kwiatów pojawi się we fragmencie wiersza. Po każdym fragmencie wiersza wspólnie z dzieckiem liczymy klamerki.

Kącik grafomotoryczny: zapisujemy powyższe działania na kartce w kratkę, np. 3 + 3= 6;
3 + 4 = 7;
2 + 3 + 3 =8

Na zakończenie zachęcamy dziecko, aby narysowało kwiat po śladzie i pokolorowało go.

 

DZIĘKUJEMY ZA WSPÓLNĄ ZABAWĘ.

 

-------------------------------------------------------------------------------------

Piątek  27.03.2020r  Co słychać w ptasich gniazdach?

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

  • Prosimy przeczytać dziecku opowiadanie i poprosić żeby uważnie słuchało.

Gdzie budować gniazdo?

Hanna Zdzitowiecka

− Nie ma to jak głęboka dziupla! Trudno o lepsze i bezpieczniejsze mieszkanie dla dzieci – powiedział dzięcioł.

− Kto to widział, żeby chować dzieci w mroku, bez odrobiny słońca oburzył się skowronek.

− O, nie! Gniazdko powinno być usłane na ziemi, w bruździe, pomiędzy zielonym, młodym zbożem. Tu dzieci znajdą od razu pożywienie, tu skryją się w gąszczu.

− Gniazdo nie może być zrobione z kilku trawek. Powinno być ulepione porządnie z gliny pod okapem, żeby deszcz dzieci nie zmoczył. O, na przykład nad wrotami stajni czy obory – świergotała jaskółka.

−Sit, sit – powiedział cichutko remiz. – Nie zgadzam się z wami. Gniazdko w dziupli? Na ziemi? Z twardej gliny i przylepione na ścianie ? O, nie! Spójrzcie na moje gniazdko utkane z najdelikatniejszych puchów i zawieszone na wiotkich gałązkach nad wodą! Najlżejszy wiaterek buja nim jak kołyską…

− Ćwirk! Nie rozumiem waszych kłótni – zaćwierkał stary wróbel. – Ten uważa, że najbez­pieczniej w dziupli, tamtemu w bruździe łatwo szukać owadów na ziemi. – Ja tam nie jestem wybredny w wyborze miejsca na gniazdo. Miałem już ich wiele w swoim życiu. Jedno zbudo­wałem ze słomy na starej lipie, drugie pod rynną, trzecie… hm… trzecie po prostu zająłem jaskółkom, a czwarte szpakom. Owszem dobrze się czułem w ich budce, tylko mnie stamtąd wyproszono dość niegrzecznie. Obraziłem się więc i teraz mieszkam kątem u bociana. W gałę­ziach, które poznosił na gniazdo miejsca mam dosyć, a oboje bocianostwo nie żałują mi kąta.

 

  • Po przeczytaniu bajki rodzic zadaje dziecku pytania:

Jakie ptaki wystąpiły w opowiadaniu?

O jakich gniazdach opowiadały?

Dlaczego każdy ptak chciał mieć inne gniazdo?

  • „Wiosenne zagadki matematyczne” – dzieci rozwiązują zadania tekstowe, przeliczają elementy i dodają je do siebie. ( dzieci mogą liczyć na palcach)

Wysoko na niebie fruwały 3 skowronki. Razem ze skowronkami wesoło śpiewały 4 słowiki. Ile ptaszków śpiewało na cześć wiosny?

Nad łąką zaroiło się od barwnych motylków. 5 motyli fruwało nad wodą, a 3 przysiadły na kwia­tach. Ile razem motyli witało wiosnę?

Na łące zakwitło 5 białych i 5 różowych stokrotek. Ile kwiatów zakwitło?

Na łąkę przyleciały 3 bociany, a potem jeszcze 4. Ile bocianów przyleciało na wiosenną łąkę?

 

  • Piosenka do wysłuchania

(jeżeli po kliknięciu nie otwiera się link to proszę najechać kursorem myszki na link i wcisnąć otwórz hiperłącze)

https://www.youtube.com/watch?v=E4xUkd1Mtcs

 

Marzec Czarodziej

sł. Anna Bernat, muz. Zbigniew Ciechan

 

Chodzi Marzec Czarodziej po chmurach, po lodzie. Aż tu nagle hokus-pokus I już pączki na patyku I już trawka na śnieżniku. Och, ten Marzec Czarodziej!

Chodzi Marzec Czarodziej po chmurach, po lodzie. Aż tu nagle hokus-pokus Słońce rzuca swe błyskotki, że aż mruczą bazie kotki Och, ten Marzec Czarodziej!

Chodzi Marzec Czarodziej po chmurach, po lodzie. Aż tu nagle hokus-pokus Przez kałuże skaczą kaczki, żółte kaczki-przedszkolaczki Och, ten Marzec Czarodziej!

 

  • Praca plastyczne. Proszę dzieci o namalowanie kredkami Czarodziejskiego Marca

 

 

Czwartek 26.03.2020r  Cebule i cebulki

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

  • Prosimy przeczytać dziecku opowiadanie i poprosić żeby uważnie słuchało.

O żółtym tulipanie

Maria Różycka

W ciemnym domku pod ziemią mieszkał mały Tulipanek. Maleńki Tulipan, jak wszystkie małe dzieci, spał całymi dniami.

Wokoło było bowiem bardzo cicho i ciemno. Pewnego dnia obudziło go lekkie pukanie do drzwi.

− Kto tam? – zapytał obudzony ze snu Tulipanek.

− To ja. Deszczyk. Chcę wejść do ciebie. Nie bój się maleńki. Otwórz.

− Nie, nie chcę. Nie otworzę – powiedział Tulipanek i odwróciwszy się na drugą stronę, znów smacznie zasnął.

Po chwili mały Tulipanek znów usłyszał pukanie.

− Puk! Puk! Puk!

− Kto tam?

− To ja. Deszcz. Pozwól mi wejść do swego domku.

− Nie, nie chcę, abyś mnie zamoczył. Pozwól mi spać spokojnie.

Po pewnym czasie Tulipanek usłyszał znów pukanie i cieniutki, miły głosik wyszeptał:

− Tulipanku, wpuść mnie!

− Ktoś ty?

− Promyk słoneczny – odpowiedział cieniutki głosik.

− O, nie potrzebuję cię. Idź sobie.

Ale promyk słoneczny nie chciał odejść. Po chwili zajrzał do domu tulipanowego przez dziurkę od klucza i zapukał.

Kto tam puka? – zapytał zżółkły ze złości Tulipanek.

− To my Deszcz i Słońce. My chcemy wejść do ciebie!

Wtedy Tulipanek pomyślał:

„Ha, muszę jednak otworzyć, bo dwojgu nie dam rady”. I otworzył.

Wtedy Deszcz i Promyk wpadli do domu tulipanowego. Deszcz chwycił przestraszonego Tulipanka za jedną rękę. Promyk słońca za drugą i unieśli go wysoko, aż pod sam sufit.

Mały żółty Tulipanek uderzył główką o sufit swego domku i przebił go… I, o dziwo znalazł się wśród pięknego ogrodu, na zielonej trawce. Była wczesna wiosna. Promyki Słońca padały na żółtą główkę Tulipanka. A rano przyszły dzieci i zawołały:

− Patrzcie! Pierwszy żółty tulipan zakwitł dzisiaj z rana!

− Teraz już na pewno będzie wiosna!

 

  • Po przeczytaniu bajki rodzic zadaje dziecku pytania:

Gdzie mieszkał Tulipanek?

Kto najpierw odwiedził Tulipana?

Czy Tulipanek wpuścił do swojego mieszkania deszczyk?

Dlaczego nie?

Kto przyszedł potem do Tulipana?

Czy Tulipan otworzył drzwi słonku?

Kto zobaczył Tulipana?

Co powiedziały dzieci?

 

  • Tulipan – prezentacja i budowa kwiatu
  • Poproście dziecko o podział na sylaby wyrazu: Ce-bul-ka. Dziecko przelicza sylaby

 

Budowa tulipana: kwiat, łodyga, liść, cebulka, korzeń

C jak cebulka.

cebulka  - dzieci przeliczają głoski w wyrazie, podają samogłoski i spółgłoski. Dzieci próbują samodzielnie przegłosować wyraz.

  • Dzieci palcem na dywanie rysują literę C zgodnie z kierunkiem (z góry na dół)
  • Zabawa C jak.... – dzieci wymieniają znane im wyrazy rozpoczynające się głoską C
  • Proszę dać dzieciom starą gazetę i czerwoną kredką niech wyszukują i zamalowują literę C c w tekście.

 

 

Środa 25.03.2020r  Po zimie w ogrodzie.

Propozycje do zrealizowania z dzieckiem w domu.

  • Prosimy przeczytać dziecku opowiadanie i poprosić żeby uważnie słuchało.

Bajka o brzydkiej gąsienicy

Agnieszka Galica

Po wierzbowej gałązce maszerowała powoli – raz i dwa, raz i dwa – włochata gąsienica. Przy­frunęła na gałązkę biedronka:

Ale potworny potwór! – zawołała przestraszona i odleciała.

Gąsienicy zrobiło się troszeczkę przykro, ale maszerowała dalej po gałązce – raz i dwa, raz i dwa. Przyleciała pszczoła. Obejrzała gąsienicę od nosa aż do ogona.

− No tak – bzyknęła – piękna to nie jesteś, ale potwór? Przesada.

A gąsienica powolutku maszerowała, raz i dwa, raz i dwa, przesuwała się po gałązce. Po chwili na wierzbie wylądowała ważka podobna do małego helikoptera.

„Och, co za dziwne stworzenie” – pomyślała i zapytała:

− Jak się nazywasz, włochaty robaku?

Gąsienica z przerażenia zatrzymała się i postanowiła udawać, że jest gałązką. Po chwi­li do przerażonej gąsienicy podszedł ślimak, wydawało mu się, że to kawałek dziwnej gałązki i o mało co jej nie zadeptał wielką nogą.

− Co tu robisz? – spytał zdziwiony.

− Czekam – szepnęła gąsienica.

− Na co czekasz? – zaciekawił się ślimak.

− Czekam, żeby pofrunąć daleko.

− Pofrunąć! – ślimak zaczął się śmiać tak, że o mało nie zgubił muszelki. – Ty chcesz pofru­nąć? W tym grubym futrze? Bez skrzydeł? Możesz najwyżej spaść na ziemię, a wtedy znajdzie cię wrona i zje! – i ślimak śmiejąc się, powędrował dalej. Zrobił się wieczór, gąsienica trzęsła się z zimna i ze strachu, przytulona do gałązki. Potem przyszła noc.

A nad ranem…

Czy wiesz, co biedronka, pszczoła, ważka i ślimak zobaczyli rano, gdy się obudzili?

Po gąsienicy nie było śladu, a na gałązce wierzby trzepotał się piękny kolorowy motyl. Prostował skrzydełka i szykował się do lotu.

  • Po przeczytaniu bajki rodzic zadaje dziecku pytania:

Co robiła gąsienica?

Jak się czuła gąsienica, gdy słyszała komentarze pod swoim adresem?

Co stało się z gąsienicą, kiedy nastał dzień?

W co zamieniła się gąsienica? Jak się mogła czuć gąsienica, gdy zamieniła się w motyla?


  • Prosimy o puszczenie dziecku krótkiego filmu przedstawiającego przemianę gąsienicy w motyla.

(jeżeli po kliknięciu nie otwiera się link to proszę najechać kursorem myszki na link i wcisnąć otwórz hiperłącze)

https://www.youtube.com/watch?v=ocWgSgMGxOc#action=share

  • · Proszę przygotować dziecku kartkę i ołówek. Dziecko będzie rysować pod Państwa dyktando.

Na górze na środku narysujcie słoneczko; na dole na środku domek; w prawym, górnym rogu kartki chmurkę; w lewym, dolnym rogu drzewo. Obok drzewa narysujcie 7kwiatków. Spróbujcie zapisać cyfrę 7

 

 

Opracowanie zadań

mgr Joanna Otwinowska, mgr Marzena Powałowska

Na podstawie materiałów dydaktycznych cyklu wydawniczego Plac Zabaw, WSiP, sześciolatek,

 
Copyright © 2021 MP9. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem dostępnym na licencji GNU GPL.